Hadith Representative
Nabi Ismail berperan membawakan batu untuk dipasang oleh Nabi Ibrahim sambil mereka terus berdoa
Imam Bukhari : 3114حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ عَنْ كَثِيرِ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ لَمَّا كَانَ بَيْنَ إِبْرَاهِيمَ وَبَيْنَ أَهْلِهِ مَا كَانَ خَرَجَ بِإِسْمَاعِيلَ وَأُمِّ إِسْمَاعِيلَ وَمَعَهُمْ شَنَّةٌ فِيهَا مَاءٌ فَجَعَلَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ تَشْرَبُ مِنْ الشَّنَّةِ فَيَدِرُّ لَبَنُهَا عَلَى صَبِيِّهَا حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَوَضَعَهَا تَحْتَ دَوْحَةٍ ثُمَّ رَجَعَ إِبْرَاهِيمُ إِلَى أَهْلِهِ فَاتَّبَعَتْهُ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ حَتَّى لَمَّا بَلَغُوا كَدَاءً نَادَتْهُ مِنْ وَرَائِهِ يَا إِبْرَاهِيمُ إِلَى مَنْ تَتْرُكُنَا قَالَ إِلَى اللَّهِ قَالَتْ رَضِيتُ بِاللَّهِ قَالَ فَرَجَعَتْ فَجَعَلَتْ تَشْرَبُ مِنْ الشَّنَّةِ وَيَدِرُّ لَبَنُهَا عَلَى صَبِيِّهَا حَتَّى لَمَّا فَنِيَ الْمَاءُ قَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ لَعَلِّي أُحِسُّ أَحَدًا قَالَ فَذَهَبَتْ فَصَعِدَتْ الصَّفَا فَنَظَرَتْ وَنَظَرَتْ هَلْ تُحِسُّ أَحَدًا فَلَمْ تُحِسَّ أَحَدًا فَلَمَّا بَلَغَتْ الْوَادِيَ سَعَتْ وَأَتَتْ الْمَرْوَةَ فَفَعَلَتْ ذَلِكَ أَشْوَاطًا ثُمَّ قَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ مَا فَعَلَ تَعْنِي الصَّبِيَّ فَذَهَبَتْ فَنَظَرَتْ فَإِذَا هُوَ عَلَى حَالِهِ كَأَنَّهُ يَنْشَغُ لِلْمَوْتِ فَلَمْ تُقِرَّهَا نَفْسُهَا فَقَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ لَعَلِّي أُحِسُّ أَحَدًا فَذَهَبَتْ فَصَعِدَتْ الصَّفَا فَنَظَرَتْ وَنَظَرَتْ فَلَمْ تُحِسَّ أَحَدًا حَتَّى أَتَمَّتْ سَبْعًا ثُمَّ قَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ مَا فَعَلَ فَإِذَا هِيَ بِصَوْتٍ فَقَالَتْ أَغِثْ إِنْ كَانَ عِنْدَكَ خَيْرٌ فَإِذَا جِبْرِيلُ قَالَ فَقَالَ بِعَقِبِهِ هَكَذَا وَغَمَزَ عَقِبَهُ عَلَى الْأَرْضِ قَالَ فَانْبَثَقَ الْمَاءُ فَدَهَشَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ فَجَعَلَتْ تَحْفِزُ قَالَ فَقَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ تَرَكَتْهُ كَانَ الْمَاءُ ظَاهِرًا قَالَ فَجَعَلَتْ تَشْرَبُ مِنْ الْمَاءِ وَيَدِرُّ لَبَنُهَا عَلَى صَبِيِّهَا قَالَ فَمَرَّ نَاسٌ مِنْ جُرْهُمَ بِبَطْنِ الْوَادِي فَإِذَا هُمْ بِطَيْرٍ كَأَنَّهُمْ أَنْكَرُوا ذَاكَ وَقَالُوا مَا يَكُونُ الطَّيْرُ إِلَّا عَلَى مَاءٍ فَبَعَثُوا رَسُولَهُمْ فَنَظَرَ فَإِذَا هُمْ بِالْمَاءِ فَأَتَاهُمْ فَأَخْبَرَهُمْ فَأَتَوْا إِلَيْهَا فَقَالُوا يَا أُمَّ إِسْمَاعِيلَ أَتَأْذَنِينَ لَنَا أَنْ نَكُونَ مَعَكِ أَوْ نَسْكُنَ مَعَكِ فَبَلَغَ ابْنُهَا فَنَكَحَ فِيهِمْ امْرَأَةً قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ بَدَا لِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لِأَهْلِهِ إِنِّي مُطَّلِعٌ تَرِكَتِي قَالَ فَجَاءَ فَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْنَ إِسْمَاعِيلُ فَقَالَتْ امْرَأَتُهُ ذَهَبَ يَصِيدُ قَالَ قُولِي لَهُ إِذَا جَاءَ غَيِّرْ عَتَبَةَ بَابِكَ فَلَمَّا جَاءَ أَخْبَرَتْهُ قَالَ أَنْتِ ذَاكِ فَاذْهَبِي إِلَى أَهْلِكِ قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ بَدَا لِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لِأَهْلِهِ إِنِّي مُطَّلِعٌ تَرِكَتِي قَالَ فَجَاءَ فَقَالَ أَيْنَ إِسْمَاعِيلُ فَقَالَتْ امْرَأَتُهُ ذَهَبَ يَصِيدُ فَقَالَتْ أَلَا تَنْزِلُ فَتَطْعَمَ وَتَشْرَبَ فَقَالَ وَمَا طَعَامُكُمْ وَمَا شَرَابُكُمْ قَالَتْ طَعَامُنَا اللَّحْمُ وَشَرَابُنَا الْمَاءُ قَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي طَعَامِهِمْ وَشَرَابِهِمْ قَالَ فَقَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرَكَةٌ بِدَعْوَةِ إِبْرَاهِيمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِمَا وَسَلَّمَ قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ بَدَا لِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لِأَهْلِهِ إِنِّي مُطَّلِعٌ تَرِكَتِي فَجَاءَ فَوَافَقَ إِسْمَاعِيلَ مِنْ وَرَاءِ زَمْزَمَ يُصْلِحُ نَبْلًا لَهُ فَقَالَ يَا إِسْمَاعِيلُ إِنَّ رَبَّكَ أَمَرَنِي أَنْ أَبْنِيَ لَهُ بَيْتًا قَالَ أَطِعْ رَبَّكَ قَالَ إِنَّهُ قَدْ أَمَرَنِي أَنْ تُعِينَنِي عَلَيْهِ قَالَ إِذَنْ أَفْعَلَ أَوْ كَمَا قَالَ قَالَ فَقَامَا فَجَعَلَ إِبْرَاهِيمُ يَبْنِي وَإِسْمَاعِيلُ يُنَاوِلُهُ الْحِجَارَةَ وَيَقُولَانِ { رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ } قَالَ حَتَّى ارْتَفَعَ الْبِنَاءُ وَضَعُفَ الشَّيْخُ عَنْ نَقْلِ الْحِجَارَةِ فَقَامَ عَلَى حَجَرِ الْمَقَامِ فَجَعَلَ يُنَاوِلُهُ الْحِجَارَةَ وَيَقُولَانِ { رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ }
Estis rakontite al ni ['Abdullah bin Muhammad] ke [Abu 'Amir 'Abdul Malik bin 'Amru] diris ke [Ibrahim bin Nafi'] rakontis al mi de [Katheer bin Kathir] de [Sa'id bin Jubair] de [Ibn 'Abbas radliallahu 'anhuma] ke li diris; 'Kiam Ibrahim eliris sur vojaĝon kun Isma'il kaj la patrino de Isma'il, ili portis kvar-akvan sakon plenan de akvo, la patrino de Isma'il trinkis el la akvoprovizo en la sako por ke ŝi povu mamnutri sian bebon. Kiam li alvenis en Mekko, Ibrahim metis ilin sub kabanon. Kiam Ibrahim volis reveni al sia familio, la patrino de Isma'il sekvis lin ĝis kiam ili atingis sufiĉe altan ebenaĵon/monteton, la patrino de Isma'il vokis al li de malantaŭe; 'Ho Ibrahim, al kiu vi lasis nin?'. Ibrahim respondis; 'Al Alaho'. Hajar diris; 'Tiukaze, mi estas kontenta pri Alaho'. La rakontanto diris; Tiam Hajar revenis al sia originala loko kaj trinkis sian antikvan geriban kaj povis mamnutri sian bebon ĝis la provizo de akvo elĉerpiĝis kaj ŝi diris: "Mi pli bone iru kaj vidu ĉu iu estas tie". La rakontanto diris: "Do li iris kaj supreniris al la monteto Ŝafaa kaj rigardis por vidi ĉu iu estas, sed li ne sentis, ke iu estas. Kiam li atingis la valon, li kuris iomete kaj venis al Marwa, li faris tion multfoje. Tiam li diris: "Mi pli bone iru kaj vidu ŝin," ŝi celis la bebon. Do ŝi iris al sia bebo, kiu montriĝis esti en la sama stato kiel kiam li estis forlasita, kvazaŭ li suĉus la spiron de la morto, tiel ke la koro de Hajar ne estis trankvila. Li diris: "Mi pli bone iru kaj vidu ĉu iu estas tie". Do li iris grimpi la monteton Ŝafaa kaj ĉirkaŭrigardis, sed li trovis neniun ĝis kiam li faris tion sep fojojn - inter la monteto Ŝafaa kaj Marwah - li diris; “Mi pli bone iru kaj vidu, kio okazis al mia bebo”, montriĝis, ke li aŭdis voĉon, do li diris: “Helpu min, se vi vere estas bona”. Montriĝis, ke la voĉo estis la anĝelo Gabrielo “Alaihissalam”. La rakontanto diris: “Tiam Gabrielo faris tion per sia kalkano. Li gratis la teron per sia kalkano”. La rakontanto diris: “Tiam akvo elŝprucis, kaj la patrino de Ismael