Hadith Representative
Nabi Ibrahim pernah bohong kepada raja, namun Allah mengabulkan doa Sarah untuk menjaganya
Imam Bukhari : 2065حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَاجَرَ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام بِسَارَةَ فَدَخَلَ بِهَا قَرْيَةً فِيهَا مَلِكٌ مِنْ الْمُلُوكِ أَوْ جَبَّارٌ مِنْ الْجَبَابِرَةِ فَقِيلَ دَخَلَ إِبْرَاهِيمُ بِامْرَأَةٍ هِيَ مِنْ أَحْسَنِ النِّسَاءِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ مَنْ هَذِهِ الَّتِي مَعَكَ قَالَ أُخْتِي ثُمَّ رَجَعَ إِلَيْهَا فَقَالَ لَا تُكَذِّبِي حَدِيثِي فَإِنِّي أَخْبَرْتُهُمْ أَنَّكِ أُخْتِي وَاللَّهِ إِنْ عَلَى الْأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرُكِ فَأَرْسَلَ بِهَا إِلَيْهِ فَقَامَ إِلَيْهَا فَقَامَتْ تَوَضَّأُ وَتُصَلِّي فَقَالَتْ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ آمَنْتُ بِكَ وَبِرَسُولِكَ وَأَحْصَنْتُ فَرْجِي إِلَّا عَلَى زَوْجِي فَلَا تُسَلِّطْ عَلَيَّ الْكَافِرَ فَغُطَّ حَتَّى رَكَضَ بِرِجْلِهِقَالَ الْأَعْرَجُ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَتْ اللَّهُمَّ إِنْ يَمُتْ يُقَالُ هِيَ قَتَلَتْهُ فَأُرْسِلَ ثُمَّ قَامَ إِلَيْهَا فَقَامَتْ تَوَضَّأُ تُصَلِّي وَتَقُولُ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ آمَنْتُ بِكَ وَبِرَسُولِكَ وَأَحْصَنْتُ فَرْجِي إِلَّا عَلَى زَوْجِي فَلَا تُسَلِّطْ عَلَيَّ هَذَا الْكَافِرَ فَغُطَّ حَتَّى رَكَضَ بِرِجْلِهِ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ إِنْ يَمُتْ فَيُقَالُ هِيَ قَتَلَتْهُ فَأُرْسِلَ فِي الثَّانِيَةِ أَوْ فِي الثَّالِثَةِ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا أَرْسَلْتُمْ إِلَيَّ إِلَّا شَيْطَانًا ارْجِعُوهَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَأَعْطُوهَا آجَرَ فَرَجَعَتْ إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَتْ أَشَعَرْتَ أَنَّ اللَّهَ كَبَتَ الْكَافِرَ وَأَخْدَمَ وَلِيدَةً
O n’à dito [Abu Al Yaman] o n’à dito [Syu’aib] o n’à dito [Abu Az Zanad] da [Al A’raj] da [Abu Hurairah radliallahu ‘anhu] o l’à dito; O Profeta o l'à dito: «O Profeta Ibrahim o l'é emigrou con seu moggê Sara e o l'é introu inte un paise guiddou da un re ò da un dittatô tra di governanti crudeli. Quarchedun o dixe; O profeta Ibrahim o l'é vegnuo con unna dònna ciù bella. Allora l’é stæto ciammou o Profeta Ibrahim e dapeu o l’à domandou: O Ibrahim, chi l’é a dònna con ti? O profeta Ibrahim o l'à dito: «A l'é mæ seu». Allora o profeta Ibrahim o l’é tornou à Sara e o l’à dito: «No denegâ e mæ poule perché gh’ò dito che ti l’é mæ fræ». Pe Allah, no gh'é pe in davei nisciun credente inte sto pòsto feua che mi e ti'. Dapeu Sara a l'é stæta portâ davanti a-o re pe vive con lê. Coscì Sara a l'à fæto l'abluçion e dapeu a l'à pregou tanto ch'a pregava: «O Allah, pe in davei Ti sa che creddo inte Ti e into To Messaggê e proteggio i mæ genitali feua che pe mæ maio, donca no m'unisce con sti infedeli». Dapeu tutt’assemme i pasci do re se son fermæ de mòddo che i seu pê no fïsan attaccæ a-a tæra feua che a-e ponte de die di pê. O l’à dito [Al A’raj], o l’à dito [Abu Salama bin Abdurrahman], o l’à dito; Sarah a l'à pregou: «O Allah, s'o mòrre se dià che sta dònna a l'à ammassou». Coscì Sara a l'é stæta portâ da-o re e a s'é missa davanti à lê. Coscì Sara a l'à fæto l'abluçion e dapeu a l'à pregou tanto ch'a pregava: «O Allah, pe in davei Ti sa che creddo inte Ti e into To Messaggê e proteggio e mæ parte privæ feua che pe mæ maio, donca no m'unisce con sti infedeli». All'impruviso i pasci do re se son fermæ e i seu pê no ean attaccæ a-a tæra feua che a-e ponte de die di pê. O l'à dito 'Abdurrahman, o l'à dito Abu Salamah o l'à dito, Abu Hurairah radiallahu 'anhu: a Sara a l'à dito: 'O Allah, s'o mòrre se dià che sta dònna a l'à ammassou'. Coscì a Sara a l'é stæta piggiâ unna segonda ò tersa vòtta. Coscì o re o l’à dito: «Pe Allah, no t’æ portou davanti à mi che o diao. Torna a dònna a-o Ibrahim e premiâlo. Coscì a Sara a l’é tornâ da-o Ibrahim Alaihissalam e a gh’à dito: «Ti te rendi conto che Allah o l’à umiliou o increduo e o l’à fæto scciavo de un servitô?»