Hədis
Nabi Muhammad bermimpi pada hari kiamat Nabi Ibrahim adalah seorang yang tua yang berada di bawah pohon dengan anak-anak di sekitarnya
Imam Bukhari : 1297بَاب حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَالَ فَإِنْ رَأَى أَحَدٌ قَصَّهَا فَيَقُولُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَسَأَلَنَا يَوْمًا فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا قُلْنَا لَا قَالَ لَكِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَأَخَذَا بِيَدِي فَأَخْرَجَانِي إِلَى الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ فَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ وَرَجُلٌ قَائِمٌ بِيَدِهِ كَلُّوبٌ مِنْ حَدِيدٍ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ مُوسَى إِنَّهُ يُدْخِلُ ذَلِكَ الْكَلُّوبَ فِي شِدْقِهِ حَتَّى يَبْلُغَ قَفَاهُ ثُمَّ يَفْعَلُ بِشِدْقِهِ الْآخَرِ مِثْلَ ذَلِكَ وَيَلْتَئِمُ شِدْقُهُ هَذَا فَيَعُودُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ قُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ عَلَى قَفَاهُ وَرَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِفِهْرٍ أَوْ صَخْرَةٍ فَيَشْدَخُ بِهِ رَأْسَهُ فَإِذَا ضَرَبَهُ تَدَهْدَهَ الْحَجَرُ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ لِيَأْخُذَهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَى هَذَا حَتَّى يَلْتَئِمَ رَأْسُهُ وَعَادَ رَأْسُهُ كَمَا هُوَ فَعَادَ إِلَيْهِ فَضَرَبَهُ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا إِلَى ثَقْبٍ مِثْلِ التَّنُّورِ أَعْلَاهُ ضَيِّقٌ وَأَسْفَلُهُ وَاسِعٌ يَتَوَقَّدُ تَحْتَهُ نَارًا فَإِذَا اقْتَرَبَ ارْتَفَعُوا حَتَّى كَادَ أَنْ يَخْرُجُوا فَإِذَا خَمَدَتْ رَجَعُوا فِيهَا وَفِيهَا رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ مِنْ دَمٍ فِيهِ رَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى وَسَطِ النَّهَرِقَالَ يَزِيدُ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَعَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ حِجَارَةٌ فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ الَّذِي فِي النَّهَرِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ رَمَى الرَّجُلُ بِحَجَرٍ فِي فِيهِ فَرَدَّهُ حَيْثُ كَانَ فَجَعَلَ كُلَّمَا جَاءَ لِيَخْرُجَ رَمَى فِي فِيهِ بِحَجَرٍ فَيَرْجِعُ كَمَا كَانَ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ خَضْرَاءَ فِيهَا شَجَرَةٌ عَظِيمَةٌ وَفِي أَصْلِهَا شَيْخٌ وَصِبْيَانٌ وَإِذَا رَجُلٌ قَرِيبٌ مِنْ الشَّجَرَةِ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ يُوقِدُهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ وَأَدْخَلَانِي دَارًا لَمْ أَرَ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا فِيهَا رِجَالٌ شُيُوخٌ وَشَبَابٌ وَنِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ ثُمَّ أَخْرَجَانِي مِنْهَا فَصَعِدَا بِي الشَّجَرَةَ فَأَدْخَلَانِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ فِيهَا شُيُوخٌ وَشَبَابٌ قُلْتُ طَوَّفْتُمَانِي اللَّيْلَةَ فَأَخْبِرَانِي عَمَّا رَأَيْتُ قَالَا نَعَمْ أَمَّا الَّذِي رَأَيْتَهُ يُشَقُّ شِدْقُهُ فَكَذَّابٌ يُحَدِّثُ بِالْكَذْبَةِ فَتُحْمَلُ عَنْهُ حَتَّى تَبْلُغَ الْآفَاقَ فَيُصْنَعُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ يُشْدَخُ رَأْسُهُ فَرَجُلٌ عَلَّمَهُ اللَّهُ الْقُرْآنَ فَنَامَ عَنْهُ بِاللَّيْلِ وَلَمْ يَعْمَلْ فِيهِ بِالنَّهَارِ يُفْعَلُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي الثَّقْبِ فَهُمْ الزُّنَاةُ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي النَّهَرِ آكِلُوا الرِّبَا وَالشَّيْخُ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهُ فَأَوْلَادُ النَّاسِ وَالَّذِي يُوقِدُ النَّارَ مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ وَالدَّارُ الْأُولَى الَّتِي دَخَلْتَ دَارُ عَامَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَأَمَّا هَذِهِ الدَّارُ فَدَارُ الشُّهَدَاءِ وَأَنَا جِبْرِيلُ وَهَذَا مِيكَائِيلُ فَارْفَعْ رَأْسَكَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا فَوْقِي مِثْلُ السَّحَابِ قَالَا ذَاكَ مَنْزِلُكَ قُلْتُ دَعَانِي أَدْخُلْ مَنْزِلِي قَالَا إِنَّهُ بَقِيَ لَكَ عُمُرٌ لَمْ تَسْتَكْمِلْهُ فَلَوْ اسْتَكْمَلْتَ أَتَيْتَ مَنْزِلَكَ
