Hadith Representative
Kematian Nabi Adam dan sunnah pertama menimbun jenazah dengan tanah
Imam Ahmad : 20288حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عُتَيٍّ قَالَ رَأَيْتُ شَيْخًا بِالْمَدِينَةِ يَتَكَلَّمُ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَقَالُوا هَذَا أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَالَ إِنَّ آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام لَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ قَالَ لِبَنِيهِ أَيْ بَنِيَّ إِنِّي أَشْتَهِي مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ فَذَهَبُوا يَطْلُبُونَ لَهُ فَاسْتَقْبَلَتْهُمْ الْمَلَائِكَةُ وَمَعَهُمْ أَكْفَانُهُ وَحَنُوطُهُ وَمَعَهُمْ الْفُؤُوسُ وَالْمَسَاحِي وَالْمَكَاتِلُ فَقَالُوا لَهُمْ يَا بَنِي آدَمَ مَا تُرِيدُونَ وَمَا تَطْلُبُونَ أَوْ مَا تُرِيدُونَ وَأَيْنَ تَذْهَبُونَ قَالُوا أَبُونَا مَرِيضٌ فَاشْتَهَى مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ قَالُوا لَهُمْ ارْجِعُوا فَقَدْ قُضِيَ قَضَاءُ أَبِيكُمْ فَجَاءُوا فَلَمَّا رَأَتْهُمْ حَوَّاءُ عَرَفَتْهُمْ فَلَاذَتْ بِآدَمَ فَقَالَ إِلَيْكِ إِلَيْكِ عَنِّي فَإِنِّي إِنَّمَا أُوتِيتُ مِنْ قِبَلِكِ خَلِّي بَيْنِي وَبَيْنَ مَلَائِكَةِ رَبِّي تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَقَبَضُوهُ وَغَسَّلُوهُ وَكَفَّنُوهُ وَحَنَّطُوهُ وَحَفَرُوا لَهُ وَأَلْحَدُوا لَهُ وَصَلَّوْا عَلَيْهِ ثُمَّ دَخَلُوا قَبْرَهُ فَوَضَعُوهُ فِي قَبْرِهِ وَوَضَعُوا عَلَيْهِ اللَّبِنَ ثُمَّ خَرَجُوا مِنْ الْقَبْرِ ثُمَّ حَثَوْا عَلَيْهِ التُّرَابَ ثُمَّ قَالُوا يَا بَنِي آدَمَ هَذِهِ سُنَّتُكُمْ
Дийцина тхуна ӀабдуллахӀа дийцина тхуна [ХӀудба бин Халида] дийцина тхуна [Хьаммад бин Салама] [Хьумайдера] [Хьасан] [Утай] тӀера цо элира: «Суна цкъа Мединатехь цхьа воккха стаг гира къамел деш, цундела ас хаьттира нахе, иза мила ву». Цара тӀаккха жоп делира: «ХӀара [Убай бин КаӀб] ву». ТӀаккха цо элира: «Бакъдолуш, Адам Ӏалайхьис Салам шен валар тӀекхаьчча, цо шен берашка элира: «ХӀай сан бераш, баккъалла а суна стиглара стоьмаш беза». Цул тӀаьхьа Адамна стоьмаш деха бахара уьш, тӀаккха маликаша тӀеийцира уьш, Адаман кафан а, таьжна а дӀа а эцна, ткъа цара - Адаман бераша - хаьштигаш а, белаш а, стоьмийн тӀорказш а дохьуш. ТӀаккха маликаша хаьттира цаьрга: «ХӀай Адаман бераш, шуна хӀун лаьа, хӀун доьху?, я кхечу ривайатехь: «Шуна хӀун лаьа, мича доьлху шу?». Цара жоп делира: «Тхан да цомгуш ву, Стигалан стоьмаш лууш ву». Маликаша жоп делира: «Юхавола! Баккъалла а, сацам бина хьан дена -Ӏожалла-'. Уьш юха а баьхкира. Хьаваъ маликаш гича, уьш муьлш бу хиъча, Адам волчу юхаеара иза, цуьнга хьажа. ТӀаккха Адама Хьавага элира: «ДӀаяла сох, хьан агӀорхьара со бен ца елла, цундела суна а, Маликашна а юкъахь верг сан Рабб Табаарака Ва ТаӀала хуьлийла». Цундела маликаша цуьнан са схьадаьккхина, лийчийна иза, кафан дӀа а хьулйина, цунна Ӏуьрг а, каш а дина, доӀанаш дина цунна. ТӀаккха каш чу а бахана, Адам каш чу дӀа а диллина, цунна тӀе дахча а диллина, тӀаккха каш чуьра арадевлира уьш. Цул тӀаьхьа латта дӀа а хьулдина, элира цара: «ХӀай Адаман кӀант, хьан суннат ду хӀара».