Hadith Representative
Kematian Nabi Adam dan sunnah pertama menimbun jenazah dengan tanah
Imam Ahmad : 20288حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عُتَيٍّ قَالَ رَأَيْتُ شَيْخًا بِالْمَدِينَةِ يَتَكَلَّمُ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَقَالُوا هَذَا أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَالَ إِنَّ آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام لَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ قَالَ لِبَنِيهِ أَيْ بَنِيَّ إِنِّي أَشْتَهِي مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ فَذَهَبُوا يَطْلُبُونَ لَهُ فَاسْتَقْبَلَتْهُمْ الْمَلَائِكَةُ وَمَعَهُمْ أَكْفَانُهُ وَحَنُوطُهُ وَمَعَهُمْ الْفُؤُوسُ وَالْمَسَاحِي وَالْمَكَاتِلُ فَقَالُوا لَهُمْ يَا بَنِي آدَمَ مَا تُرِيدُونَ وَمَا تَطْلُبُونَ أَوْ مَا تُرِيدُونَ وَأَيْنَ تَذْهَبُونَ قَالُوا أَبُونَا مَرِيضٌ فَاشْتَهَى مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ قَالُوا لَهُمْ ارْجِعُوا فَقَدْ قُضِيَ قَضَاءُ أَبِيكُمْ فَجَاءُوا فَلَمَّا رَأَتْهُمْ حَوَّاءُ عَرَفَتْهُمْ فَلَاذَتْ بِآدَمَ فَقَالَ إِلَيْكِ إِلَيْكِ عَنِّي فَإِنِّي إِنَّمَا أُوتِيتُ مِنْ قِبَلِكِ خَلِّي بَيْنِي وَبَيْنَ مَلَائِكَةِ رَبِّي تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَقَبَضُوهُ وَغَسَّلُوهُ وَكَفَّنُوهُ وَحَنَّطُوهُ وَحَفَرُوا لَهُ وَأَلْحَدُوا لَهُ وَصَلَّوْا عَلَيْهِ ثُمَّ دَخَلُوا قَبْرَهُ فَوَضَعُوهُ فِي قَبْرِهِ وَوَضَعُوا عَلَيْهِ اللَّبِنَ ثُمَّ خَرَجُوا مِنْ الْقَبْرِ ثُمَّ حَثَوْا عَلَيْهِ التُّرَابَ ثُمَّ قَالُوا يَا بَنِي آدَمَ هَذِهِ سُنَّتُكُمْ
Al à dit che Abdullah al à dit [Hudbah bin Khalid] al à dit [Hammad bin Salamah] di [Humaid] di [Hasan] di [Utai] al à dit; ‘O ai viodût une volte un om vieç a Medine che al fevelave, cussì o ai domandât ae int cui che al jere. A àn rispuindût: ‘Chest al è [Ubay bin Ka’b]’. Alore al disè; ‘Invezit, Adam ‘Alaihis Salam, cuant che e rivà la sô muart, al disè ai siei fîs, ‘O miei fîs, invezit o vuei frut dal Cîl’. A lerin daspò a domandâ fruts par Adam, daspò i anjêi a ju cjaparin cjapant la lidrîs e la bara di Adam, intant che lôr - i fîs di Adam - a puartavin assis, palas e cjastis di fruts. I anjêi a àn domandât alore: ‘O Fîs di Adam, ce che volês e domandis? , O intune altre storie, ‘Cje tu âs di volê e dulà che tu vâs? ’ A àn rispuindût: ‘Nestri pari al è malât e al vûl i fruts dal Paradîs’. I Anjâi a rispuinderin: ‘Tornâ! In fat, la decision e je stade cjapade par to pari -muart-'. A son tornâts. Cuant che Eve e viodè i anjei e e cognossè cui che a jerin, e tornà a Adam par vêlu di vê. Alore Adam al disè a Eve: ‘Slontanâsi di me, dome jo o soi stât dât de bande di te, duncje che chel jenfri di me e i Anjâi al sedi il me Rabb Tabaaraka Wa Ta’ala. Cussì i angei i àn cjapât la vite, lu àn bagnât, lu àn cuviert, a àn fat une buse e une tombe par lui e a àn preât par lui. Dopo a son jentrâts inte tombe e a àn metût Adam inte tombe, a àn metût un modon parsore di lui e daspò a son vignûts fûr de tombe. Dopo di chel a lu cuvierzerin cun tiere e a disevin; ‘O fi di Adam, cheste e je la tô sunnah’.