Hadith Representative
Berkah susu rasulullah: kisah miqdad dan doa yang mengalirkan susu dari langit
Imam Bukhari : 5971حَدَّثَنِي أَبُو نُعَيْمٍ بِنَحْوٍ مِنْ نِصْفِ هَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَكَانَ يَقُولُ أَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنْ كُنْتُ لَأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْجُوعِ وَإِنْ كُنْتُ لَأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنْ الْجُوعِ وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمْ الَّذِي يَخْرُجُونَ مِنْهُ فَمَرَّ أَبُو بَكْرٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي عُمَرُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ فَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآنِي وَعَرَفَ مَا فِي نَفْسِي وَمَا فِي وَجْهِي ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ وَمَضَى فَتَبِعْتُهُ فَدَخَلَ فَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنَ لِي فَدَخَلَ فَوَجَدَ لَبَنًا فِي قَدَحٍ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ هَذَا اللَّبَنُ قَالُوا أَهْدَاهُ لَكَ فُلَانٌ أَوْ فُلَانَةُ قَالَ أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ لِي قَالَ وَأَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ الْإِسْلَامِ لَا يَأْوُونَ إِلَى أَهْلٍ وَلَا مَالٍ وَلَا عَلَى أَحَدٍ إِذَا أَتَتْهُ صَدَقَةٌ بَعَثَ بِهَا إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَتَنَاوَلْ مِنْهَا شَيْئًا وَإِذَا أَتَتْهُ هَدِيَّةٌ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ وَأَصَابَ مِنْهَا وَأَشْرَكَهُمْ فِيهَا فَسَاءَنِي ذَلِكَ فَقُلْتُ وَمَا هَذَا اللَّبَنُ فِي أَهْلِ الصُّفَّةِ كُنْتُ أَحَقُّ أَنَا أَنْ أُصِيبَ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ شَرْبَةً أَتَقَوَّى بِهَا فَإِذَا جَاءَ أَمَرَنِي فَكُنْتُ أَنَا أُعْطِيهِمْ وَمَا عَسَى أَنْ يَبْلُغَنِي مِنْ هَذَا اللَّبَنِ وَلَمْ يَكُنْ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُدٌّ فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَأَقْبَلُوا فَاسْتَأْذَنُوا فَأَذِنَ لَهُمْ وَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ مِنْ الْبَيْتِ قَالَ يَا أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ خُذْ فَأَعْطِهِمْ قَالَ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ فَأُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رَوِيَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدِهِ فَنَظَرَ إِلَيَّ فَتَبَسَّمَ فَقَالَ أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَقِيتُ أَنَا وَأَنْتَ قُلْتُ صَدَقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اقْعُدْ فَاشْرَبْ فَقَعَدْتُ فَشَرِبْتُ فَقَالَ اشْرَبْ فَشَرِبْتُ فَمَا زَالَ يَقُولُ اشْرَبْ حَتَّى قُلْتُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَجِدُ لَهُ مَسْلَكًا قَالَ فَأَرِنِي فَأَعْطَيْتُهُ الْقَدَحَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَسَمَّى وَشَرِبَ الْفَضْلَةَ
Har fortalt oss [Abu Nuaim] et slikt fragment av denne hadithen; har fortalt oss [Umar bin Dzar] har fortalt oss [Mujahid] at [Abu Hurairah] en gang sa: «Ved Allah, det er ingen gud utenom Ham, jeg stakk en gang magen min til bakken på grunn av sult, jeg bandt også flere steiner til magen min på grunn av sult. En dag satt jeg på veien som vennene mine vanligvis gikk forbi, så gikk Abu Bakr forbi, så spurte jeg ham om et vers fra Allahs bok, og jeg spurte ham ikke annet enn å la ham underholde meg, men han gjorde det ikke. Etter det gikk Umar forbi, så spurte jeg ham om et vers i Allahs bok, jeg spurte ham ikke annet enn å la ham underholde meg, men han gjorde det ikke. Etter det gikk Abul Qasim Sallallahu Alaihi Wasallam forbi, da han så meg smilte han, og vel vitende om hva som speilet seg i ansiktet og hjertet mitt, sa han: «Å Abu Hurairah?» Jeg svarte: «Jeg oppfyller ditt kall, Å Allahs sendebud». Han sa: «Kom med.» Så fulgte jeg etter ham, jeg spurte om tillatelse til å komme inn, og han lot meg. Jeg fikk visst melk i en bolle. Han sa: «Hvor fikk du denne melken fra?» Folkene i huset svarte: «Fulan eller fulanah ga den til deg.» Han sa: «O Abu Hurairah!» Jeg svarte: «Jeg oppfyller ditt kall, O Allahs sendebud.» Han sa: «Møt suffah-ekspertene – vennene som bor på gårdsplassen til moskeen – og inviter dem hit.» Abu Hurairah sa: «Suffah-medlemmene er muslimenes gjester. De bor ikke sammen med familiene sine og har ikke eiendom. Hvis profeten mottok inntekter fra almisser, spiste han dem ikke, men sendte dem til suffah-ekspertene. Og hvis han fikk hadiyah, fikk de en del, og noen ganger sendte han noe av det til dem.» Så sa jeg: «Det gjorde meg trist.» Så sa jeg – i mitt hjerte –; «Hva er behovet for suffahene med melken, for det er jeg som har rett til dem. Jeg håper at jeg kan drikke en slurk melk bare for å overleve resten av tiden min. Hvis det er folk som kommer, så vil jeg være den som serverer dem, -sa jeg deretter. Hva er meningen med den gjenværende melken hvis den ikke er for lydighet mot Allah og Hans sendebud? Så gikk jeg og inviterte dem, de kom til slutt og ba om tillatelse, han ga dem så tillatelse, så de tok sine respektive plasser, han sa: «O Abu Hurairah». Jeg svarte: «Jeg oppfyller ditt kall, O Allahs sendebud.» Han sa: «Ta det og gi det til dem.» Jeg tok koken og ga den til en mann, så mannen drakk den til han var mett, deretter ga han den tilbake til meg, så ga jeg den til en annen, og han drakk til han var mett, så returnerte han bollen til meg til jeg returnerte bollen til profeten sallallaahu alaihi wasallam, slik at de alle følte seg mette. Så tok han bollen og satte den i hånden sin, så på meg og smilte. Han sa: «O Abu Hurairah!» Jeg svarte: «Jeg oppfyller ditt kall, O Allahs sendebud.» Han sa: «Nå er det bare meg og deg.» Jeg svarte: «Det stemmer, O Allahs sendebud.» Han sa: «Sett deg ned og drikk.» Så satte jeg meg ned og drakk, og han sa til meg: «Drikk.» Så drakk jeg igjen, og han fortsatte å si at jeg skulle drikke, helt til jeg sa: «Nei, ved Ham som sendte deg med sannheten, jeg klarer det ikke lenger.» Han sa: «Gi meg beholderen.» Jeg ga den til ham, og etter å ha prist Allah og sagt Hans navn, drakk han til slutt resten.