Hadith Representative
Nabi disihir oleh Labid bin Al-A'sham
Imam Muslim : 4059حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ سَحَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَهُودِيٌّ مِنْ يَهُودِ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الْأَعْصَمِ قَالَتْ حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّيْءَ وَمَا يَفْعَلُهُ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ دَعَا ثُمَّ دَعَا ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ جَاءَنِي رَجُلَانِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي وَالْآخَرُ عِنْدَ رِجْلَيَّ فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رَأْسِي لِلَّذِي عِنْدَ رِجْلَيَّ أَوْ الَّذِي عِنْدَ رِجْلَيَّ لِلَّذِي عِنْدَ رَأْسِي مَا وَجَعُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الْأَعْصَمِ قَالَ فِي أَيِّ شَيْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ قَالَ وَجُفِّ طَلْعَةِ ذَكَرٍ قَالَ فَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذِي أَرْوَانَ قَالَتْ فَأَتَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ وَلَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أَحْرَقْتَهُ قَالَ لَا أَمَّا أَنَا فَقَدْ عَافَانِي اللَّهُ وَكَرِهْتُ أَنْ أُثِيرَ عَلَى النَّاسِ شَرًّا فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ سُحِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَاقَ أَبُو كُرَيْبٍ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَقَالَ فِيهِ فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْبِئْرِ فَنَظَرَ إِلَيْهَا وَعَلَيْهَا نَخْلٌ وَقَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَخْرِجْهُ وَلَمْ يَقُلْ أَفَلَا أَحْرَقْتَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ
D'inis sé dúinn [Abu Kuraib]; D'inis sé dúinn [Ibn Numair] ó [Hisham] óna [athair] ó ['Aisha] a dúirt sé; 'Chuir Giúdach ó Bani Zuraiq, darbh ainm Labid bin A'sham, draíocht ar an Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ionas gur tháinig meabhairghalar air mar gheall air. Bhraith sé amhail is dá mba rud é go raibh sé ag déanamh rud éigin nach raibh sé i ndáiríre a dhéanamh. Dá bhrí sin, lá nó oíche amháin ghuigh sé, ansin ghuigh sé agus ghuigh sé. Ina dhiaidh sin d'fhiafraigh sé de 'Aisyah: 'Sea, 'Aisyah! An cuimhin leat gur inis Allah Subhanahu Wa Ta'ala dom uair amháin faoi theacht beirt fhear, duine ina shuí in aice le mo cheann agus an duine eile in aice le mo chosa. Ansin fiafraíonn an duine in aice le mo cheann den duine in aice le mo chosa, nó a mhalairt; 'An bhfuil an duine seo tinn? ' D'fhreagair sé; 'Draíocht! ' d'fhiafraigh sé; 'Cé a chuir draíocht air? ' fhreagair an duine eile; 'Labid bin A'sham! ' d'fhiafraigh sé arís; 'Cad a chuir draíocht air? ' fhreagair sé; ‘Úsáid cíor agus dátaí triomaithe’. D’fhiafraigh sé arís; ‘Cá bhfuil sé anois?’ fhreagair sé; ‘Ag tobar Dzi Arwan’. ‘Dúirt Aisha; ‘Chuaigh Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam ag lorg na míreanna seo in éineacht le roinnt cairde. Ansin dúirt sé: ‘Sea,’ a Aisyah. Chonaic mé go raibh dath dearg ar an uisce sa tobar, agus go raibh cuma cinnirí diabhail ar na crainn pailme dáta.’ Ansin d’fhiafraigh mé; ‘Nach ndearna tú é a dhó?’ D’fhreagair an Fáidh sallallaahu ‘alaihi wasallam: ‘Níl! Mar gur leigheas Allah Subhanahu Wa Ta'ala mé, agus níl mé ag iarraidh olc a dhíol le haghaidh uilc, sin an fáth a dúirt mé leat é a adhlacadh!’ D’inis sé dúinn [Abu Kuraib]; D’inis sé dúinn [Abu Usamah]; Tar éis dó [Hisham] a insint dúinn óna [athair] ó ['Aisha] dúirt sé; Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam i ndraíocht-ansin luaigh Abu Kuraib na scéalta Hadith go léir ar nós Hadith Ibn Numair agus ann luaigh sé; 'Ansin chuaigh Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam go dtí an tobar agus d'fhéach sé isteach ann agus bhí beacha air. Dúirt Aisha; 'A Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, tóg amach é. -Níor luaigh Aisyah, cén fáth nach ndófaidh tú é-. Sa Hadith seo níor luaigh sé an abairt; 'Dúirt mé leat é a adhlacadh' ach an oiread.