-

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الصَّقْعَبِ بْنِ زُهَيْرٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ قَالَ حَمَّادٌ أَظُنُّهُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ عَلَيْهِ جُبَّةٌ سِيجَانٍ مَزْرُورَةٌ بِالدِّيبَاجِ فَقَالَ أَلَا إِنَّ صَاحِبَكُمْ هَذَا قَدْ وَضَعَ كُلَّ فَارِسٍ ابْنِ فَارِسٍ قَالَ يُرِيدُ أَنْ يَضَعَ كُلَّ فَارِسٍ ابْنِ فَارِسٍ وَيَرْفَعَ كُلَّ رَاعٍ ابْنِ رَاعٍ قَالَ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَجَامِعِ جُبَّتِهِ وَقَالَ أَلَا أَرَى عَلَيْكَ لِبَاسَ مَنْ لَا يَعْقِلُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ نُوحًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ لِابْنِهِ إِنِّي قَاصٌّ عَلَيْكَ الْوَصِيَّةَ آمُرُكَ بِاثْنَتَيْنِ وَأَنْهَاكَ عَنْ اثْنَتَيْنِ آمُرُكَ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِنَّ السَّمَوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرْضِينَ السَّبْعَ لَوْ وُضِعَتْ فِي كِفَّةٍ وَوُضِعَتْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فِي كِفَّةٍ رَجَحَتْ بِهِنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَلَوْ أَنَّ السَّمَوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرْضِينَ السَّبْعَ كُنَّ حَلْقَةً مُبْهَمَةً قَصَمَتْهُنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فَإِنَّهَا صَلَاةُ كُلِّ شَيْءٍ وَبِهَا يُرْزَقُ الْخَلْقُ وَأَنْهَاكَ عَنْ الشِّرْكِ وَالْكِبْرِ قَالَ قُلْتُ أَوْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الشِّرْكُ قَدْ عَرَفْنَاهُ فَمَا الْكِبْرُ قَالَ أَنْ يَكُونَ لِأَحَدِنَا نَعْلَانِ حَسَنَتَانِ لَهُمَا شِرَاكَانِ حَسَنَانِ قَالَ لَا قَالَ هُوَ أَنْ يَكُونَ لِأَحَدِنَا حُلَّةٌ يَلْبَسُهَا قَالَ لَا قَالَ الْكِبْرُ هُوَ أَنْ يَكُونَ لِأَحَدِنَا دَابَّةٌ يَرْكَبُهَا قَالَ لَا قَالَ أَفَهُوَ أَنْ يَكُونَ لِأَحَدِنَا أَصْحَابٌ يَجْلِسُونَ إِلَيْهِ قَالَ لَا قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا الْكِبْرُ قَالَ سَفَهُ الْحَقِّ وَغَمْصُ النَّاسِ

Powiedział nam [Sulaiman bin Harb] powiedział nam [Hammad bin Zaid] od [Shaq'aba bin Zuhaira] od [Zaida bin Aslama], powiedział [Hammad] (wątpię) od [Atha' bin Yasara] od [Abdullaha bin Amra] powiedział: Pewnego razu byliśmy z Rasulullahem SHALLALLAHU 'ALAJHI WASALLAM, wtedy przyszedł Beduin ubrany w szatę z jedwabiu. Wtedy mężczyzna powiedział: „Rzeczywiście, twój przyjaciel chce upokorzyć każdego jeźdźca i wywyższyć (wywyższyć) każdego pasterza”. Powiedział: wtedy Rasulullah SHALLALLAHU 'ALAJHI WASALLAM złapał go za kołnierz szaty i powiedział: „Ale dlaczego widzę cię noszącego ubrania takiej nierozsądnej osoby?” Potem powiedział ponownie: „Zaprawdę, Prorok Allaha Nuh SHALLALLAHU 'ALAIHI WASALLAM, gdy śmierć była bliska nadejścia, powiedział swojemu synowi: „Opowiem ci testament, nakazuję ci dwie rzeczy i zabraniam ci dwóch rzeczy; nakazuję ci mówić LAA ILAAHA ILLALLAH, ponieważ rzeczywiście, jeśli siedem niebios i siedem ziem położymy na jednej wadze, a zdanie LAA ILAAHA ILLALLAAH położymy na innej wadze, z pewnością przechyli się w stronę „wagi, którą zdanie LAA ILLALLAAH na nim umieściło. A gdyby siedem niebios i siedem ziem zjednoczyły się w jeden krąg, z pewnością zostałby on przerwany przez zdanie LAA ILAAHA ILLALLAAH WA SUBHAANALLAH WABIHAMDIH”. On (Abdullah) powiedział: „Powiedziałem lub powiedziałem Posłańcowi Allaha: «Skoro już wiemy o szirk, to co oznacza takabbur?» Ktoś powiedział: «Czym jest takabbur, jeśli ktoś z nas ma parę ładnych sandałów z ładnymi sandałami?» Odpowiedział: «Nie». Potem ktoś powiedział: «Czy więc uważa się za aroganckie, jeśli ktoś ma ładne ubrania i je nosi?» Odpowiedział: «Nie». Potem ktoś znowu powiedział: «A jeśli ktoś ma (dobry) pojazd i nim jeździ, czy to jest uważane za takabbur?» Odpowiedział: «Nie». Potem ktoś znowu powiedział: «A jeśli ktoś ma wielu przyjaciół i zawsze się wokół niego gromadzą, czy to jest uważane za takabbur?» Odpowiedział: «Nie». Wtedy powiedziano mu: «Czym więc tak naprawdę jest takabbur?» Odpowiedział: „Nie znający prawdy i pogardzający ludźmi”.