Hadith Representative
Adam menyangkal telah memberikan umurnya untuk Nabi Dawud
Imam Tirmidzi : 3002حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ مَسَحَ ظَهْرَهُ فَسَقَطَ مِنْ ظَهْرِهِ كُلُّ نَسَمَةٍ هُوَ خَالِقُهَا مِنْ ذُرِّيَّتِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَجَعَلَ بَيْنَ عَيْنَيْ كُلِّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ وَبِيصًا مِنْ نُورٍ ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى آدَمَ فَقَالَ أَيْ رَبِّ مَنْ هَؤُلَاءِ قَالَ هَؤُلَاءِ ذُرِّيَّتُكَ فَرَأَى رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَعْجَبَهُ وَبِيصُ مَا بَيْنَ عَيْنَيْهِ فَقَالَ أَيْ رَبِّ مَنْ هَذَا فَقَالَ هَذَا رَجُلٌ مِنْ آخِرِ الْأُمَمِ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ يُقَالُ لَهُ دَاوُدُ فَقَالَ رَبِّ كَمْ جَعَلْتَ عُمْرَهُ قَالَ سِتِّينَ سَنَةً قَالَ أَيْ رَبِّ زِدْهُ مِنْ عُمْرِي أَرْبَعِينَ سَنَةً فَلَمَّا قُضِيَ عُمْرُ آدَمَ جَاءَهُ مَلَكُ الْمَوْتِ فَقَالَ أَوَلَمْ يَبْقَ مِنْ عُمْرِي أَرْبَعُونَ سَنَةً قَالَ أَوَلَمْ تُعْطِهَا ابْنَكَ دَاوُدَ قَالَ فَجَحَدَ آدَمُ فَجَحَدَتْ ذُرِّيَّتُهُ وَنُسِّيَ آدَمُ فَنُسِّيَتْ ذُرِّيَّتُهُ وَخَطِئَ آدَمُ فَخَطِئَتْ ذُرِّيَّتُهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
بىزگە [ئابد بىن ھۇمەيد] بىزگە [ئەبۇ نۇئەيم] بىزگە [ھىسيام بىن سەئد] دىن [زەيد بىن ئەسلەم] دىن [ئەبۇ سالىھ] دىن [ئەبۇ ھۇرەيرە] دىن مۇنداق دەيدۇ: رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مۇنداق دېدى: «ئاللاھ ئادەم ئەلەيھىسسالامنى ياراتقاندا، ئۇنىڭ دۈمبىسىنى سىلىدى ۋە ئۇنىڭ دۈمبىسىدىن قىيامەتكىچە ئاللاھ ئادەم ئەلەيھىسسالامنىڭ ئەۋلادلىرىدىن ياراتقان بارلىق روھلارنى چۈشۈردى. ئۇلارنىڭ ھەر بىرىنىڭ كۆزلىرىنىڭ ئارىسىغا نۇر چاچتى، ئاندىن ئۇلار ئادەمنىڭ ئالدىغا ئېلىپ كېلىندى، ئۇ: «ئى پەرۋەردىگار، ئۇلار كىملەر؟» دەپ سورىدى. ئاللاھ: «ئۇلار سېنىڭ ئەۋلادلىرىڭ» دەپ جاۋاب بەردى. ئادەم ئۇلارنىڭ بىرىنى كۆردى ۋە كۆزلىرىنىڭ ئارىسىدىكى نۇر ئۇنى ھەيران قالدۇردى. ئادەم: «ئى پەرۋەردىگار، ئۇ كىم؟» دەپ سورىدى. ئاللاھ: «ئۇ سېنىڭ ئەۋلادلىرىڭدىن بولغان ئاخىرقى زاماندىكى بىر كىشى، ئىسمى داۋۇت» دەپ جاۋاب بەردى. ئادەم: «ئى پەرۋەردىگار، ئۇنىڭ ئۆمرىنى قانچە يىل ياراتتىڭ؟» دەپ سورىدى. ئاللاھ: «ئاتمىش يىل» دەپ جاۋاب بەردى. ئادەم: «ئى پەرۋەردىگار، مېنىڭ ھاياتىمغا قىرىق يىل قوشۇڭ» دەپ سورىدى. ئادەم ئەلەيھىسسالامنىڭ يېشى بېكىتىلگەندە، ئۆلۈم پەرىشتىسى ئۇنىڭ يېنىغا كېلىپ: «مېنىڭ يەنە قىرىق يىلىم بار ئەمەسمۇ؟» دېدى. ئۆلۈم پەرىشتىسى: «سەن ئۇنى ئوغلۇڭ داۋۇتقا بەرمىدىڭمۇ؟» دېدى. ئادەم ئەلەيھىسسالام بۇنى ئىنكار قىلدى، ئۇنىڭ ئەۋلادلىرىمۇ ئىنكار قىلدى. ئادەم ئەلەيھىسسالام ئۇنتۇلدى، ئۇنىڭ ئەۋلادلىرىمۇ ئۇنتۇلدى. ئادەم ئەلەيھىسسالام خاتالاشتى، ئۇنىڭ ئەۋلادلىرىمۇ خاتالاشتى» دېدى. ئەبۇ ئەيسا مۇنداق دېدى: بۇ ھەدىس سەھىھ. ئەبۇ ھۇرەيرە رەزىيەللاھۇ ئەنھۇدىن پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامدىن يەنە بىر سەنەد ئارقىلىق رىۋايەت قىلىنغان.