-

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عُتَيٍّ قَالَ رَأَيْتُ شَيْخًا بِالْمَدِينَةِ يَتَكَلَّمُ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَقَالُوا هَذَا أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَالَ إِنَّ آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام لَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ قَالَ لِبَنِيهِ أَيْ بَنِيَّ إِنِّي أَشْتَهِي مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ فَذَهَبُوا يَطْلُبُونَ لَهُ فَاسْتَقْبَلَتْهُمْ الْمَلَائِكَةُ وَمَعَهُمْ أَكْفَانُهُ وَحَنُوطُهُ وَمَعَهُمْ الْفُؤُوسُ وَالْمَسَاحِي وَالْمَكَاتِلُ فَقَالُوا لَهُمْ يَا بَنِي آدَمَ مَا تُرِيدُونَ وَمَا تَطْلُبُونَ أَوْ مَا تُرِيدُونَ وَأَيْنَ تَذْهَبُونَ قَالُوا أَبُونَا مَرِيضٌ فَاشْتَهَى مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ قَالُوا لَهُمْ ارْجِعُوا فَقَدْ قُضِيَ قَضَاءُ أَبِيكُمْ فَجَاءُوا فَلَمَّا رَأَتْهُمْ حَوَّاءُ عَرَفَتْهُمْ فَلَاذَتْ بِآدَمَ فَقَالَ إِلَيْكِ إِلَيْكِ عَنِّي فَإِنِّي إِنَّمَا أُوتِيتُ مِنْ قِبَلِكِ خَلِّي بَيْنِي وَبَيْنَ مَلَائِكَةِ رَبِّي تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَقَبَضُوهُ وَغَسَّلُوهُ وَكَفَّنُوهُ وَحَنَّطُوهُ وَحَفَرُوا لَهُ وَأَلْحَدُوا لَهُ وَصَلَّوْا عَلَيْهِ ثُمَّ دَخَلُوا قَبْرَهُ فَوَضَعُوهُ فِي قَبْرِهِ وَوَضَعُوا عَلَيْهِ اللَّبِنَ ثُمَّ خَرَجُوا مِنْ الْقَبْرِ ثُمَّ حَثَوْا عَلَيْهِ التُّرَابَ ثُمَّ قَالُوا يَا بَنِي آدَمَ هَذِهِ سُنَّتُكُمْ

ਅਬਦੁੱਲਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਹਦੀਸ ਸੁਣਾਈ, [ਹੁਦਬਾ ਬਿਨ ਖਾਲਿਦ] ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਹਦੀਸ ਸੁਣਾਈ, [ਹਮਮਾਦ ਬਿਨ ਸਲਾਮਾ] ਨੇ ਸਾਨੂੰ [ਹੁਮੈਦ] ਤੋਂ, [ਹਸਨ] ਤੋਂ, [ਉਤਾਇ] ਤੋਂ ਹਦੀਸ ਸੁਣਾਈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਦੀਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੁੱਢੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ [ਉਬੈ ਬਿਨ ਕਾਬ] ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜਦੋਂ ਆਦਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਬੱਚਿਓ, ਮੈਂ ਜੰਨਤ ਦਾ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਦਮ ਲਈ ਫਲ ਮੰਗਣ ਚਲੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਉਸਦੇ ਕਫ਼ਨ ਅਤੇ ਤਬੂਤ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ (ਆਦਮ ਦੇ ਬੱਚੇ) ਫਲਾਂ ਲਈ ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਬੇਲਚੇ ਅਤੇ ਟੋਕਰੀਆਂ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਫਿਰ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਆਦਮ ਦੇ ਬੱਚਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਮੰਗ ਰਹੇ ਹੋ?" ਜਾਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਿਵਾਇਤ ਵਿੱਚ, "ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਬਿਮਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਨਤ ਦਾ ਫਲ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਵਾਪਸ ਜਾਓ! ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ (ਮੌਤ) ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।" ਉਹ ਵਾਪਸ ਆਏ। ਜਦੋਂ ਹੱਵਾ ਨੇ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਜਾਣ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਦਮ ਕੋਲ ਉਸਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। ਫਿਰ ਆਦਮ ਨੇ ਹੱਵਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੰਗਲਮਈ ਅਤੇ ਮਹਾਨ, 'ਤੇ ਛੱਡ ਦਿਓ।" ਫਿਰ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਕੱਢਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਗੁਸਲ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਕਫਨ ਪਹਿਨਾਇਆ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਕਬਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਬੂਤ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਦੁਆ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਉਸਦੀ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਦਮ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਇੱਟਾਂ ਰੱਖੀਆਂ, ਫਿਰ ਉਹ ਕਬਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਏ ਆਦਮ ਦੇ ਬੱਚਿਓ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸੁੰਨਤ ਹੈ।"