Bizə [Musa bin İsmayıl] bizə [Cərir bin Hazim] bizə [Əbu Raca] xəbər verdi [Səmra bin Cündəb] dedi: Peyğəmbərin (səlləllahu aleyhi və səlləm) adəti var idi ki, namazı bitirdikdən sonra üzünü bizə çevirib: “Dünən gecə hansınızın yuxusu var?” deyərdi. O - Səmra bin Cündəb - dedi: “Əgər kimsə yuxu görsə, onu danışar, o zaman: “Maa sələllah” - Allahın izni ilə - dedi. Başqa bir gün bizdən soruşdu: “Sizdən kimsə yuxu görür?” Biz cavab verdik: “Heç nə.” O dedi: “Amma dünən gecə yuxu gördüm ki, iki kişi yanıma gəldi və ikisi də əlimdən tutub məni müqəddəs bir diyara - Müqəddəs bir diyara - apardılar. Məlum oldu ki, bir kişi ayaq üstə, digəri isə oturmuş və əlində əyilmiş ucu olan dəmir çubuq - adətən bir şey asmaq üçün - tutmuşdu.” Musadan bəziləri dedilər ki, dəmir çubuq kişinin ağzının bir tərəfinə - azı dişlərindən - boynunun arxasına qədər soxuldu. Sonra eyni şey ağzının digər tərəfinə də edildi, sonra ağzından çıxarılıb yenidən qoyuldu və sair. Mən soruşdum: “Bunun mənası nədir?” Məni aparan iki kişi: “Get” dedilər. Beləliklə, biz başqa bir yerə getdik və boynunun arxasında uzanan bir kişiyə çatdıq. Başqa bir kişi isə başının üstündə dayanıb başını əzmək üçün əlində daş və ya böyük bir daş tuturdu. O, onu vuranda daş başını əzdi. Kişi onu götürmək üçün yanına getdi və başı əvvəlki halına gələnə qədər bunu dayandırmadı, sonra əzilənə qədər daşla yenidən ona vurdu. Mən soruşdum: “Bu adam kimdir?” Hər ikisi: “Get” dedilər. Beləliklə, yuxarı hissəsi dar, dibi geniş olan ocaq kimi bir çuxura çatana qədər yola düşdük və aşağısında bir tonqal qaladıq. Əgər oda yaxınlaşdırılarsa, onlar - sakinlər - qalxar və söndürüldükdə sakinlər, kişilər və qadınlardan ibarət olanlar ora qayıdardılar. Mən soruşdum: “Bunlar kimlərdir?” Hər ikisi cavab verdi: “Gedin.” Beləliklə, suyu qan olan bir çaya çatana qədər yola düşdük. Çayın ortasında bir kişi dayanmışdı. [Yezid] və [Vəhb bin Cərir] [Cərir bin Hazim]-dən dedilər: “Çayın sahilində əlində daş tutan bir kişi var idi. Çayın ortasındakı şəxs ona tərəf dönüb çaydan çıxmaq istəyəndə, daşı tutan kişi çayın ortasındakı əvvəlki yerinə qayıdana qədər ona daş atırdı və bu cür davam edirdi. Hər dəfə çaydan çıxmaq istəyəndə ona daş atılırdı ki, o, əvvəlki yerinə qayıdsın. Mən soruşdum: “Bu nə deməkdir?” Hər ikisi də cavab verdi: “Get”. Beləliklə, yaşıl bir bağa çatdıq. Bağda böyük ağaclar var idi. Bağda qoca və uşaqlar yaşayırdı. Ağacın yanında əlində od tutan bir kişi var idi. O, od yandıranda məni ağaca qaldıran iki kişi məni aparıb bir evə – bir kəndə – qoydular. Bu evə əvvəllər heç vaxt rast gəlməmişdim. Orada kişilər, qocalar, gənclər, qadınlar və uşaqlar var idi. Sonra məni oradan çıxarıb ağaca apardılar, sonra isə daha gözəl və daha yaşlı və gənclərin yaşadığı bir evə qoydular. Mən dedim: “Bu gecə məni gəzdirin və gördüklərimi izah edin”. Onlar dedilər: “Yaxşı. Ağzını dəmirlə deşdiyiniz şəxs yalan danışmağı sevən və danışanda həmişə yalan danışan bir insandır. Ona görə də üfüqə aparılır və Qiyamət gününə qədər onunla belə davranılacaq. Başının sındığını gördüyünüz adama gəldikdə isə, o, Allahın Quranı öyrətdiyi bir adam idi, sonra bir gecə yatdı, amma gündüzlər ona əməl etmədi və Qiyamət gününə qədər onunla belə davranılacaq. Odlu sobada gördüyünüzlər zinakarlar, çayda gördüyünüzlər isə sələm alanlar, ağacın altındakı qoca İbrahim peyğəmbər (ona Allahın salamı olsun) və ətrafındakı uşaqlar bəşər övladlarıdır. Odu yandıran isə Cəhənnəmin qoruyucusudur və ilk girdiyin ev bütün möminlərin evidir, bu ev şəhidlərin evidir, mən Cəbrayıla, bu da Mikailəm, ona görə də başını qaldır. Mən başımı qaldırdım və başımın üstündə bulud kimi bir şey var idi. Hər ikisi dedi: "Ora sənin yerindir". Mən dedim: "İcazə ver evimə girim". Hər ikisi dedi: "Həyatın hələ bitməyib və sonu gələndə mütləq evinə girəcəksən".