Hadith Representative
Adam yang Allah ciptakan dengan tangan-Nya
Imam Ahmad : 2415حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ عَلَى مِنْبَرِ الْبَصْرَةِ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ إِلَّا لَهُ دَعْوَةٌ قَدْ تَنَجَّزَهَا فِي الدُّنْيَا وَإِنِّي قَدْ اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي وَأَنَا سَيِّدُ وَلَدِ آدَمَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ وَلَا فَخْرَ وَبِيَدِي لِوَاءُ الْحَمْدِ وَلَا فَخْرَ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ تَحْتَ لِوَائِي وَلَا فَخْرَ وَيَطُولُ يَوْمُ الْقِيَامَةِ عَلَى النَّاسِ فَيَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ انْطَلِقُوا بِنَا إِلَى آدَمَ أَبِي الْبَشَرِ فَلْيَشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُونَ يَا آدَمُ أَنْتَ الَّذِي خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْكَنَكَ جَنَّتَهُ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَدْ أُخْرِجْتُ مِنْ الْجَنَّةِ بِخَطِيئَتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا رَأْسَ النَّبِيِّينَ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ يَا نُوحُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي دَعَوْتُ بِدَعْوَةٍ أَغْرَقَتْ أَهْلَ الْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ اللَّهِ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ يَا إِبْرَاهِيمُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي كَذَبْتُ فِي الْإِسْلَامِ ثَلَاثَ كِذْبَاتٍ وَاللَّهِ إِنْ حَاوَلَ بِهِنَّ إِلَّا عَنْ دِينِ اللَّهِ قَوْلُهُ { إِنِّي سَقِيمٌ } وَقَوْلُهُ { بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا فَاسْأَلُوهُمْ إِنْ كَانُوا يَنْطِقُونَ } وَقَوْلُهُ لِامْرَأَتِهِ حِينَ أَتَى عَلَى الْمَلِكِ أُخْتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام الَّذِي اصْطَفَاهُ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَامِهِ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُونَ يَا مُوسَى أَنْتَ الَّذِي اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَّمَكَ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَتَلْتُ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى رُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُونَ يَا عِيسَى اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي اتُّخِذْتُ إِلَهًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ أَرَأَيْتُمْ لَوْ كَانَ مَتَاعٌ فِي وِعَاءٍ مَخْتُومٍ عَلَيْهِ أَكَانَ يُقْدَرُ عَلَى مَا فِي جَوْفِهِ حَتَّى يُفَضَّ الْخَاتَمُ قَالَ فَيَقُولُونَ لَا قَالَ فَيَقُولُ إِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمُ النَّبِيِّينَ وَقَدْ حَضَرَ الْيَوْمَ وَقَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْتُونِي فَيَقُولُونَ يَا مُحَمَّدُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَأَقُولُ أَنَا لَهَا حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَنْ شَاءَ وَيَرْضَى فَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنْ يَصْدَعَ بَيْنَ خَلْقِهِ نَادَى مُنَادٍ أَيْنَ أَحْمَدُ وَأُمَّتُهُ فَنَحْنُ الْآخِرُونَ الْأَوَّلُونَ نَحْنُ آخِرُ الْأُمَمِ وَأَوَّلُ مَنْ يُحَاسَبُ فَتُفْرَجُ لَنَا الْأُمَمُ عَنْ طَرِيقِنَا فَنَمْضِي غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ أَثَرِ الطُّهُورِ فَتَقُولُ الْأُمَمُ كَادَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ أَنْ تَكُونَ أَنْبِيَاءَ كُلُّهَا فَنَأْتِي بَابَ الْجَنَّةِ فَآخُذُ بِحَلْقَةِ الْبَابِ فَأَقْرَعُ الْبَابَ فَيُقَالُ مَنْ أَنْتَ فَأَقُولُ أَنَا مُحَمَّدٌ فَيُفْتَحُ لِي فَآتِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُرْسِيِّهِ أَوْ سَرِيرِهِ شَكَّ حَمَّادٌ فَأَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَأَحْمَدُهُ بِمَحَامِدَ لَمْ يَحْمَدْهُ بِهَا أَحَدٌ كَانَ قَبْلِي وَلَيْسَ يَحْمَدُهُ بِهَا أَحَدٌ بَعْدِي فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَسَلْ تُعْطَهْ وَقُلْ تُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا لَمْ يَحْفَظْ حَمَّادٌ ثُمَّ أُعِيدُ فَأَسْجُدُ فَأَقُولُ مَا قُلْتُ فَيُقَالُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا دُونَ الْأَوَّلِ ثُمَّ أُعِيدُ فَأَسْجُدُ فَأَقُولُ مِثْلَ ذَلِكَ فَيُقَالُ لِيَ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَقَالَ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا دُونَ ذَلِكَ
O n’à dito [’Affan] o n’à dito [o Hammad] da [Ali bin Zaid] da [Abu Nadhroh], o l’à dito: [Ibn Abbas] unna vòtta o n’à pregou in sciô purpito à Bashroh. O l'à dito; O Profeta o l’à dito: De fæto, no gh’é un profeta se o no l’à unna preghea ch’o l’à deuviou into mondo. E de fæto ò sarvou e mæ preghee, pe poei interçedî pe-o mæ pòpolo. Son o cappo di figgi d’Adam into Giorno do Giudiçio, no arrogante. Son stæto ascì a primma persoña à avei averto a seu tomba, no che fïse arrogante. Inte mæ moen gh'é misso unna bandea de lode, no de orgoggio. Adam e i atri son sotta a mæ bandiera, no arroganti. Pe-i umoen, o giorno do giudiçio o l’é ben ben longo, donca çertidun de loiatri dixan a-i atri: Anæmo à Adammo, o poæ de l’umanitæ, coscì ch’o domande à Allah azza wa jalla d’interçedî pe niatri e de deçidde e costioin tra de nò. Coscì son vegnui à Adam ‘Alaihis Salam, e an dito: O Adam, ti l’é quello che Allah o l’à creou co-e seu man, e o t’à fæto into seu paradiso, e o t’à fæto inchinâ i angeli. Coscì domandâ a-o nòstro Rabb d’interçedî pe niatri, e de deçidde e costioin tra de nò. Allora Adammo o l’à respòsto: De fæto, no son a persoña giusta pe ti, e son stæto scorrio da-o çê pe caxon di mæ erroî. E pe in davei ninte o l'é ciù importante pe mi ancheu che mi mæximo. Ma gh'é vegnuo à Noè, o cappo di profeti. Coscì son vegnui da-o Noè, e an dito: O Noè, domandâ a-o nòstro Rabb d’interçedî pe niatri, e de deçidde e cöse tra de nò. Allora Noè o l’à respòsto: De fæto no son a persoña giusta pe ti, de fæto ò deuviou e mæ preghee co-e quæ ò affogou i abitanti da tæra. E pe in davei ninte o l'é ciù importante pe mi che mi mæximo. Ma gh'é vegnuo à l'Abraham, amòu da Allah. Coscì son vegnui da-o Ibrahim ‘Alaihis Salam, e an dito: O Ibrahim, domandâ a-o nòstro Rabb d’interçedî pe niatri, e de deçidde e cöse tra de nò. Dapeu o l’à respòsto: De fæto no son a persoña giusta pe ti, de fæto ò mensou træ vòtte. E pe Allah, o no l’à fæto quello feua che pe sostegnî o deen de Allah, saieiva à dî e seu poule «Dapeu o l’à dito: «De fæto son ammalou». -QS. Ash Shoffaat: 89- e e seu poule '... In veitæ a grande statua a l'à fæto, Coscì domandâ a-i idoli, se peuan parlâ'. -QS. Al Anbiya': 63- anche quello ch'o l'à dito à seu moggê quande o l'é vegnuo da un re ch'a l'ea mæ seu. E in veitæ ninte o l'é ciù importante pe mi ancheu che mi mæximo. Tutte e mainee, gh'é vegnuo o Musa 'Alaihis Salam che Allah o l'aiva glorificou co-o seu messaggio e e seu poule. Coscì son vegnui da lê, e an dito: O Musa, ti l’é quello che Allah o l’à glorificou