Hadith solontena
Adam yang Allah ciptakan dengan tangan-Nya
Imam Ahmad : 2415حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ عَلَى مِنْبَرِ الْبَصْرَةِ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ إِلَّا لَهُ دَعْوَةٌ قَدْ تَنَجَّزَهَا فِي الدُّنْيَا وَإِنِّي قَدْ اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي وَأَنَا سَيِّدُ وَلَدِ آدَمَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ وَلَا فَخْرَ وَبِيَدِي لِوَاءُ الْحَمْدِ وَلَا فَخْرَ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ تَحْتَ لِوَائِي وَلَا فَخْرَ وَيَطُولُ يَوْمُ الْقِيَامَةِ عَلَى النَّاسِ فَيَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ انْطَلِقُوا بِنَا إِلَى آدَمَ أَبِي الْبَشَرِ فَلْيَشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُونَ يَا آدَمُ أَنْتَ الَّذِي خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْكَنَكَ جَنَّتَهُ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَدْ أُخْرِجْتُ مِنْ الْجَنَّةِ بِخَطِيئَتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا رَأْسَ النَّبِيِّينَ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ يَا نُوحُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي دَعَوْتُ بِدَعْوَةٍ أَغْرَقَتْ أَهْلَ الْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ اللَّهِ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ يَا إِبْرَاهِيمُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي كَذَبْتُ فِي الْإِسْلَامِ ثَلَاثَ كِذْبَاتٍ وَاللَّهِ إِنْ حَاوَلَ بِهِنَّ إِلَّا عَنْ دِينِ اللَّهِ قَوْلُهُ { إِنِّي سَقِيمٌ } وَقَوْلُهُ { بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا فَاسْأَلُوهُمْ إِنْ كَانُوا يَنْطِقُونَ } وَقَوْلُهُ لِامْرَأَتِهِ حِينَ أَتَى عَلَى الْمَلِكِ أُخْتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام الَّذِي اصْطَفَاهُ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَامِهِ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُونَ يَا مُوسَى أَنْتَ الَّذِي اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَّمَكَ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَتَلْتُ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى رُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُونَ يَا عِيسَى اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي اتُّخِذْتُ إِلَهًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ أَرَأَيْتُمْ لَوْ كَانَ مَتَاعٌ فِي وِعَاءٍ مَخْتُومٍ عَلَيْهِ أَكَانَ يُقْدَرُ عَلَى مَا فِي جَوْفِهِ حَتَّى يُفَضَّ الْخَاتَمُ قَالَ فَيَقُولُونَ لَا قَالَ فَيَقُولُ إِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمُ النَّبِيِّينَ وَقَدْ حَضَرَ الْيَوْمَ وَقَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْتُونِي فَيَقُولُونَ يَا مُحَمَّدُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَأَقُولُ أَنَا لَهَا حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَنْ شَاءَ وَيَرْضَى فَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنْ يَصْدَعَ بَيْنَ خَلْقِهِ نَادَى مُنَادٍ أَيْنَ أَحْمَدُ وَأُمَّتُهُ فَنَحْنُ الْآخِرُونَ الْأَوَّلُونَ نَحْنُ آخِرُ الْأُمَمِ وَأَوَّلُ مَنْ يُحَاسَبُ فَتُفْرَجُ لَنَا الْأُمَمُ عَنْ طَرِيقِنَا فَنَمْضِي غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ أَثَرِ الطُّهُورِ فَتَقُولُ الْأُمَمُ كَادَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ أَنْ تَكُونَ أَنْبِيَاءَ كُلُّهَا فَنَأْتِي بَابَ الْجَنَّةِ فَآخُذُ بِحَلْقَةِ الْبَابِ فَأَقْرَعُ الْبَابَ فَيُقَالُ مَنْ أَنْتَ فَأَقُولُ أَنَا مُحَمَّدٌ فَيُفْتَحُ لِي فَآتِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُرْسِيِّهِ أَوْ سَرِيرِهِ شَكَّ حَمَّادٌ فَأَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَأَحْمَدُهُ بِمَحَامِدَ لَمْ يَحْمَدْهُ بِهَا أَحَدٌ كَانَ قَبْلِي وَلَيْسَ يَحْمَدُهُ بِهَا أَحَدٌ بَعْدِي فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَسَلْ تُعْطَهْ وَقُلْ تُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا لَمْ يَحْفَظْ حَمَّادٌ ثُمَّ أُعِيدُ فَأَسْجُدُ فَأَقُولُ مَا قُلْتُ فَيُقَالُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا دُونَ الْأَوَّلِ ثُمَّ أُعِيدُ فَأَسْجُدُ فَأَقُولُ مِثْلَ ذَلِكَ فَيُقَالُ لِيَ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَقَالَ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا دُونَ ذَلِكَ
Nolazain'i ['Affan] taminay [Hammad] avy amin'i [Ali bin Zaid] avy amin'i [Abu Nadhroh], hoy izy: Nitory taminay teo amin'ny polipitra tao Bashroh i [Ibn Abbas] indray mandeha. Hoy izy; Hoy ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam: Marina tokoa fa tsy misy mpaminany raha tsy manana vavaka izay nampiasainy teto an-tany. Ary efa namonjy ny fivavako tokoa Aho, mba hahazoako mifona ho an'ny oloko. Mpitarika ny taranak’i Adama aho amin’ny andro fitsarana fa tsy miavonavona. Izaho koa no olona voalohany namoha ny fasany fa tsy hoe miavonavona akory. Eo an-tanako no ametrahana sainam-piderana fa tsy fireharehana. Adama sy ny hafa dia eo ambanin'ny fanevako fa tsy miavonavona. Ho an’ny olombelona dia tena lava ny andron’ny fitsarana, ka misy amin’izy ireo no miteny amin’ny hafa hoe: Andeha isika hankany amin’i Adama, rain’ny olombelona, mba hangataka amin’i Allah azza wa jalla mba hifona ho antsika sy hanapa-kevitra eo amintsika. Dia tonga teo amin’i Adama ‘Alaihis Salam izy ireo, ary niteny hoe: Ry Adama, ianao ilay noharian’i Allah tamin’ny tanany, ary nataony tao amin’ny paradisany ianao, ary nampiankohoka teo anatrehanao ny anjely. Koa mangataha amin’ny Raintsika mba hifona ho antsika, ary hanapaka ny raharaha eo amintsika. Dia namaly Adama hoe: Eny tokoa, tsy izaho no olona mety aminao, ary noroahina avy any an-danitra aho noho ny fahadisoako. Ary tena tsy misy zava-dehibe kokoa amiko ankehitriny noho ny tenako. Fa tonga tany amin’i Noa, lehiben’ny mpaminany. Dia tonga tany amin’i Noa izy ireo, ary hoy izy ireo: Ry Noa, angataho ny Raintsika mba hifona ho antsika, ary handamina ny raharahantsika. Dia namaly Noa hoe: Raha ny marina dia tsy izaho no olona mety aminao, raha ny marina dia nampiasa ny fivavahako izay nandrotsahako ny mponin'ny tany aho. Ary tena tsy misy zava-dehibe kokoa amiko noho ny tenako. Fa tonga tany amin’i Abrahama, malalan’i Allah. Dia tonga tany amin'i Ibrahim Alaihis Salam izy ireo, ary hoy izy ireo: Ry Ibrahim, angataho amin'ny Raintsika mba hifona ho antsika ary handamina ny raharahantsika. Dia namaly izy hoe: Raha ny marina dia tsy izaho no olona mety aminao, fa efa nandainga intelo aho. Ary tamin'ny alalan'i Allah dia tsy nanao izany izy afa-tsy ny hanohanana ny dien'i Allah, dia ny teniny 'Dia hoy izy: 'Marary tokoa aho''. -QS. Ash Shoffaat: 89- sy ny teniny '... Raha ny marina dia ny sarivongana lehibe no nanao izany, koa anontanio ny sampy, raha afaka miteny izy ireo'. -QS. Al Anbiya': 63- koa izay nolazainy tamin'ny vadiny rehefa tonga tany amin'ny mpanjaka iray izy fa anabaviko izy. Ary raha ny marina dia tsy misy zava-dehibe kokoa amiko ankehitriny afa-tsy ny tenako. Tonga anefa i Musa 'Alaihis Salam izay nomen'i Allah ny hafany sy ny teniny. Dia nanatona azy izy ireo ary niteny