Hadith Representative
Adam yang Allah ciptakan dengan tangan-Nya
Imam Ahmad : 2415حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ عَلَى مِنْبَرِ الْبَصْرَةِ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ إِلَّا لَهُ دَعْوَةٌ قَدْ تَنَجَّزَهَا فِي الدُّنْيَا وَإِنِّي قَدْ اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي وَأَنَا سَيِّدُ وَلَدِ آدَمَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ وَلَا فَخْرَ وَبِيَدِي لِوَاءُ الْحَمْدِ وَلَا فَخْرَ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ تَحْتَ لِوَائِي وَلَا فَخْرَ وَيَطُولُ يَوْمُ الْقِيَامَةِ عَلَى النَّاسِ فَيَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ انْطَلِقُوا بِنَا إِلَى آدَمَ أَبِي الْبَشَرِ فَلْيَشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُونَ يَا آدَمُ أَنْتَ الَّذِي خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْكَنَكَ جَنَّتَهُ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَدْ أُخْرِجْتُ مِنْ الْجَنَّةِ بِخَطِيئَتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا رَأْسَ النَّبِيِّينَ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ يَا نُوحُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي دَعَوْتُ بِدَعْوَةٍ أَغْرَقَتْ أَهْلَ الْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ اللَّهِ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ يَا إِبْرَاهِيمُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي كَذَبْتُ فِي الْإِسْلَامِ ثَلَاثَ كِذْبَاتٍ وَاللَّهِ إِنْ حَاوَلَ بِهِنَّ إِلَّا عَنْ دِينِ اللَّهِ قَوْلُهُ { إِنِّي سَقِيمٌ } وَقَوْلُهُ { بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا فَاسْأَلُوهُمْ إِنْ كَانُوا يَنْطِقُونَ } وَقَوْلُهُ لِامْرَأَتِهِ حِينَ أَتَى عَلَى الْمَلِكِ أُخْتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام الَّذِي اصْطَفَاهُ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَامِهِ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُونَ يَا مُوسَى أَنْتَ الَّذِي اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَّمَكَ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَتَلْتُ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى رُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُونَ يَا عِيسَى اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي اتُّخِذْتُ إِلَهًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ أَرَأَيْتُمْ لَوْ كَانَ مَتَاعٌ فِي وِعَاءٍ مَخْتُومٍ عَلَيْهِ أَكَانَ يُقْدَرُ عَلَى مَا فِي جَوْفِهِ حَتَّى يُفَضَّ الْخَاتَمُ قَالَ فَيَقُولُونَ لَا قَالَ فَيَقُولُ إِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمُ النَّبِيِّينَ وَقَدْ حَضَرَ الْيَوْمَ وَقَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْتُونِي فَيَقُولُونَ يَا مُحَمَّدُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَأَقُولُ أَنَا لَهَا حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَنْ شَاءَ وَيَرْضَى فَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنْ يَصْدَعَ بَيْنَ خَلْقِهِ نَادَى مُنَادٍ أَيْنَ أَحْمَدُ وَأُمَّتُهُ فَنَحْنُ الْآخِرُونَ الْأَوَّلُونَ نَحْنُ آخِرُ الْأُمَمِ وَأَوَّلُ مَنْ يُحَاسَبُ فَتُفْرَجُ لَنَا الْأُمَمُ عَنْ طَرِيقِنَا فَنَمْضِي غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ أَثَرِ الطُّهُورِ فَتَقُولُ الْأُمَمُ كَادَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ أَنْ تَكُونَ أَنْبِيَاءَ كُلُّهَا فَنَأْتِي بَابَ الْجَنَّةِ فَآخُذُ بِحَلْقَةِ الْبَابِ فَأَقْرَعُ الْبَابَ فَيُقَالُ مَنْ أَنْتَ فَأَقُولُ أَنَا مُحَمَّدٌ فَيُفْتَحُ لِي فَآتِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُرْسِيِّهِ أَوْ سَرِيرِهِ شَكَّ حَمَّادٌ فَأَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَأَحْمَدُهُ بِمَحَامِدَ لَمْ يَحْمَدْهُ بِهَا أَحَدٌ كَانَ قَبْلِي وَلَيْسَ يَحْمَدُهُ بِهَا أَحَدٌ بَعْدِي فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَسَلْ تُعْطَهْ وَقُلْ تُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا لَمْ يَحْفَظْ حَمَّادٌ ثُمَّ أُعِيدُ فَأَسْجُدُ فَأَقُولُ مَا قُلْتُ فَيُقَالُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا دُونَ الْأَوَّلِ ثُمَّ أُعِيدُ فَأَسْجُدُ فَأَقُولُ مِثْلَ ذَلِكَ فَيُقَالُ لِيَ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَقَالَ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا دُونَ ذَلِكَ
Безгә ['Аффан] безгә [Хәммәд] [Али бин Зәйд]дән [Әбу Нәдруһ] сөйләде, ул болай диде: [Ибн Аббас] бервакыт Бәшруһтагы минбәрдә безгә вәгазь сөйләде. Ул болай диде: Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: Чыннан да, пәйгамбәрнең дөньяда укыган догасы булмаса, ул юк. Һәм мин догаларымны сакладым, шуңа күрә мин халкым өчен шәфәгать итә алам. Мин кыямәт көнендә Адәм балаларының җитәкчесе, тәкәббер түгел. Мин шулай ук кабере ачылган беренче кеше идем, мин тәкәббер түгел идем. Минем кулымда горурлык түгел, ә мактау байрагы куелган. Адәм һәм башкалар минем байрагым астында, тәкәббер түгел. Кешеләр өчен кыямәт көне бик озын, шуңа күрә кайберләре башкаларга: Әйдәгез, кешелекнең атасы Адәм янына барыйк, ул Аллаһ азза һәм җалладан безнең өчен шәфәгать итүен һәм арабыздагы эшләрне хәл итүен сорый. Шулай итеп, алар Адәм (галәйһиссәлам) янына килеп: "Әй, Адәм, син Аллаһ Үз кулы белән яраткан һәм сине Үз җәннәтенә урнаштырган һәм фәрештәләрне сиңа сәҗдә кылган затсың. Шуңа күрә Раббыбыздан безнең өчен шәфәгать сора һәм безнең арада хәл ит", - диделәр. Адәм әйтте: "Мин сиңа лаек түгел, һәм гөнаһларым аркасында җәннәттән куылдым. Һәм бүген минем өчен үземнән дә мөһимрәк нәрсә юк". Ләкин пәйгамбәрләрнең башлыгы Нухка килегез. Алар Нухка килеп: "Әй, Нух, Раббыбыздан безнең өчен шәфәгать сора һәм безнең арада хәл ит", - диделәр. Нух әйтте: "Мин сиңа лаек түгел; мин җир йөзендәге кешеләрне батырган догамны кулландым. Һәм минем өчен үземнән дә мөһимрәк нәрсә юк". Ләкин Аллаһның сөеклесе Ибраһимга килегез. Алар Ибраһим галәйһиссәлам янына килеп: "Әй Ибраһим, Раббыбыздан безнең өчен шәфәгать сора һәм безнең арада хәл ит", - диделәр. Аннары ул җавап бирде: "Чынлыкта, мин сиңа туры килгән кеше түгел, чынлыкта мин өч тапкыр ялганладым". Аллаһ белән ант итәм, ул моны Аллаһның динен тоту өчен генә эшләде, ягъни аның "Аннары ул: "Мин авырыйм", - диде. - Әш-Шуффат: 89 - һәм аның "... Чынлыкта, зур һәйкәл моны эшләде, шуңа күрә потлардан сорагыз, әгәр алар сөйләшә алсалар", - дигән сүзләре. - Әл-Әнбия: 63 - шулай ук ул патша янына килгәч, хатынына минем сеңлем дип әйткән сүзләре. Чынлыкта, бүген минем өчен үземнән башка бернәрсә дә мөһимрәк түгел. Ләкин Муса галәйһиссәләм килде, Аллаһ аны үзенең хәбәре һәм