-

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ عَنْ كَثِيرِ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ لَمَّا كَانَ بَيْنَ إِبْرَاهِيمَ وَبَيْنَ أَهْلِهِ مَا كَانَ خَرَجَ بِإِسْمَاعِيلَ وَأُمِّ إِسْمَاعِيلَ وَمَعَهُمْ شَنَّةٌ فِيهَا مَاءٌ فَجَعَلَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ تَشْرَبُ مِنْ الشَّنَّةِ فَيَدِرُّ لَبَنُهَا عَلَى صَبِيِّهَا حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَوَضَعَهَا تَحْتَ دَوْحَةٍ ثُمَّ رَجَعَ إِبْرَاهِيمُ إِلَى أَهْلِهِ فَاتَّبَعَتْهُ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ حَتَّى لَمَّا بَلَغُوا كَدَاءً نَادَتْهُ مِنْ وَرَائِهِ يَا إِبْرَاهِيمُ إِلَى مَنْ تَتْرُكُنَا قَالَ إِلَى اللَّهِ قَالَتْ رَضِيتُ بِاللَّهِ قَالَ فَرَجَعَتْ فَجَعَلَتْ تَشْرَبُ مِنْ الشَّنَّةِ وَيَدِرُّ لَبَنُهَا عَلَى صَبِيِّهَا حَتَّى لَمَّا فَنِيَ الْمَاءُ قَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ لَعَلِّي أُحِسُّ أَحَدًا قَالَ فَذَهَبَتْ فَصَعِدَتْ الصَّفَا فَنَظَرَتْ وَنَظَرَتْ هَلْ تُحِسُّ أَحَدًا فَلَمْ تُحِسَّ أَحَدًا فَلَمَّا بَلَغَتْ الْوَادِيَ سَعَتْ وَأَتَتْ الْمَرْوَةَ فَفَعَلَتْ ذَلِكَ أَشْوَاطًا ثُمَّ قَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ مَا فَعَلَ تَعْنِي الصَّبِيَّ فَذَهَبَتْ فَنَظَرَتْ فَإِذَا هُوَ عَلَى حَالِهِ كَأَنَّهُ يَنْشَغُ لِلْمَوْتِ فَلَمْ تُقِرَّهَا نَفْسُهَا فَقَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ لَعَلِّي أُحِسُّ أَحَدًا فَذَهَبَتْ فَصَعِدَتْ الصَّفَا فَنَظَرَتْ وَنَظَرَتْ فَلَمْ تُحِسَّ أَحَدًا حَتَّى أَتَمَّتْ سَبْعًا ثُمَّ قَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ مَا فَعَلَ فَإِذَا هِيَ بِصَوْتٍ فَقَالَتْ أَغِثْ إِنْ كَانَ عِنْدَكَ خَيْرٌ فَإِذَا جِبْرِيلُ قَالَ فَقَالَ بِعَقِبِهِ هَكَذَا وَغَمَزَ عَقِبَهُ عَلَى الْأَرْضِ قَالَ فَانْبَثَقَ الْمَاءُ فَدَهَشَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ فَجَعَلَتْ تَحْفِزُ قَالَ فَقَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ تَرَكَتْهُ كَانَ الْمَاءُ ظَاهِرًا قَالَ فَجَعَلَتْ تَشْرَبُ مِنْ الْمَاءِ وَيَدِرُّ لَبَنُهَا عَلَى صَبِيِّهَا قَالَ فَمَرَّ نَاسٌ مِنْ جُرْهُمَ بِبَطْنِ الْوَادِي فَإِذَا هُمْ بِطَيْرٍ كَأَنَّهُمْ أَنْكَرُوا ذَاكَ وَقَالُوا مَا يَكُونُ الطَّيْرُ إِلَّا عَلَى مَاءٍ فَبَعَثُوا رَسُولَهُمْ فَنَظَرَ فَإِذَا هُمْ بِالْمَاءِ فَأَتَاهُمْ فَأَخْبَرَهُمْ فَأَتَوْا إِلَيْهَا فَقَالُوا يَا أُمَّ إِسْمَاعِيلَ أَتَأْذَنِينَ لَنَا أَنْ نَكُونَ مَعَكِ أَوْ نَسْكُنَ مَعَكِ فَبَلَغَ ابْنُهَا فَنَكَحَ فِيهِمْ امْرَأَةً قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ بَدَا لِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لِأَهْلِهِ إِنِّي مُطَّلِعٌ تَرِكَتِي قَالَ فَجَاءَ فَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْنَ إِسْمَاعِيلُ فَقَالَتْ امْرَأَتُهُ ذَهَبَ يَصِيدُ قَالَ قُولِي لَهُ إِذَا جَاءَ غَيِّرْ عَتَبَةَ بَابِكَ فَلَمَّا جَاءَ أَخْبَرَتْهُ قَالَ أَنْتِ ذَاكِ فَاذْهَبِي إِلَى أَهْلِكِ قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ بَدَا لِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لِأَهْلِهِ إِنِّي مُطَّلِعٌ تَرِكَتِي قَالَ فَجَاءَ فَقَالَ أَيْنَ إِسْمَاعِيلُ فَقَالَتْ امْرَأَتُهُ ذَهَبَ يَصِيدُ فَقَالَتْ أَلَا تَنْزِلُ فَتَطْعَمَ وَتَشْرَبَ فَقَالَ وَمَا طَعَامُكُمْ وَمَا شَرَابُكُمْ قَالَتْ طَعَامُنَا اللَّحْمُ وَشَرَابُنَا الْمَاءُ قَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي طَعَامِهِمْ وَشَرَابِهِمْ قَالَ فَقَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرَكَةٌ بِدَعْوَةِ إِبْرَاهِيمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِمَا وَسَلَّمَ قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ بَدَا لِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لِأَهْلِهِ إِنِّي مُطَّلِعٌ تَرِكَتِي فَجَاءَ فَوَافَقَ إِسْمَاعِيلَ مِنْ وَرَاءِ زَمْزَمَ يُصْلِحُ نَبْلًا لَهُ فَقَالَ يَا إِسْمَاعِيلُ إِنَّ رَبَّكَ أَمَرَنِي أَنْ أَبْنِيَ لَهُ بَيْتًا قَالَ أَطِعْ رَبَّكَ قَالَ إِنَّهُ قَدْ أَمَرَنِي أَنْ تُعِينَنِي عَلَيْهِ قَالَ إِذَنْ أَفْعَلَ أَوْ كَمَا قَالَ قَالَ فَقَامَا فَجَعَلَ إِبْرَاهِيمُ يَبْنِي وَإِسْمَاعِيلُ يُنَاوِلُهُ الْحِجَارَةَ وَيَقُولَانِ { رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ } قَالَ حَتَّى ارْتَفَعَ الْبِنَاءُ وَضَعُفَ الشَّيْخُ عَنْ نَقْلِ الْحِجَارَةِ فَقَامَ عَلَى حَجَرِ الْمَقَامِ فَجَعَلَ يُنَاوِلُهُ الْحِجَارَةَ وَيَقُولَانِ { رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ }

ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ['ਅਬਦੁੱਲਾ ਬਿਨ ਮੁਹੰਮਦ] ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ [ਅਬੂ 'ਅਮੀਰ' ਅਬਦੁਲ ਮਲਿਕ ਬਿਨ 'ਅਮਰੂ] ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ [ਇਬਰਾਹਿਮ ਬਿਨ ਨਫੀ'] ਨੇ [ਕਤਸਿਰ ਬਿਨ ਕਟਿਸਰ] ਤੋਂ [ਸਈਦ ਬਿਨ ਜੁਬੈਰ] ਤੋਂ [ਇਬਨੂ 'ਅੱਬਾਸ ਰਦਲੀਅਲਾਹੂ 'ਅਨਹੂਮਾ] ਨੇ ਕਿਹਾ; "ਜਦੋਂ ਇਬਰਾਹਿਮ ਇਸਮਾਈਲ ਅਤੇ ਇਸਮਾਈਲ ਦੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਹਰ ਗਏ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇੱਕ ਗੈਰੀਬਾ (ਚਾਰ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਥੈਲੀਆਂ) ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਗਏ ਸਨ, ਇਸਮਾਈਲ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਗੈਰੀਬਾ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਤੋਂ ਪੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾ ਸਕੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੱਕਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਝੌਂਪੜੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਇਬਰਾਹਿਮ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਇਸਮਾਈਲ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਗਈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਮੈਦਾਨ/ਟਿੱਬੇ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਇਸਮਾਈਲ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ; "ਹੇ ਇਬਰਾਹਿਮ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸ ਕੋਲ ਛੱਡ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ?"। ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ; "ਅੱਲ੍ਹਾ ਕੋਲ"। ਦੌੜਦਾ ਹੋਇਆ ਮਾਰਵਾ ਆਇਆ, ਉਸਨੇ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ; "ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ," ਉਸਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ ਉਸਦਾ ਬੱਚਾ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਕੋਲ ਗਈ ਜੋ ਉਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮੌਤ ਦਾ ਸਾਹ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਿ ਹਾਜਰ ਦਾ ਦਿਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਨਾ ਰਹੇ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ; "ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕੋਈ ਹੈ।" ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਫਾ ਦੀ ਪਹਾੜੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਗਈ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇਖਿਆ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਨੇ ਸੱਤ ਵਾਰ (ਸਫਾ ਅਤੇ ਮਰਵਾਹ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ) ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ; "ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ; "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਹੋ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ।" ਫਿਰ ਇਹ ਦੂਤ ਜਿਬਰਾਏਲ 'ਅਲੈਹਿਸਲਾਮ ਨਿਕਲਿਆ। ਬਿਰਤਾਂਤਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਫਿਰ ਜਿਬਰਾਏਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੱਡੀ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਅੱਡੀ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਖੁਰਚ ਦਿੱਤਾ।" ਬਿਰਤਾਂਤਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ; "ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਇਸਮਾਈਲ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਇਸਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ।" ਬਿਰਤਾਂਤਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਅਬੂ ਅਲ ਕਾਸਿਮ ਸ਼ੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹਿ ਵਸਲਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜੇਕਰ ਹਾਜਰ ਇਸਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਵਹਿ ਜਾਂਦਾ।" ਬਿਰਤਾਂਤਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ; "ਤਾਂ ਹਾਜਰ ਨੇ (ਜ਼ਮਜ਼ਮ) ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾ ਸਕੇ।" ਫਿਰ ਜੁਰਹੁਮ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਘਾਟੀ ਦੇ ਤਲ ਤੋਂ ਲੰਘਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਕੋਈ ਪੰਛੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਣੀ ਹੈ।" ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ ਅਤੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਦੂਤ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ (ਜੋ ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ)। ਫਿਰ ਉਹ ਹਾਜਰ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ; "ਹੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਇਸਮਾਈਲ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ?" ਫਿਰ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ (ਇਸਮਾਈਲ) ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਆਦਮੀ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ।" ਬਿਰਤਾਂਤਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ; "ਫਿਰ ਇਬਰਾਹਿਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ; "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" ਬਿਰਤਾਂਤਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ; "ਤਾਂ ਇਬਰਾਹਿਮ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ; "ਇਸਮਾਈਲ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?" ਇਸਮਾਈਲ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ; "ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਜਾਓ"। ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੇ ਕਿਹਾ; "ਉਸਨੂੰ ਦੱਸੋ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬਦਲ ਦੇਵੇਗਾ।" ਜਦੋਂ ਇਸਮਾਈਲ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਬਰਾਹਿਮ ਦੇ ਆਉਣ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਤਾਂ ਇਸਮਾਈਲ ਨੇ ਕਿਹਾ; "ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਹੋ ਜਿਸਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।" ਫਿਰ ਇਬਰਾਹਿਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਸਮਾਈਲ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?" ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ; "ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਗਿਆ ਹੈ।" ਕੀ ਇਹ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਰੁਕ ਕੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਲਈ ਕੁਝ ਖਾਓ?" ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ; "ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਖਾਂਦੇ-ਪੀਂਦੇ ਹੋ?" ਇਸਮਾਈਲ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ; "ਸਾਡਾ ਭੋਜਨ ਮਾਸ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ; "ਹੇ ਅੱਲ੍ਹਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਸ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬਰਕਤ ਦੇ।" ਅਬੂ ਅਲ ਕਾਸਿਮ ਸਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਸਲਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇੱਥੇ ਮਾਸ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਇਬਰਾਹਿਮ 'ਅਲੈਹਿਸਲਾਮ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਦੀ ਬਰਕਤ ਕਾਰਨ ਬਰਕਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।" ਫਿਰ ਇਬਰਾਹਿਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ; "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" ਇਸ ਲਈ ਇਬਰਾਹਿਮ ਆਇਆ ਅਤੇ ਇਸਮਾਈਲ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ (ਖੂਹ) ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ। ਜ਼ਮਜ਼ਮ ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਫਿਰ ਕਿਹਾ; "ਹੇ ਇਸਮਾਈਲ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਇਸਮਾਈਲ ਨੇ ਕਿਹਾ; "ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ"। ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ; "ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਵਾਲੀਆ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ।" ਇਸਮਾਈਲ ਨੇ ਕਿਹਾ; "ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ", ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਕਥਾਵਾਚਕ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੇ ਉਸਾਰੀ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਸਮਾਈਲ ਪੱਥਰ ਚੁੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ; ("ਸਾਡੇ ਰਬ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ (ਦਾਨ) ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।" ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਾਰੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਦੇ ਰਹੇ; ("ਸਾਡੇ ਰਬ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ (ਕਰਨ) ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹੋ")। ਬਿਰਤਾਂਤਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ; "ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਾਰੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਮਾਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉੱਚੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਇਬਰਾਹਿਮ ਇੱਕ ਬੁੱਢੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਕੰਧ ਦੀ ਬਣਤਰ 'ਤੇ ਚੁੱਕਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਥੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਪੱਥਰ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। (ਅਲ-ਮਕਮ) ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਸਮਾਈਲ ਉਸਨੂੰ ਪੱਥਰ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਦੇ ਰਹੇ; ("ਸਾਡੇ ਰਬ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ (ਦਾਨ) ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹੋ") (QS. Albaqarah 128)।