Hadith Representative
Nabi Ibrahim pernah bohong kepada raja, namun Allah mengabulkan doa Sarah untuk menjaganya
Imam Bukhari : 2065حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَاجَرَ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام بِسَارَةَ فَدَخَلَ بِهَا قَرْيَةً فِيهَا مَلِكٌ مِنْ الْمُلُوكِ أَوْ جَبَّارٌ مِنْ الْجَبَابِرَةِ فَقِيلَ دَخَلَ إِبْرَاهِيمُ بِامْرَأَةٍ هِيَ مِنْ أَحْسَنِ النِّسَاءِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ مَنْ هَذِهِ الَّتِي مَعَكَ قَالَ أُخْتِي ثُمَّ رَجَعَ إِلَيْهَا فَقَالَ لَا تُكَذِّبِي حَدِيثِي فَإِنِّي أَخْبَرْتُهُمْ أَنَّكِ أُخْتِي وَاللَّهِ إِنْ عَلَى الْأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرُكِ فَأَرْسَلَ بِهَا إِلَيْهِ فَقَامَ إِلَيْهَا فَقَامَتْ تَوَضَّأُ وَتُصَلِّي فَقَالَتْ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ آمَنْتُ بِكَ وَبِرَسُولِكَ وَأَحْصَنْتُ فَرْجِي إِلَّا عَلَى زَوْجِي فَلَا تُسَلِّطْ عَلَيَّ الْكَافِرَ فَغُطَّ حَتَّى رَكَضَ بِرِجْلِهِقَالَ الْأَعْرَجُ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَتْ اللَّهُمَّ إِنْ يَمُتْ يُقَالُ هِيَ قَتَلَتْهُ فَأُرْسِلَ ثُمَّ قَامَ إِلَيْهَا فَقَامَتْ تَوَضَّأُ تُصَلِّي وَتَقُولُ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ آمَنْتُ بِكَ وَبِرَسُولِكَ وَأَحْصَنْتُ فَرْجِي إِلَّا عَلَى زَوْجِي فَلَا تُسَلِّطْ عَلَيَّ هَذَا الْكَافِرَ فَغُطَّ حَتَّى رَكَضَ بِرِجْلِهِ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ إِنْ يَمُتْ فَيُقَالُ هِيَ قَتَلَتْهُ فَأُرْسِلَ فِي الثَّانِيَةِ أَوْ فِي الثَّالِثَةِ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا أَرْسَلْتُمْ إِلَيَّ إِلَّا شَيْطَانًا ارْجِعُوهَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَأَعْطُوهَا آجَرَ فَرَجَعَتْ إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَتْ أَشَعَرْتَ أَنَّ اللَّهَ كَبَتَ الْكَافِرَ وَأَخْدَمَ وَلِيدَةً
Al à dit [Abu Al Yaman] al à dit [Syuaib] al à dit [Abu Az Zanad] di [Al Araj] di [Abu Hurairah Radliallahu Anhu] al à dit; Il profete Ibrahim al emigrà cun la sô femine Sara e daspò al jentrà intun paîs vuidât di un re o di un ditadôr jenfri i governadôrs crudei. Cualchidun al dîs; Il profete Ibrahim al vignì cuntune femine plui biele. Alore il Profete Ibrahim al fo clamât e daspò al domandà: O Ibrahim, cui che e je la femine cun te?’. Il profete Ibrahim al disè: ‘E je mê sûr’. Alore il profete Ibrahim al tornà a Sara e al disè: ‘No neâ lis gnovis peraulis parcè che o lis ai dit che tu sês me fradi. Par Allah, a nol è pardabon nissun crodint in chest puest fûr di me e di te’. Dopo Sara e fo puartade denant dal re par vivi cun lui. Duncje Sara e fasè la abluzion e daspò e preà intant che e preave: ‘O Allah, pardabon Tu cognossis che o crodi in Te e tal To Messazîr e o protezi i miei gjenitâi gjavant il me om, duncje no mi unìs cun chescj infedei’. Po dopo, di colp i pas dal re a si fermarin cussì che i siei pîts no jerin tacâts a tiere infûr de ponte dai dêts dai pîts. Al à dit [Al Araj], al à dit [Abu Salamah bin Abdurrahman], al à dit [Abu Hurairah Radliallahu Anhu]; Sarah e preà: ‘O Allah, se al murìs si dirà che cheste femine lu à copât’. Cussì Sara e fo puartade al re e e si metè denant di lui. Duncje Sara e fasè la abluzion e daspò e preà intant che e preave: ‘O Allah, pardabon Tu cognossis che o crodi in Te e tal To Messazîr e o protezi lis gnovis parts privadis gjavant il me om, duncje no unîmi cun chescj infedei’. Di colp i pas dal re a si fermarin e i siei pîts no jerin tacâts a tiere infûr de ponte dai dêts dai pîts. Sara e disè: ‘O Allah, se al murìs si dirà che cheste femine lu à copât’. Duncje Sarah e fo cjapade une seconde o une tierce volte. Duncje il re al disè: ‘Par Allah, no tu âs puartât denant di me che il diu. Tornâ la femine a Ibrahim e premiâlu. Duncje Sara e tornà a Ibrahim Alaihissalam e e disè: ‘Tu ti rindis cont che Allah al à umilât l’incredul e lu à fat sclâf di un servidôr?’.