surpriziĝis kaj tuj kaptis ĝin”. La rakontanto diris: “Abu Al Qasim, sallallahu ‘alaihi wasallam,” diris: “Se Hajar lasus ĝin, akvo fluus”. La rakontanto diris: “Do Hajar trinkis el la akvo –zamzam– por ke ŝi povu mamnutri sian bebon”. Tiam grupo da homoj el la tribo Jurhum preterpasis ĉe la fundo de la valo kaj ili vidis birdon, kvazaŭ ili ne kredus ĝin. Ili diris: “Ne estos birdo, krom se devas esti akvo”. Fine ili sendis unu el siaj mesaĝistoj por vidi ĝin, kaj montriĝis, ke ili efektive estis en areo, kie estis akvo. La mesaĝisto tiam revenis al ili kaj raportis - kion li vidis -. Tiam ili renkontis Hajar kaj diris: "Ho Ibu Isma'il, ĉu vi permesas al ni vivi kun vi aŭ ĉu ni vivas kiel najbaroj kun vi?" Tiam lia filo - Isma'il - kreskis en junulon kaj edziĝis kun virino. La rakontanto diris: "Tiam deziro ekestis en la koro de Ibrahim, do li diris al sia familio: "Mi iros vidi mian familion, kiun mi postlasis". La rakontanto diris: "Do Ibrahim venis kaj salutis kaj diris: "Kie estas Iŝmael?". La edzino de Ishmael diris: "Iru ĉasi". Ibrahim diris: "Diru al li, kiam li venos, por ke li ŝanĝu la pordon de sia domo". Kiam Ishmael venis, lia edzino rakontis la alvenon de Ibrahim. Do Ishmael diris: "Vi estas tiu, kiun la pordfolio celas, do iru reen al via familio". Tiam estis deziro en Ibrahim, do li diris al sia familio: "Mi iros vidi mian familion, kiun mi postlasis". Kiam li alvenis, Ibrahim demandis: "Kie estas Iŝmael?" Lia edzino respondis: "Li iris ĉasi. Ĉu vi ne devus unue halti kaj manĝi kaj trinki kun ni?". Ibrahim demandis: "Kio estas via manĝaĵo kaj trinkaĵo?". La edzino de Isma'il respondis: "Nia manĝaĵo estas viando kaj nia trinkaĵo estas akvo." Tiam Ibrahim preĝis: "Ho Alaho, benu ilin per ilia viando kaj akvo." Abu Al Qasim, sallallahu 'alaihi wasallam, diris: "La viando kaj akvo ĉi tie estas plenaj de benoj pro la benoj de la preĝo de Ibrahim 'Alaihissalam'." Tiam alia deziro ekestis en Ibrahim, do li diris al sia familio: "Mi iros kaj vidos mian familion, kiun mi postlasis." Do Ibrahim venis kaj renkontis Ibrahim de malantaŭ la Zamzam-puto dum li riparis siajn sagojn kaj diris: "Ho Isma'il, efektive via Sinjoro ordonis al mi konstrui domon." Isma'il diris: "Obeu vian Sinjoron." Ibrahim diris denove: "Vere Li ordonis al mi helpi min en la konstruado de la koncerna domo." Isma'il diris; 'Tiam mi faros ĝin', aŭ kiel li diris. La rakontanto diris; Do la du komencis konstrui, Ibrahim konstruis dum Isma'il portis ŝtonojn, ambaŭ deklamante preĝon; - 'Nia Sinjoro, akceptu -farojn- de ni, efektive Vi estas la Ĉio-Aŭdanta, la Ĉio-Scianta'. Ambaŭ daŭre konstruis ĝis ili ĉirkaŭis la Domon kaj ambaŭ daŭre deklamis la preĝon; - 'Nia Sinjoro, akceptu -farojn- de ni, efektive Vi estas la Ĉio-Aŭdanta kaj la Ĉio-Scianta'-. La rakontanto diris; 'Ambaŭ daŭre konstruis ĝis kiam la konstruaĵo estis alta kaj Ibrahim, kiel maljunulo, havis malfacilaĵojn levi la ŝtonojn al pli alta murstrukturo, li staris sur la ŝtono kiel la loko por ke la -al-Maqam- staru dum Isma'il daŭre donis al li ŝtonojn dum ambaŭ daŭre deklamis la preĝon; - 'Nia Sinjoro, akceptu -farojn- de ni, efektive Vi estas la Ĉio-Aŭdanta kaj la Ĉio-Scianta'- -QS. Al-Baqara 128-.