Hadith Representative
Adam yang Allah ciptakan dengan tangan-Nya
Imam Ahmad : 2415حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ عَلَى مِنْبَرِ الْبَصْرَةِ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ إِلَّا لَهُ دَعْوَةٌ قَدْ تَنَجَّزَهَا فِي الدُّنْيَا وَإِنِّي قَدْ اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي وَأَنَا سَيِّدُ وَلَدِ آدَمَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ وَلَا فَخْرَ وَبِيَدِي لِوَاءُ الْحَمْدِ وَلَا فَخْرَ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ تَحْتَ لِوَائِي وَلَا فَخْرَ وَيَطُولُ يَوْمُ الْقِيَامَةِ عَلَى النَّاسِ فَيَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ انْطَلِقُوا بِنَا إِلَى آدَمَ أَبِي الْبَشَرِ فَلْيَشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُونَ يَا آدَمُ أَنْتَ الَّذِي خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْكَنَكَ جَنَّتَهُ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَدْ أُخْرِجْتُ مِنْ الْجَنَّةِ بِخَطِيئَتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا رَأْسَ النَّبِيِّينَ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ يَا نُوحُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي دَعَوْتُ بِدَعْوَةٍ أَغْرَقَتْ أَهْلَ الْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ اللَّهِ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ يَا إِبْرَاهِيمُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي كَذَبْتُ فِي الْإِسْلَامِ ثَلَاثَ كِذْبَاتٍ وَاللَّهِ إِنْ حَاوَلَ بِهِنَّ إِلَّا عَنْ دِينِ اللَّهِ قَوْلُهُ { إِنِّي سَقِيمٌ } وَقَوْلُهُ { بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا فَاسْأَلُوهُمْ إِنْ كَانُوا يَنْطِقُونَ } وَقَوْلُهُ لِامْرَأَتِهِ حِينَ أَتَى عَلَى الْمَلِكِ أُخْتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام الَّذِي اصْطَفَاهُ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَامِهِ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُونَ يَا مُوسَى أَنْتَ الَّذِي اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَّمَكَ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَتَلْتُ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى رُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُونَ يَا عِيسَى اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي اتُّخِذْتُ إِلَهًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ أَرَأَيْتُمْ لَوْ كَانَ مَتَاعٌ فِي وِعَاءٍ مَخْتُومٍ عَلَيْهِ أَكَانَ يُقْدَرُ عَلَى مَا فِي جَوْفِهِ حَتَّى يُفَضَّ الْخَاتَمُ قَالَ فَيَقُولُونَ لَا قَالَ فَيَقُولُ إِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمُ النَّبِيِّينَ وَقَدْ حَضَرَ الْيَوْمَ وَقَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْتُونِي فَيَقُولُونَ يَا مُحَمَّدُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَأَقُولُ أَنَا لَهَا حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَنْ شَاءَ وَيَرْضَى فَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنْ يَصْدَعَ بَيْنَ خَلْقِهِ نَادَى مُنَادٍ أَيْنَ أَحْمَدُ وَأُمَّتُهُ فَنَحْنُ الْآخِرُونَ الْأَوَّلُونَ نَحْنُ آخِرُ الْأُمَمِ وَأَوَّلُ مَنْ يُحَاسَبُ فَتُفْرَجُ لَنَا الْأُمَمُ عَنْ طَرِيقِنَا فَنَمْضِي غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ أَثَرِ الطُّهُورِ فَتَقُولُ الْأُمَمُ كَادَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ أَنْ تَكُونَ أَنْبِيَاءَ كُلُّهَا فَنَأْتِي بَابَ الْجَنَّةِ فَآخُذُ بِحَلْقَةِ الْبَابِ فَأَقْرَعُ الْبَابَ فَيُقَالُ مَنْ أَنْتَ فَأَقُولُ أَنَا مُحَمَّدٌ فَيُفْتَحُ لِي فَآتِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُرْسِيِّهِ أَوْ سَرِيرِهِ شَكَّ حَمَّادٌ فَأَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَأَحْمَدُهُ بِمَحَامِدَ لَمْ يَحْمَدْهُ بِهَا أَحَدٌ كَانَ قَبْلِي وَلَيْسَ يَحْمَدُهُ بِهَا أَحَدٌ بَعْدِي فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَسَلْ تُعْطَهْ وَقُلْ تُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا لَمْ يَحْفَظْ حَمَّادٌ ثُمَّ أُعِيدُ فَأَسْجُدُ فَأَقُولُ مَا قُلْتُ فَيُقَالُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا دُونَ الْأَوَّلِ ثُمَّ أُعِيدُ فَأَسْجُدُ فَأَقُولُ مِثْلَ ذَلِكَ فَيُقَالُ لِيَ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَقَالَ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا دُونَ ذَلِكَ
بىزگە [ئاففان] بىزگە [ئەبۇ نادروھ] دىن [ئەلى بىن زەيد] دىن [ھەمماد] نى ئېيتتى ، ئۇ مۇنداق دېدى: [ئىبن ئابباس] بىر قېتىم باشروھ مۇنبىرىدە بىزگە ۋەز سۆز قىلدى. ئۇ: رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مۇنداق دېگەن: ھەقىقەتەن ، ئۇ دۇنيادا ئوقۇغان دۇئاسى بولمىسا ، ھېچقانداق پەيغەمبەر يوق. مەن ھەقىقەتەن دۇئالىرىمنى ساقلاپ قالدىم ، شۇنداق قىلىپ خەلقىمگە شاپائەت قىلالايمەن. مەن قىيامەت كۈنى ئادەم بالىلىرىنىڭ رەھبىرى ، تەكەببۇر ئەمەس. مەنمۇ ئۇنىڭ تەكەببۇرلۇقى ئەمەس ، بەلكى ئۇنىڭ قەبرىسىنى ئاچقان تۇنجى كىشى ئىدىم. قولۇمغا مەغرۇرلۇق ئەمەس ، مەدھىيە بايرىقى قويۇلغان. ئادەم ۋە باشقىلار تەكەببۇرلۇق