hoe: Ry Moussa, ianao no nomen’i Allah voninahitra tamin’ny hafany sy nanasa anao hiteny, mangataha fifonana amin’ny Rainao ary manapaha hevitra eo aminay. Dia namaly izy hoe: Raha ny marina, tsy izaho no olona mety aminao, raha ny marina dia efa namono fanahy tsy tokony hovonoina aho. Ary tena tsy misy zava-dehibe kokoa amiko ankehitriny noho ny tenako. Fa tonga teo amin’i Jesosy ny Fanahin’Andriamanitra sy ny teniny. Dia nankeo amin'i Jesosy izy ka nanao hoe; Ry Jesoa ô, angataho ny Raintsika mba hifona ho anay, ary hanapa-kevitra ny aminay. Dia namaly Jesosy; Eny tokoa, tsy izaho no olona mety aminao, raha ny marina dia natao andriamanitra ankoatr'i Allah aho. Ary tena tsy misy zava-dehibe kokoa amiko ankehitriny noho ny tenako. Ahoana anefa ny hevitrao raha apetraka ao anaty sambo mihidy ny firavaka, azontsika fantarina ve ny lanjan’ilay zavatra ao anatiny mandra-pisokatra ny sarony? hoy izy : Namaly izy ireo hoe: Tsia. Hoy izy: Dia hoy i Jesoa: Marina tokoa fa i Muhammad shallallahu 'alaihi wasallam no Tombo-kasen'ny Mpaminany, ary eo koa izy amin'izao andro izao, ary voavela ho azy avokoa ny fahotany taloha sy ho avy. Hoy ny Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: Avy eo izy ireo dia nanatona ahy ary niteny hoe: Ry Mohammed, angataho amin'ny Raintsika mba hanelanelana antsika sy hanapa-kevitra momba ny raharaha eo aminay. Dia namaly aho hoe: Manan-jo hanao izany aho mandra-panomezan'i Allah 'azza wajalla izany ho an'izay tiany sy ankasitrahany. Ary raha te hampita zavatra eo amin'ireo voariny i Allah 'azza wajalla dia misy ny antsoantso izay miantso hoe 'Aiza i Ahmad sy ny vahoakany?'. Isika no farany ary isika koa no voalohany, isika no olona farany ary isika no olona voalohany hisaina. Avy eo dia nesorina tamin'ny lalantsika ireo olona hafa, ary nodimandry izahay niaraka tamin'ny tava sy ny rantsambatanay namirapiratra tamin'ny mariky ny fanadiovana'. Dia hoy ny olona; Saika lasa mpaminany avokoa ireo olona ireo. Dia tonga teo amin’ny varavaran’ny lanitra izahay, dia noraisiko ny varavarana ary nandondòna aho, dia nisy nanontany hoe: Iza moa ianao? Namaly aho hoe: I Mohammed. Dia nivoha ny varavarana, avy eo nifanena tamin’ny Rabeko ‘azza wajalla izay teo amin’ny sezany na teo amin’ny seza fiandrianany aho - Nisalasala i Hammad - ka niankohoka aho, dia nidera azy tamin’ny fiderana izay tsy mbola nolazain’ny olona talohako na na iza na iza tao aorinako. Dia nisy nilaza tamiko hoe: Ry Mohammed, atsangano ny lohanao! Mangataha dia homena ianareo, teneno dia ho re ny teninareo, ary mangataha fifonana dia ho azo! Dia nanandratra ny lohako aho ka nanao hoe; Ry Raiko ô, ny oloko... ny oloko... Dia hoy Izy: Esory izay ao am-pony ny haben'izao sy izao, tsy fantatr'i Hammad ao am-pony izany. Dia naveriko indray, niondrika aho ary nilaza izay nolazaiko. Dia nisy nilaza tamiko hoe: Asandrato ny lohanao, ka mitenena dia ho re, mangataha dia homena ary mangataha fifonana dia ho azo. Dia hoy aho: Ry Raiko ô, ry oloko... ny fireneko... Dia hoy Izy: Esory izay rehetra ao am-pony misy an’izao na itsy, ankoatra ireo voalaza teo aloha. Dia naveriko indray, niankohoka aho ary niteny toy ny teo aloha. Dia notenenina tamiko hoe: Asandrato ny lohanao, mitenena dia ho re izany, mangataha dia homena ary mangataha fifonana dia ho azo. Dia hoy aho: Ry Raiko ô, ry oloko... ny fireneko... Dia hoy Izy: Esory izay ao am-pony an'ity na itsy fatra ankoatra ny voalohany sy faharoa.