Hadith Representative
Diberikan kesaksian oleh pendeta Nasrani Waraqah bin Naufal
Imam Bukhari : 3حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
Յահյա բին Բուքեյրը մեզ պատմել է Ալ-Լեյթից՝ Ուքեյլից, Ուրվա բին Ազ-Զուբեյրից՝ Աիշայից՝ հավատացյալների մորից, որ նա ասել է. «Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) տրված առաջին հայտնությունը իրական երազ էր նրա քնի մեջ։ Նա երազ չէր տեսնում, բացի լուսաբացի լույսի պես։ Ապա նրան տրվեց միայնության սերը, ուստի նա ընտրեց Հիրա քարանձավը և որոշ ժամանակ մնաց այնտեղ, այսինքն՝ նա երկար ժամանակ աղոթեց գիշերը, նախքան իր ընտանիքի մոտ վերադառնալը՝ այնտեղ կրկին մնալու համար պաշար պատրաստելու համար։ Ապա նա հանդիպեց Խադիջային և պաշար պատրաստեց։ Մինչև վերջապես, երբ Ալ-Հաքքը եկավ, երբ նա Հիրա քարանձավում էր, հրեշտակը եկավ և ասաց. «Կարդա՞ր»։ Նա պատասխանեց. «Ես չեմ կարող կարդալ»։ Մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) բացատրեց. «Այսպիսով, հրեշտակը գրկեց ինձ և ամուր գրկեց, ապա բաց թողեց ինձ և կրկին ասաց. «Կարդա՛»։ Նա պատասխանեց. «Ես չեմ կարող կարդալ»։ Այսպիսով, հրեշտակը գրկեց ինձ, շատ ամուր գրկեց, ապա բաց թողեց և կրկին ասաց. «Կարդա՛»։ Նա պատասխանեց. «Ես չեմ կարող կարդալ»։ Հրեշտակը կրկին գրկեց ինձ, երրորդ անգամ շատ ամուր գրկեց, ապա բաց թողեց ինձ և կրկին ասաց. «Կարդա՛՝ հիշատակելով քո Տիրոջ անունը, որը արարեց, Նա մարդուն ստեղծեց արյան մակարդուկից։ Կարդա՛, և քո Տերը Ամենաողորմածն է»։ Մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություն նրա վրա) վերադարձավ իր ընտանիքի մոտ՝ հայտնության խոսքերով, անհանգստության վիճակում։ Նա գնաց Խադիջա բինտ Խավաիլիդի մոտ և ասաց. «Ծածկիր ինձ, ծածկի՛ր ինձ»։ Նա ծածկված էր, մինչև վախը անհետացավ։ Այնուհետև նա պատմեց Խադիջայի հետ պատահած դեպքը. «Ես անհանգստանում եմ ինքս ինձ համար»։ Այսպիսով, Խադիջան ասաց. «Ալլահով, Աստված քեզ հավիտյան չի վնասի, որովհետև դու ես կապում ազգակցական կապերը»։ Այնուհետև Խադիջան հրավիրեց նրան հանդիպելու Վարակոհ բին Նաուֆալ բին Ասադ բին Աբդուլ Ուզզայի՝ Խադիջայի հորեղբոր որդու հետ, որը քրիստոնյա էր Ջահիլիյայի ժամանակաշրջանում, նա նույնպես գրքեր էր գրում եբրայերենով, ինչպես նաև Աստվածաշունչ էր գրում եբրայերենով՝ Ալլահի թույլտվությամբ: Այդ ժամանակ Վարակոհը ծեր էր և կույր: Խադիջան ասաց. «Օ՜, իմ հորեղբոր որդի, լսիր, թե ինչ կպատմի քեզ քո եղբորորդին»: Վարակոհն ասաց. «Օ՜, իմ եղբորորդին, ի՞նչ ես զգացել»: Այսպիսով, Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) պատմեց իր ապրած դեպքը: Վարակոհն ասաց. «Սա Նամուսն է, ինչպես Ալլահը մի անգամ հայտնել էր Մովսեսին: Ա՜խ, եթե ես երիտասարդ և կենդանի լինեի, երբ քեզ վտարեցրեց քո ժողովուրդը»: Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) հարցրեց. «Արդյո՞ք նրանք ինձ կվտարեն»: Վարակոհը պատասխանեց. «Այո: Որովհետև ոչ ոք չի գալիս այն բանով, ինչ դու բերում ես, բացի այն, որ նրանք կվնասվեն՝ թշնամանք: Եթե ես այդ ժամանակ այնտեղ լինեի, ես անպայման կօգնեի քեզ իմ ողջ կարողությամբ»: Վարոկոհը չապրեց այն իրադարձությունը, որին հավատում էր, քանի որ նա առաջին անգամ մահացավ ֆաթրոհի՝ դատարկության՝ հայտնության ժամանակ։ [Իբն Շիհաբը] ասաց. «Ինձ [Աբու Սալամա բին Աբդուրահմանին] տեղեկացրեց, որ [Ջաբիր բին Աբդուլլահ Ալ Անշարին] խոսել է հայտնության դատարկության մասին, ինչպես Աստծո առաքյալը, Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան, պատմել է. «Երբ ես քայլում էի, երկնքից ձայն լսեցի, նայեցի դեպի այն, և պարզվեց, որ Հրեշտակը, որը մի անգամ ինձ մոտ եկավ Հիրո քարանձավում, նստած էր աթոռի վրա՝ երկնքի և երկրի միջև։ Ես վախեցա, գնացի տուն և ասացի. «Ծածկեք ինձ։ Ծածկեք ինձ»։ Այսպիսով, Ալլահը հայտնություն ուղարկեց. «Օ՜, մարդիկ, ովքեր ծածկված են վերմակներով, մինչև Ալլահի խոսքը, և թողեք կուռքերը, այդ պահից հայտնությունը շարունակեց անընդհատ իջնել»։ Այս հադիսը նաև պատմել են [Աբդուլլահ բին Յուսուֆը] և [Աբու Սալիհը], ինչպես նաև [Հիլալ բին Ռադդադը] [Ազ Զուհրիից]։ Եվ [Յունուսը] ասաց. և [Մա'մարը] համաձայնեց, որ այն ստացել է Ազ Զուհրիից։