Hadith Representative
Berkah susu rasulullah: kisah miqdad dan doa yang mengalirkan susu dari langit
Imam Bukhari : 5971حَدَّثَنِي أَبُو نُعَيْمٍ بِنَحْوٍ مِنْ نِصْفِ هَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَكَانَ يَقُولُ أَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنْ كُنْتُ لَأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْجُوعِ وَإِنْ كُنْتُ لَأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنْ الْجُوعِ وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمْ الَّذِي يَخْرُجُونَ مِنْهُ فَمَرَّ أَبُو بَكْرٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي عُمَرُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ فَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآنِي وَعَرَفَ مَا فِي نَفْسِي وَمَا فِي وَجْهِي ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ وَمَضَى فَتَبِعْتُهُ فَدَخَلَ فَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنَ لِي فَدَخَلَ فَوَجَدَ لَبَنًا فِي قَدَحٍ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ هَذَا اللَّبَنُ قَالُوا أَهْدَاهُ لَكَ فُلَانٌ أَوْ فُلَانَةُ قَالَ أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ لِي قَالَ وَأَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ الْإِسْلَامِ لَا يَأْوُونَ إِلَى أَهْلٍ وَلَا مَالٍ وَلَا عَلَى أَحَدٍ إِذَا أَتَتْهُ صَدَقَةٌ بَعَثَ بِهَا إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَتَنَاوَلْ مِنْهَا شَيْئًا وَإِذَا أَتَتْهُ هَدِيَّةٌ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ وَأَصَابَ مِنْهَا وَأَشْرَكَهُمْ فِيهَا فَسَاءَنِي ذَلِكَ فَقُلْتُ وَمَا هَذَا اللَّبَنُ فِي أَهْلِ الصُّفَّةِ كُنْتُ أَحَقُّ أَنَا أَنْ أُصِيبَ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ شَرْبَةً أَتَقَوَّى بِهَا فَإِذَا جَاءَ أَمَرَنِي فَكُنْتُ أَنَا أُعْطِيهِمْ وَمَا عَسَى أَنْ يَبْلُغَنِي مِنْ هَذَا اللَّبَنِ وَلَمْ يَكُنْ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُدٌّ فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَأَقْبَلُوا فَاسْتَأْذَنُوا فَأَذِنَ لَهُمْ وَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ مِنْ الْبَيْتِ قَالَ يَا أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ خُذْ فَأَعْطِهِمْ قَالَ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ فَأُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رَوِيَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدِهِ فَنَظَرَ إِلَيَّ فَتَبَسَّمَ فَقَالَ أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَقِيتُ أَنَا وَأَنْتَ قُلْتُ صَدَقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اقْعُدْ فَاشْرَبْ فَقَعَدْتُ فَشَرِبْتُ فَقَالَ اشْرَبْ فَشَرِبْتُ فَمَا زَالَ يَقُولُ اشْرَبْ حَتَّى قُلْتُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَجِدُ لَهُ مَسْلَكًا قَالَ فَأَرِنِي فَأَعْطَيْتُهُ الْقَدَحَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَسَمَّى وَشَرِبَ الْفَضْلَةَ
ഈ ഹദീസിന്റെ ഒരു ഭാഗം [അബു നുഐം] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; [ഉമർ ബിൻ ദാസ്] ഞങ്ങളോട് [മുജാഹിദിനോട്] പറഞ്ഞതായി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; [അബു ഹുറൈറ] ഒരിക്കൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവാണ സത്യം, അവനല്ലാതെ മറ്റൊരു ദൈവമില്ല, വിശപ്പ് കാരണം ഞാൻ ഒരിക്കൽ എന്റെ വയറ് നിലത്ത് കെട്ടി, വിശപ്പ് കാരണം ഞാൻ എന്റെ വയറ്റിൽ നിരവധി കല്ലുകൾ കെട്ടി. ഒരു ദിവസം ഞാൻ സുഹൃത്തുക്കൾ സാധാരണയായി കടന്നുപോകുന്ന വഴിയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു, പിന്നീട് അബൂബക്കർ കടന്നുപോയി, തുടർന്ന് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് അല്ലാഹുവിന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഒരു വാക്യത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു, എന്നെ രസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലാതെ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചില്ല, പക്ഷേ അദ്ദേഹം അത് ചെയ്തില്ല. അതിനുശേഷം, ഉമർ കടന്നുപോയി, തുടർന്ന് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് അല്ലാഹുവിന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഒരു വാക്യത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു, എന്നെ രസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലാതെ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചില്ല, പക്ഷേ അദ്ദേഹം അത് ചെയ്തില്ല. അതിനുശേഷം, അബുൽ ഖാസിം ശല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം കടന്നുപോയി, എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം പുഞ്ചിരിച്ചു, എന്റെ മുഖത്തും ഹൃദയത്തിലും എന്താണ് പ്രതിഫലിക്കുന്നതെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'ഓ അബു ഹുറൈറ?' ഞാൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ക്ഷണം നിറവേറ്റുന്നു'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'വരൂ'. പിന്നെ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടർന്നു, ഞാൻ അകത്തു കടക്കാൻ അനുവാദം ചോദിച്ചു, അദ്ദേഹം എന്നെ അനുവദിച്ചു, ഒരു പാത്രത്തിൽ പാൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു; 'നിങ്ങൾക്ക് ഈ പാൽ എവിടെ നിന്ന് ലഭിച്ചു?' വീട്ടിലെ ആളുകൾ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'ഫുലാൻ അല്ലെങ്കിൽ ഫുലാന അത് നിങ്ങൾക്ക് തന്നു'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'ഓ അബൂ ഹുറൈറ!' ഞാൻ മറുപടി നൽകി; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ക്ഷണം നിറവേറ്റുന്നു'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'പള്ളിയുടെ മുറ്റത്ത് താമസിക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളായ സുഫ്ഫാ വിദഗ്ധരെ - കണ്ടുമുട്ടി അവരെ ഇങ്ങോട്ട് ക്ഷണിക്കുക'. അബൂ ഹുറൈറ പറഞ്ഞു; 'സുഫ്ഫാ അംഗങ്ങൾ മുസ്ലീങ്ങളുടെ അതിഥികളാണ്, അവർ അവരുടെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം താമസിക്കുന്നില്ല, അവർക്ക് സ്വത്തില്ല. പ്രവാചകന് ദാനധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വരുമാനം ലഭിച്ചാൽ, അദ്ദേഹം അത് കഴിക്കില്ല, സുഫ്ഫാ വിദഗ്ദ്ധർക്ക് അയയ്ക്കുമായിരുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന് ഹദിയ നൽകിയാൽ, അവർക്ക് ഒരു പങ്ക് ലഭിക്കുമായിരുന്നു, ചിലപ്പോൾ അതിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം അവർക്ക് അയച്ചു കൊടുക്കുമായിരുന്നു'. അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു; 'അത് എന്നെ ദുഃഖിപ്പിച്ചു, എന്നിട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു - എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ-; 'പാലിന്റെ കൂടെ സൂഫകൾക്ക് എന്താണ് ആവശ്യം, കാരണം അവയ്ക്ക് അവകാശമുള്ളത് ഞാനാണ്, എന്റെ ശേഷിച്ച സമയം മുഴുവൻ അതിജീവിക്കാൻ എനിക്ക് ഒരു സിപ്പ് പാൽ കുടിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു, വരുന്ന ആളുകളുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ അവരെ വിളമ്പും, - ഞാൻ അടുത്തതായി പറഞ്ഞു-. അല്ലാഹുവിനെയും അവന്റെ ദൂതനെയും അനുസരിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലെങ്കിൽ ബാക്കിയുള്ള പാലിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്, അപ്പോൾ ഞാൻ അവരെ ക്ഷണിച്ചു, ഒടുവിൽ അവർ വന്നു അനുവാദം ചോദിച്ചു, തുടർന്ന് അദ്ദേഹം അനുവാദം നൽകി, അതിനാൽ അവർ അവരവരുടെ ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ ഇരുന്നു, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'ഹായ് അബൂ ഹുറൈറ'. ഞാൻ മറുപടി നൽകി; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ വിളി നിറവേറ്റുന്നു'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'അത് എടുത്ത് അവർക്ക് നൽകുക'. ഞാൻ കോക്ക് എടുത്ത് ഒരാൾക്ക് കൊടുത്തു, അങ്ങനെ ആ മനുഷ്യൻ അത് വയറു നിറയുന്നത് വരെ കുടിച്ചു, അതിനുശേഷം അവൻ അത് എനിക്ക് തിരികെ നൽകി, പിന്നീട് ഞാൻ അത് മറ്റൊരാൾക്ക് കൊടുത്തു, അവൻ വയറു നിറയുന്നത് വരെ കുടിച്ചു, എന്നിട്ട് അവൻ പാത്രം എനിക്ക് തിരികെ നൽകി, ഞാൻ പാത്രം നബി (സ) ക്ക് തിരികെ നൽകി, അങ്ങനെ അവർ എല്ലാവരും വയറു നിറയുന്നത് വരെ. പിന്നെ അയാൾ പാത്രം എടുത്ത് കയ്യിൽ വച്ചു, പിന്നെ എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു; 'ഓ അബൂ ഹുറൈറ!' ഞാൻ മറുപടി നൽകി; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ വിളി നിറവേറ്റുന്നു'. അയാൾ പറഞ്ഞു; 'ഇപ്പോൾ ഞാനും നിങ്ങളും മാത്രം'. ഞാൻ മറുപടി നൽകി; 'ശരിയാണ് അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ'. അയാൾ പറഞ്ഞു; 'ഇരുന്നു കുടിക്കൂ'. പിന്നെ ഞാൻ ഇരുന്നു കുടിക്കൂ, അയാൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു; 'കുടിക്കൂ'. പിന്നെ ഞാൻ വീണ്ടും കുടിച്ചു, അയാൾ എന്നോട് കുടിക്കാൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു, 'ഇല്ല, സത്യവുമായി നിന്നെ അയച്ചവനാണെ സത്യം, എനിക്ക് ഇനി അത് ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല' എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നതുവരെ. അയാൾ പറഞ്ഞു; 'എനിക്ക് പാത്രം തരൂ'. എന്നിട്ട് ഞാൻ അത് അദ്ദേഹത്തിന് നൽകി, അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കുകയും അവന്റെ നാമം ഉച്ചരിക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷം ബാക്കിയുള്ളത് അദ്ദേഹം ഒടുവിൽ കുടിച്ചു.