Hadith Representative
Mukjizat Nabi Muhammad shallallahu 'alaihi wasallam dalam makanan roti sedikit dari rumah Abu Thalhah yang mengenyangkan puluhan sahabat
Imam Tirmidzi : 3563حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ قَالَ عَرَضْتُ عَلَى مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ أَبُو طَلْحَةَ لِأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَتْ نَعَمْ فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ ثُمَّ أَخْرَجَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتْ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ ثُمَّ دَسَّتْهُ فِي يَدِي وَرَدَّتْنِي بِبَعْضِهِ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ إِلَيْهِ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ قَالَ فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ بِطَعَامٍ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ مَعَهُ قُومُوا قَالَ فَانْطَلَقُوا فَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ مَعَهُ وَلَيْسَ عِنْدَنَا مَا نُطْعِمُهُمْ قَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو طَلْحَةَ مَعَهُ حَتَّى دَخَلَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ فَأَتَتْهُ بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفُتَّ وَعَصَرَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ بِعُكَّةٍ لَهَا فَآدَمَتْهُ ثُمَّ قَالَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا فَأَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ أَوْ ثَمَانُونَ رَجُلًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Безгә [Исхак бин Муса Әл-Әнсари] сөйләде, ул әйтте: "Мин [Мәлик бин Әнәс]гә [Исхак бин Абдулла бин Әбу Талха]дан хәдис сөйләдем, ул [Әнәс бин Мәлик] әйткәнен ишеткән; Әбу Талха Өммүл Сөләймгә әйтте: "Мин Аллаһ илчесенең саллаллаһу галәйһи вәссәламнең йомшак тавышын ишеттем, аның ач икәнен беләм, берәр нәрсәң бармы?" Ул: "Әйе", - дип җавап бирде. Аннары ул берничә уч бодай чыгарды, аннары пәрдәсен алды, икмәкне бөкләде һәм кулыма басты, аннары тагын бирде. Аннары ул мине Аллаһ илчесе саллаллаһу галәйһи вәссәламгә җибәрде. Өммүл Сөләйм әйтте: "Аннары мин аны Аллаһ илчесе саллаллаһу галәйһи вәссәлам белән очрашырга алып бардым, ул мәчеттә иптәшләре белән утыра булып чыкты, аннары мин аларның каршысында бастым, аннары Рәсүл саллаллаһу галәйһи вәссәлам: "Сезне монда Әбу Талха җибәрдеме?" - дип сорады. Мин: "Әйе", - дип җавап бирдем. Ул: "Ашамлык алып килергәме?" - диде. Мин: "Әйе", - дип җавап бирдем. Шуннан соң Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам: "Кем аның белән булырга тели, тор", - диде. Аннары ул китте, мин дә алар белән киттем, Әбү Талха белән очрашып, аңа бу хакта сөйләдем. Әбү Талха: "Әй, Өмм Сөләйм, Аллаһның пәйгамбәре салләллаһу галәйһи вәссәлам үзенең юлдашлары белән килде, ә безнең аларны кунак итәр өчен ризык юк", - диде. Ул: "Аллаһ һәм Аның пәйгамбәре яхшырак белә", - дип җавап бирде. Әнәс бин Мәлик: "Аннары Әбү Талха Аллаһның пәйгамбәре салләллаһу галәйһи вәссәлам белән очрашырга китте, һәм Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам аны каршы алырга килде, хәтта Әбү Талха белән ул өйгә керде. Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам: "Монда кил, әй, Өмм Сөләйм, нәрсәң бар?" - диде. Аннары ул икмәк белән килде, аннары Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам (бирелергә) кушты, аннары ул саф сөтен бүлеп, аңа гарнир итеп бирде, аннары Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам Аллаһ теләгәнчә бер нәрсә әйтте, аннары: "Ун кешегә керергә рөхсәт итегез", - диде. Ул рөхсәт бирде, алар эчкә кереп туйганчы ашадылар, аннары чыккач, ул тагын: "Тагын ун кешегә керергә рөхсәт итегез", - диде. Ул рөхсәт бирде, аннары ун кеше керде, аннан соң алар туйганчы ашадылар, аннары чыгып киттеләр, шул көнгә кадәр барлык кешеләр ашадылар һәм туйдылар, ул вакытта алар җитмеш яки сиксәнләп иде", - диде Әбү Гайсә. "Бу хәдис хәсән ышанычлы".