ئەمەس ، مېنىڭ بايرىقىمنىڭ ئاستىدا. ئىنسانلارغا نىسبەتەن ، قىيامەت كۈنى ناھايىتى ئۇزۇن ، شۇڭا ئۇلارنىڭ بەزىلىرى باشقىلارغا: ئىنسانىيەتنىڭ ئاتىسى ئادەمگە بارايلى ، شۇنداق قىلىپ ئۇ ئاللاھ ئەززا ۋە جاللادىن بىزدىن شاپائەت قىلىشنى ۋە ئارىمىزدىكى ئىشلارنى قارار قىلىشىنى سورايدۇ. شۇنىڭ بىلەن ئۇلار ئادەم ئەلەيھىسسالامنىڭ يېنىغا كەلدى ۋە ئۇلار: «ئى ئادەم ، سەن ئاللاھنىڭ قولى بىلەن ياراتقان ۋە سېنى جەننەتتە ياراتقان ۋە پەرىشتىلەرنى ساڭا سەجدە قىلغان ئادەمسەن» دېدى. شۇڭا رەببىمىزدىن بىزدىن شاپائەت قىلىشىنى ۋە ئارىمىزدىكى ئىشلارنى قارار قىلىشىنى سوراڭ. ئاندىن ئادەم جاۋاب بېرىپ مۇنداق دېدى: ھەقىقەتەن ، مەن سىزگە ماس كېلىدىغان ئادەم ئەمەس ، خاتالىقىم سەۋەبىدىن جەننەتتىن قوغلاندىم. ھەقىقەتەنمۇ مەن ئۈچۈن بۈگۈندىنمۇ مۇھىم نەرسە يوق. ئەمما پەيغەمبەرلەرنىڭ رەھبىرى نۇھنىڭ يېنىغا كەلدى. شۇنىڭ بىلەن ، ئۇلار نۇھنىڭ يېنىغا كەلدى. نۇھ جاۋاب بېرىپ مۇنداق دېدى: ئەمەلىيەتتە مەن سىزگە مۇۋاپىق ئادەم ئەمەس ، ئەمەلىيەتتە مەن دۇئا-تىلاۋەتلىرىمنى ئىشلىتىپ ، يەر يۈزىدىكى كىشىلەرنى غەرق قىلدىم. ئەمەلىيەتتە مەن ئۈچۈن ئۆزۈمدىنمۇ مۇھىم نەرسە يوق. بىراق ، ئاللانىڭ سۆيۈملۈك ئىبراھىمنىڭ يېنىغا كەلدى. شۇنىڭ بىلەن ئۇلار ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ يېنىغا كەلدى ۋە ئۇلار: ئى ئى ئىبراھىم ، رەببىمىزنىڭ بىزدىن شاپائەت قىلىشىنى ۋە ئارىمىزدىكى ئىشلارنى قارار قىلىشىنى تەلەپ قىلغىن. ئاندىن ئۇ مۇنداق جاۋاب بەردى: ئەمەلىيەتتە مەن سىزگە مۇۋاپىق ئادەم ئەمەس ، ئەمەلىيەتتە مەن ئۈچ قېتىم يالغان ئېيتتىم. ئاللاھ بىلەن قەسەمكى ، ئۇ بۇنى ئاللاھنىڭ دىنىنى قوللاشتىن باشقا قىلمىدى ، يەنى ئۇنىڭ سۆزى: «ئۇ ھەقىقەتەن مەن كېسەل» دېدى. -QS. ئاش شوففات: 89- ۋە ئۇنىڭ سۆزى ... ... ئەمەلىيەتتە چوڭ ھەيكەل شۇنداق قىلدى ، شۇڭا بۇتلاردىن سوراڭ ، ئەگەر ئۇلار سۆزلىيەلەيدۇ ». -QS. ئەل ئەنبىيا ': 63- ئۇ يەنە بىر پادىشاھنىڭ يېنىغا كەلگەندە ئايالىغا ئۆزىنىڭ مېنىڭ سىڭلىم ئىكەنلىكىنى ئېيتتى. ئەمەلىيەتتە بۈگۈن مەندىن باشقا ھېچ نەرسە مۇھىم ئەمەس. قانداقلا بولمىسۇن ، مۇسا ئەلەيھىسسالام كەلدى ، ئۇنى ئاللاھ ئۇنىڭ سۆزى ۋە سۆزى بىلەن ئۇلۇغلىغان. ئۇلار ھەزرىتى ئەيسانىڭ قېشىغا كەلدى. ئاندىن ئۇ مۇنداق جاۋاب بەردى: ئەمەلىيەتتە ، مەن سىزگە مۇۋاپىق ئادەم ئەمەس ، ئەمەلىيەتتە مەن ئۆلتۈرۈلمەيدىغان روھنى ئۆلتۈردۈم. ھەقىقەتەنمۇ مەن ئۈچۈن بۈگۈندىنمۇ مۇھىم نەرسە يوق. بىراق ، خۇدانىڭ روھى ۋە ئۇنىڭ سۆزى ئەيساغا كەلدى. ئۇلار ھەزرىتى ئەيسانىڭ يېنىغا كېلىپ: ئى ئەيسا ، رەببىمىزنىڭ بىزدىن شاپائەت قىلىشىنى ۋە ئارىمىزدىكى ئىشلارنى قارار قىلىشىنى تەلەپ قىل. ھەزرىتى ئەيسا جاۋاب بەردى. دەرۋەقە ، مەن سىزگە مۇۋاپىق ئادەم ئەمەس ، ئەمەلىيەتتە مەن ئاللاھتىن باشقا ئىلاھقا ئايلاندىم. ھەقىقەتەنمۇ مەن ئۈچۈن بۈگۈندىنمۇ مۇھىم نەرسە يوق. قانداقلا بولمىسۇن ، ئەگەر زىبۇزىننەتلەر يېپىق قاچىغا قويۇلسا ، سىز قاپىقى ئېچىلغۇچە ئىچىدىكى نەرسىنىڭ قىممىتىنى بىلەلەمدۇق؟ دېدى ئۇلار جاۋاب بەردى: ياق. رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مۇنداق دېدى: ئاندىن ئۇلار مېنىڭ يېنىمغا كېلىپ: ئى مۇھەممەد ، رەببىمىزدىن بىزدىن شاپائەت قىلىشىنى ۋە ئارىمىزدىكى ئىشلارنى قارار قىلىشىنى تەلەپ قىلغىن. شۇڭا مەن جاۋاب بەردىم: ئاللاھ ئەززا ۋاجاللا ئۆزى خالىغان ۋە رازى بولغان كىشىگە رۇخسەت قىلغۇچە شۇنداق قىلىش ھوقۇقىم بار. ئەگەر ئاللاھ ئەززا ۋاجاللا مەخلۇقاتلىرى ئارىسىدا بىر نەرسە يەتكۈزمەكچى بولسا ، «ئەھمەد ۋە ئۇنىڭ قەۋمى نەدە؟» دەيدىغان بىر ۋارقىراش بار. بىز ئەڭ ئاخىرقى ، بىزمۇ بىرىنچى ، بىز ئەڭ ئاخىرقى ئادەم ، بىز تۇنجى ھېسابلىنىدىغان كىشىلەر. ئاندىن باشقا كىشىلەر يولىمىزدىن چىقىرىۋېتىلدى ، يۈز ۋە پۇت-قوللىرىمىز تاھارەت بەلگىسى بىلەن پارقىراپ ئالەمدىن ئۆتتۇق ». كىشىلەر شۇنداق دېدى. بۇ كىشىلەرنىڭ ھەممىسى دېگۈدەك پەيغەمبەر بولدى. ئاندىن بىز جەننەتنىڭ ئىشىكىگە كەلدۇق ، ئاندىن مەن ئىشىكنى تۇتۇپ چەكتىم ، ئاندىن بىرەيلەن: سىز كىم؟ مەن جاۋاب بەردىم: مەن مۇھەممەد. شۇنىڭ بىلەن ئىشىك ئېچىلدى ، ئاندىن مەن ئۇنىڭ ئورۇندۇقىدا ياكى تەختىدە ئولتۇرغان رەببىم ئەززا ۋاجاللا بىلەن كۆرۈشتۈم - ھەممەد ئىككىلىنىپ قالدى - دە ، مەن يىقىلىپ سەجدە قىلدىم ، ئاندىن مەندىن ئىلگىرى ياكى مەندىن كېيىن ھېچكىم ئېيتمىغان ماختاش بىلەن ئۇنى ماختىدىم. ئاندىن ماڭا: ئى مۇھەممەد ، بېشىنى كۆتۈرۈڭ! سوراڭ ، ئۇ سىزگە بېرىلىدۇ ، ئېيتۇڭ ۋە سۆزلىرىڭىز ئاڭلىنىدۇ ، شاپائەت تەلەپ قىلىڭ ، ئۇ بېرىلىدۇ! ئاندىن بېشىمنى كۆتۈرۈپ: ئى رەببىم ، ئۇممەم ... ئۇممەم ... شۇڭا ئۇ: قەلبىدە بۇ ۋە ئۇنىڭ چوڭلۇقى بار ئادەمنى چىقىرىڭ ، ھەممەد ئۇنى ئەستە بىلمەيدۇ. ئاندىن ئۇنى تەكرارلىدىم ، باش ئېگىپ ، دېگەنلىرىمنى دېدىم. شۇڭا ماڭا: بېشىنى كۆتۈرۈڭ ، سۆزلەڭ ، ئۇ ئاڭلىنىدۇ ، سورايدۇ ۋە بېرىلىدۇ ۋە شاپائەت تەلەپ قىلىدۇ ، ئۇ بېرىلىدۇ. ئاندىن مەن: ئى رەببىم ، ئۇممەم ... ئۇممەم ... دېدىم. ئۇ مۇنداق دېدى: قەلبىدە ئىلگىرى ياكى يۇقىرىدا تىلغا ئېلىنغانلاردىن باشقا ، بۇ ياكى مۇنداق تەدبىر بار كىشىنى چىقىرىڭ. ئاندىن ئۇنى قايتا تەكرارلىدىم ، سەجدە قىلدىم ۋە بۇرۇنقىدەك دېدىم. شۇڭا ماڭا: بېشىنى كۆتۈرۈڭ ، سۆزلەڭ ، ئۇ ئاڭلىنىدۇ ، سورايدۇ ۋە بېرىلىدۇ ۋە شاپائەت تەلەپ قىلىدۇ ، ئۇ بېرىلىدۇ. ئاندىن مەن: ئى رەببىم ، ئۈممەت ... ئۈممەت ... دېدىم. شۇڭا ئۇ: قەلبىدە بىرىنچى ياكى ئىككىنچىدىن باشقا بۇ ياكى بۇ ئۆلچەم بارلارنى چىقىرىڭ.