co-o seu messaggio e o t’à invitou à parlâ, domandâ a-o to Rabb l’interçescion e deçidde e cöse tra de nò. Allora o l’à respòsto: De fæto, no son a persoña giusta pe ti, de fæto ò ammassou unn’anima ch’a no dovieiva ëse ammassâ. E pe in davei ninte o l'é ciù importante pe mi ancheu che mi mæximo. Ma gh’é vegnuo à Gexù, o spïto de Dio e e seu paròlle. Coscì son vegnui da Gexù e dixan; O Gexù, domandâ a-o nòstro Rabb d’interçedî pe niatri, e de deçidde e costioin tra de nò. Allora Gexù o l'à respòsto; De fæto, no son a persoña giusta pe ti, de fæto son stæto fæto un dê a-o de là de Allah. E pe in davei ninte o l'é ciù importante pe mi ancheu che mi mæximo. Tutte e mainee, che ne pensa che se i giöie son missi inte un reçipiente serrou, se peu savei o valô de l'oggetto de drento fin à quande o coperchio o no l'é averto? o l'à dito . : An respòsto: No. O l’à dito: Allora o Gexù o l’à dito: De fæto, o Mahomed shallallahu ‘alaihi wasallam o l’é o Segno di Profeti, e o l’é presente anche inte sto giorno, e tutti i seu pecchi passæ e futui son stæti perdui pe lê. O Rasulullah o l’à dito: Dapeu son vegnui da mi e an dito: O Mahomed, domandâ a-o nòstro Rabb d’interçedî pe niatri e de deçidde e cöse tra de nò. Coscì ò respòsto: ò o drito de fâlo fintanto che Allah 'azza wajalla o no ô permette pe chi se segge ch'o veu e ch'o l'é contento. E se Allah 'azza wajalla o veu trasmette quarcösa tra e seu creatue, gh'é un grido ch'o ciamma 'Donde son o Ahmad e o seu pòpolo?'. Semmo i urtimi e semmo ascì i primmi, semmo i urtimi pòpoli e semmo i primmi pòpoli da fâ conto. Dapeu l'atro pòpolo o l'é stæto levou da-o nòstro cammin, e semmo passæ co-e nòstre facce e i nòstri arti che sciortivan da-i segni de l'abluçion». Coscì o pòpolo o l'à dito; Squæxi tutte ste persoñe en vegnue di profeti. Dapeu semmo arrivæ a-a pòrta do çê, dapeu ò piggiou a pòrta e ò bussou, dapeu quarchedun o l’à domandou: Chi sei? Mi ò respòsto: Son o Mahomed. Coscì a pòrta a l’é stæta averta, dapeu ò conosciuo o mæ Rabb ‘azza wajalla ch’o l’ea in sciâ seu prescidensa ò in sciô seu tröno – o Hammad o l’à esitou – coscì son cheito zu e me son prostrou, dapeu ò l’ò lödou con de l’elogio ch’o no l’ea mai stæto dito da nisciun avanti de mi ò da nisciun dòppo de mi. Allora m’é stæto dito: O Mahomed, alza a testa! Domanda e o t’é dæto, dîlo e e vòstre poule se sentian, e domandâ l’interçescion e o t’é dæto! Allora ò tiou sciù a testa e ò dito; O mæ Rabb, mæ ummah... mæ ummah... Coscì O l’à dito: Tiâ feua chi se segge ch’o l’agge into cheu a dimenscion de questo e de quello, o Hammad o no ô conosce pe mezo. Dapeu l’ò repetio, me son inclinou e ò dito quello ch’o l’aiva dito. Coscì m’é stæto dito: Alza a testa, e parla e a saià sentia, domandâ e a saià dæta e domandâ l’interçescion e a saià conçessa. Allora ò dito: O mæ Rabb, mæ ummah... mæ ummah... Coscì O l’à dito: Tiâ feua chi se segge into cheu ch’o l’agge sta ò quella mesua, feua de quelle mensunæ primma. Dapeu l’ò repetio torna, me son prostrato e ò dito comme primma. Coscì m’é stæto dito: Alza a testa, parla e a saià sentia, domandâ e a saià dæta e domandâ l’interçescion e a saià conçessa. Allora ò dito: O mæ Rabb, mæ ummah... mæ ummah... Coscì O l’à dito: Tiâ feua chi se segge ch’o l’agge into seu cheu sta ò quella mesua despægia da-a primma e a segonda.