-

قَالَ مُوسَى حَدَّثَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا تَحَدَّثَ بِهِ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ زَيْدَ بْنَ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ خَرَجَ إِلَى الشَّأْمِ يَسْأَلُ عَنْ الدِّينِ وَيَتْبَعُهُ فَلَقِيَ عَالِمًا مِنْ الْيَهُودِ فَسَأَلَهُ عَنْ دِينِهِمْ فَقَالَ إِنِّي لَعَلِّي أَنْ أَدِينَ دِينَكُمْ فَأَخْبِرْنِي فَقَالَ لَا تَكُونُ عَلَى دِينِنَا حَتَّى تَأْخُذَ بِنَصِيبِكَ مِنْ غَضَبِ اللَّهِ قَالَ زَيْدٌ مَا أَفِرُّ إِلَّا مِنْ غَضَبِ اللَّهِ وَلَا أَحْمِلُ مِنْ غَضَبِ اللَّهِ شَيْئًا أَبَدًا وَأَنَّى أَسْتَطِيعُهُ فَهَلْ تَدُلُّنِي عَلَى غَيْرِهِ قَالَ مَا أَعْلَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ حَنِيفًا قَالَ زَيْدٌ وَمَا الْحَنِيفُ قَالَ دِينُ إِبْرَاهِيمَ لَمْ يَكُنْ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلَا يَعْبُدُ إِلَّا اللَّهَ فَخَرَجَ زَيْدٌ فَلَقِيَ عَالِمًا مِنْ النَّصَارَى فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَقَالَ لَنْ تَكُونَ عَلَى دِينِنَا حَتَّى تَأْخُذَ بِنَصِيبِكَ مِنْ لَعْنَةِ اللَّهِ قَالَ مَا أَفِرُّ إِلَّا مِنْ لَعْنَةِ اللَّهِ وَلَا أَحْمِلُ مِنْ لَعْنَةِ اللَّهِ وَلَا مِنْ غَضَبِهِ شَيْئًا أَبَدًا وَأَنَّى أَسْتَطِيعُ فَهَلْ تَدُلُّنِي عَلَى غَيْرِهِ قَالَ مَا أَعْلَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ حَنِيفًا قَالَ وَمَا الْحَنِيفُ قَالَ دِينُ إِبْرَاهِيمَ لَمْ يَكُنْ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلَا يَعْبُدُ إِلَّا اللَّهَ فَلَمَّا رَأَى زَيْدٌ قَوْلَهُمْ فِي إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام خَرَجَ فَلَمَّا بَرَزَ رَفَعَ يَدَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنِّي عَلَى دِينِ إِبْرَاهِيمَوَقَالَ اللَّيْثُ كَتَبَ إِلَيَّ هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَتْ رَأَيْتُ زَيْدَ بْنَ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ قَائِمًا مُسْنِدًا ظَهْرَهُ إِلَى الْكَعْبَةِ يَقُولُ يَا مَعَاشِرَ قُرَيْشٍ وَاللَّهِ مَا مِنْكُمْ عَلَى دِينِ إِبْرَاهِيمَ غَيْرِي وَكَانَ يُحْيِي الْمَوْءُودَةَ يَقُولُ لِلرَّجُلِ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَقْتُلَ ابْنَتَهُ لَا تَقْتُلْهَا أَنَا أَكْفِيكَهَا مَئُونَتَهَا فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا تَرَعْرَعَتْ قَالَ لِأَبِيهَا إِنْ شِئْتَ دَفَعْتُهَا إِلَيْكَ وَإِنْ شِئْتَ كَفَيْتُكَ مَئُونَتَهَا

(Wciąż z tej samej linii narracji co poprzedni hadis), [Mojżesz] powiedział, że powiedział mi [Salim bin Abdullah], nie wiedziałem, poza tym, co powiedział od [Ibn 'Umara] radiallahu 'anhuma, że Zaid bin Amru bin Nufail udał się do ziemi Syrii w poszukiwaniu religii, którą chciałby naśladować. Wtedy spotkał żydowskiego 'alima (mnicha) i zapytał go o ich religię. Zaid powiedział: „Rzeczywiście, być może mogę przyjąć twoją religię. Więc proszę, wyjaśnij mi ją”. Więc mnich powiedział: „Nie podążaj za naszą religią, chyba że chcesz dzielić gniew Allaha”. Zaid powiedział: „Nie uciekłem, chyba że po to, by uniknąć gniewu Allaha i nigdy nie chcę znieść nawet odrobiny gniewu Allaha. Jak więc mógłbym to znieść? Czy możesz mi wskazać inną religię?” Żydowski mnich powiedział: „Nie wiem, poza religią Hanif”. Zapytał Zaid; „Co oznacza słowo hanif?”. Mnich powiedział: „Religia proroka Ibrahima (pokój z nim), a on nie był ani Żydem, ani chrześcijaninem, nie czcił nikogo poza samym Allahem”. Zaid poszedł więc, a potem spotkał chrześcijańskiego uczonego (kapłana) i powiedział mu to samo, ale kapłan odparł: „Nie będziesz przestrzegał naszej religii, chyba że spotka cię przekleństwo Allaha”. Zaid odpowiedział: „Uciekłem tylko po to, by uniknąć gniewu Allaha i nigdy nie zniosę nawet najmniejszej klątwy Allaha ani gniewu Allaha. Jak więc mogę to znieść? Czy możesz mi wskazać inną religię?”. Chrześcijański kapłan odpowiedział: „Nie znam poza religią Hanifa”. Zaid zapytał: „Co oznacza słowo Hanif?”. Kapłan odpowiedział: „Religia proroka Ibrahima (pokój z nim), a on nie był ani Żydem, ani chrześcijaninem, nie czcił nikogo poza samym Allahem”. Po tym, jak Zaid rozważył to, co mówili o Ibrahimie (niech Bóg błogosławi), Zaid poszedł i kiedy się pojawił, pomodlił się: „O Allahu, świadczę, że przyjmuję religię Abrahama”. Al Laith powiedział: Hisham napisał do mnie od swojego ojca od Asma' biti Abu Bakr radliallahu 'anhuma powiedział: Widziałem Zaida bin 'Amra bin Nufaila stojącego plecami do Kaaby i mówiącego: „O Kurajszyci, na Allaha, żaden z was nie jest wyznawcą religii Abrahama oprócz mnie”. Zaid był tym, który uratował życie dziewczynce, którą zazwyczaj grzebano żywcem, i powiedział do kogoś, kto chciał zabić jego córkę: „Nie zabijaj jej, bo zaspokoję jej potrzeby”. Zad wziął więc dziewczynkę, a kiedy dziewczyna podrosła, Zaid powiedział do ojca dziewczyny: „Jeśli chcesz, oddam ci tę dziewczynę, a jeśli chcesz, uwolnię cię od jej potrzeb”.