Hadith Representative
Unta mengadu kepada Nabi bahwa pemiliknya menyakitinya dan membuatnya lelah
Imam Ahmad : 1654حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي يَعْقُوبَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ مَوْلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ أَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ خَلْفَهُ فَأَسَرَّ إِلَيَّ حَدِيثًا لَا أُخْبِرُ بِهِ أَحَدًا أَبَدًا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَبُّ مَا اسْتَتَرَ بِهِ فِي حَاجَتِهِ هَدَفٌ أَوْ حَائِشُ نَخْلٍ فَدَخَلَ يَوْمًا حَائِطًا مِنْ حِيطَانِ الْأَنْصَارِ فَإِذَا جَمَلٌ قَدْ أَتَاهُ فَجَرْجَرَ وَذَرَفَتْ عَيْنَاهُ قَالَ بَهْزٌ وَعَفَّانُ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَنَّ وَذَرَفَتْ عَيْنَاهُ فَمَسَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرَاتَهُ وَذِفْرَاهُ فَسَكَنَ فَقَالَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَجَاءَ فَتًى مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ هُوَ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ أَمَا تَتَّقِي اللَّهَ فِي هَذِهِ الْبَهِيمَةِ الَّتِي مَلَّكَكَهَا اللَّهُ إِنَّهُ شَكَا إِلَيَّ أَنَّكَ تُجِيعُهُ وَتُدْئِبُهُ
O n’à dito [o Yazid] o n’à dito [o Mahdi bin Maimun] da [Muhammad bin Ya’qub] da [Al Hasan bin Sa’d] da [Abdullah bin Ja’far], -segondo unn’atra riga- o n’à dito [Bahz] e [’Affan], tutti doî an dito; o n’à dito [o Mahdi] o n’à dito [o Muhammad bin Abu Ya’qub] da [Al Hasan bin Sa’d] o ex scciavo de Al Hasan bin Ali, da [Abdullah bin Ja’far], o l’à dito; Unna vòtta o Rasulullah o m’à invitou à montâ derê à lê inte un veicolo, dapeu o l’à barlugou unna conversaçion che no l’aviæ mai dito à nisciun. Quande o Rasulullah o voeiva alleviâse, o ghe piaxeiva covertîse, saieiva à dî con protezise con un erto edifiçio ò un giardin da palme da dattile. Un giorno o l'é introu inte un di giardin ch'appartegnivan a-i Ansar e s'é descoverto che gh'ea un cammello ch'o gh'ea vegnuo à piangî e i seu euggi sciortivan de lagreme, coscì o Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam o gh'à fregou e öie e a base do còllo, dapeu o cammello o s'é calmou. Dapeu o l'à domandou; — Chi l'é a persoña ch'a l'à sto cammello? Gh'é vegnuo un zoveno da Ansar, o l'à respòsto; «Quello o l'é o mæ, o Messaggê de Allah». O l’à domandou: «No gh’æ paû de Allah into piggiâ cura di cammelli in sce quæ Allah o t’à dæto l’autoritæ? Sto cammello o m'à lamentou che gh'æ lasciou avei famme e sciätou'.