сүзләре белән мактады. Алар аның янына килделәр һәм әйттеләр: "Әй Муса, син Аллаһ синең хәбәрең белән мактады һәм сине сөйләшергә чакырды, Раббыңнан шәфәгать сора һәм безнең арабызда хәл ит", - диделәр. Аннары ул җавап бирде: "Чынлыкта, мин синең өчен дөрес кеше түгел, чынлыкта мин үтерелергә тиешле булмаган җанны үтердем. Һәм чыннан да, бүген минем өчен үземнән дә мөһимрәк бернәрсә дә юк. Ләкин Гайсә янына килде, Аллаһның рухы һәм Аның сүзләре. Алар Гайсә янына килделәр һәм әйттеләр: Әй Гайсә, Раббыбыздан безнең өчен шәфәгать итүен сора һәм безнең арабыздагы эшләрне хәл ит. Шуннан соң Гайсә җавап бирде: "Чынлыкта, мин синең өчен дөрес кеше түгел, чынлыкта мин Аллаһтан башка илаһ итеп яратылдым. Һәм чыннан да, бүген минем өчен үземнән дә мөһимрәк бернәрсә дә юк. Әмма сез ничек уйлыйсыз, әгәр бизәнү әйберләре ябык савытка салынса, капкачы ачылганчы эчендәге әйбернең бәясен белә алабызмы?" Ул әйтте: Алар җавап бирделәр: "Юк". Ул әйтте: Шуннан соң Гайсә әйтте: "Чынлыкта, Мөхәммәд галәйһиссәлам пәйгамбәрләрнең мөһере, һәм ул да бүген бар, һәм аның барлык үткән һәм киләчәк гөнаһлары гафу ителде". Рәсүлүллаһ галәйһиссәлам әйтте: Шуннан соң алар минем яныма килеп әйттеләр: "Әй Мөхәммәд, Раббыбыздан безнең өчен шәфәгать итүен сора һәм безнең арабыздагы эшләрне хәл итсен". Шуңа мин җавап бирдем: "Аллаһ теләгән һәм риза булган һәркемгә рөхсәт иткәнче, минем моны эшләргә хакым бар. Әгәр Аллаһ галәйһиссәлам үзенең мәхлуклары арасында берәр нәрсә җиткерергә теләсә, "Әхмәд һәм аның халкы кайда?" дигән кычкыру яңгырый. Без соңгылар һәм беренчеләр, без соңгы кешеләр һәм без беренчеләрдән булып хисап биреләчәк кешеләр. Аннары башка кешеләр юлыбыздан алынды, һәм без йөзләребез һәм аяк-кулларыбыз тәһарәт эзләре белән балкып вафат булдык, диделәр. Шулай итеп, кешеләр әйттеләр: "Бу кешеләрнең барысы да диярлек пәйгамбәр булдылар. Аннары без күк ишегенә килдек, аннары мин ишекне тотып шакыдым, аннары берәү сорады: Син кем? Мин җавап бирдем: Мин Мөхәммәд. Шулай итеп, ишек ачылды, аннары мин Раббым әззә вәҗәлә белән очраштым, ул аның урындыгында яки тәхетендә иде - Хәммәд икеләнде - шуңа күрә мин егылып, сәҗдә кылдым, аннары мин аңа миннән алда беркем дә яки миннән соң беркем дә әйтмәгән мактау сүзләре белән мактадым. Аннары миңа әйтелде: Әй Мөхәммәд, башыңны күтәр! Сора, сиңа бирелер, әйт, сүзләрең ишетелер, һәм шәфәгать сора, ул бирелер!" Аннары мин башымны күтәрдем һәм әйттем: Әй Раббым, өммәтем... өммәтем... Шулай итеп, Ул әйтте: Күңелендә теге яки бу зурлыктагы кешене чыгар, Хәммәд моны яттан белми. Аннары мин кабатладым, рөкүгъ иттем һәм әйткәнемне әйттем. Шуңа күрә миңа әйтелде: Башыңны күтәр һәм сөйлә, ишетелер, сора, бирелер һәм шәфәгать сора, кабул ителер. Аннары мин әйттем: Әй Раббым, өммәтем... өммәтем... Ул әйтте: Күңелендә мондый яки теге үлчәү булган һәркемне, алда искә алынганнардан башка, алып ташла. Аннары мин аны кабатладым, сәҗдә кылдым һәм элеккечә әйттем. Шуңа күрә миңа әйтелде: Башыңны күтәр, сөйлә, ишетелер, сора, бирелер һәм шәфәгать сора, кабул ителер. Аннары мин әйттем: Әй Раббым, өммәтем... өммәтем... Ул әйтте: Күңелендә беренче һәм икенче үлчәүдән башка мондый яки теге үлчәү булган һәркемне алып ташла.