-

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلٍ قَالَلَمَّا كُسِرَتْ بَيْضَةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَأْسِهِ وَأُدْمِيَ وَجْهُهُ وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ وَكَانَ عَلِيٌّ يَخْتَلِفُ بِالْمَاءِ فِي الْمِجَنِّ وَكَانَتْ فَاطِمَةُ تَغْسِلُهُ فَلَمَّا رَأَتْ الدَّمَ يَزِيدُ عَلَى الْمَاءِ كَثْرَةً عَمَدَتْ إِلَى حَصِيرٍ فَأَحْرَقَتْهَا وَأَلْصَقَتْهَا عَلَى جُرْحِهِ فَرَقَأَ الدَّمُ

Powiedział nam [Sa’id bin 'Ufair] powiedział nam [Ya’qub bin 'Abdur Rahman] od [Abu Hazima] od [Sahal] powiedział: Kiedy hełm na głowie Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam pękł, a jego twarz była pokryta krwią, a jego zęby trzonowe zostały złamane, 'Ali chodził tam i z powrotem niosąc wodę z tarczą jako pojemnikiem. Kiedy Fatima zobaczyła, że krew nadal płynęła coraz bardziej w wodzie do prania, wzięła matę i spaliła ją (aż zamieniła się w pył), a następnie przyciskała ją do swojej rany, aż krew przestała płynąć.