Hadith Representative
Kematian Nabi Adam dan sunnah pertama menimbun jenazah dengan tanah
Imam Ahmad : 20288حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عُتَيٍّ قَالَ رَأَيْتُ شَيْخًا بِالْمَدِينَةِ يَتَكَلَّمُ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَقَالُوا هَذَا أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَالَ إِنَّ آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام لَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ قَالَ لِبَنِيهِ أَيْ بَنِيَّ إِنِّي أَشْتَهِي مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ فَذَهَبُوا يَطْلُبُونَ لَهُ فَاسْتَقْبَلَتْهُمْ الْمَلَائِكَةُ وَمَعَهُمْ أَكْفَانُهُ وَحَنُوطُهُ وَمَعَهُمْ الْفُؤُوسُ وَالْمَسَاحِي وَالْمَكَاتِلُ فَقَالُوا لَهُمْ يَا بَنِي آدَمَ مَا تُرِيدُونَ وَمَا تَطْلُبُونَ أَوْ مَا تُرِيدُونَ وَأَيْنَ تَذْهَبُونَ قَالُوا أَبُونَا مَرِيضٌ فَاشْتَهَى مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ قَالُوا لَهُمْ ارْجِعُوا فَقَدْ قُضِيَ قَضَاءُ أَبِيكُمْ فَجَاءُوا فَلَمَّا رَأَتْهُمْ حَوَّاءُ عَرَفَتْهُمْ فَلَاذَتْ بِآدَمَ فَقَالَ إِلَيْكِ إِلَيْكِ عَنِّي فَإِنِّي إِنَّمَا أُوتِيتُ مِنْ قِبَلِكِ خَلِّي بَيْنِي وَبَيْنَ مَلَائِكَةِ رَبِّي تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَقَبَضُوهُ وَغَسَّلُوهُ وَكَفَّنُوهُ وَحَنَّطُوهُ وَحَفَرُوا لَهُ وَأَلْحَدُوا لَهُ وَصَلَّوْا عَلَيْهِ ثُمَّ دَخَلُوا قَبْرَهُ فَوَضَعُوهُ فِي قَبْرِهِ وَوَضَعُوا عَلَيْهِ اللَّبِنَ ثُمَّ خَرَجُوا مِنْ الْقَبْرِ ثُمَّ حَثَوْا عَلَيْهِ التُّرَابَ ثُمَّ قَالُوا يَا بَنِي آدَمَ هَذِهِ سُنَّتُكُمْ
Һөйләне беҙгә Абдулла һөйләне беҙгә [Хөдбә бин Халид] һөйләне беҙгә [Хәммәт бин Сәләмә] [Хөмәйдтән] [Хәсән] [Үтәйҙән] ул әйтте: «Бер ваҡыт Мәҙинәлә бер ҡарттың һөйләшкәнен күрҙем, шуға күрә кешеләрҙән уның кем икәнен һораным. Шунан һуң улар: «Был [Өбәй бин Кәғб]», — тип яуап бирҙеләр. Шунан һуң ул: «Ысынлап та, Әҙәм ғәләйһис-сәләм, үлеме килгәс, балаларына: «Эй, балаларым, ысынлап та, миңә Күктән емеш кәрәк», — тигән. Улар һуңынан Әҙәм өсөн емеш-еләк һорап киткән, һуңынан фәрештәләр уларҙы Әҙәмдең кәфенен һәм табутын күтәреп ҡаршы алған, ә улар - Әҙәм балалары - балта, көрәк, емеш-еләк кәрзиндәре алып килгән. Шунан һуң фәрештәләр уларҙан: «Эй, Әҙәм балалары, һеҙ нимә теләйһегеҙ һәм нимә һорайһығыҙ?, йәки икенсе риүәйәттә: «Һеҙгә нимә кәрәк һәм ҡайҙа бараһығыҙ?» Улар: «Атайыбыҙ ауырый, Күк емештәрен теләй», — тип яуап бирҙеләр. Фәрештәләр яуап бирҙе: «Ҡайт! Ысынлап та, ҡарар атайың өсөн ҡабул ителде -үлем-'. Ҡайтып еттеләр. Һауа' фәрештәләрҙе күреп, уларҙы кем икәнен белгәс, Әҙәмгә ҡайтып, уны ҡарай. Шунан Әҙәм Һауаға: «Минән алыҫ кит, һинең яғыңдан мин генә бирелдем, шуға күрә минең менән Фәрештәләр араһындағыһы минең Рабб Тәбәрәкә Вә Тәғәлә булһын», — тигән. Шулай итеп, фәрештәләр уның йәнен алып, йыуындырған, кәфенләгән, уға соҡор һәм ҡәбер яһаған, доға ҡылған. Шунан ҡәбергә инеп, Әҙәмде ҡәбергә һалдылар, өҫтөнә кирбес ҡуйҙылар ҙа ҡәберҙән сыҡтылар. Шунан һуң улар уны ер менән ҡаплап: «Эй, Әҙәм улы, был һинең сөннәтең», — тинеләр.