Hadith Representative
Adam yang Allah ciptakan dengan tangan-Nya
Imam Ahmad : 2415حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ عَلَى مِنْبَرِ الْبَصْرَةِ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ إِلَّا لَهُ دَعْوَةٌ قَدْ تَنَجَّزَهَا فِي الدُّنْيَا وَإِنِّي قَدْ اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي وَأَنَا سَيِّدُ وَلَدِ آدَمَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ وَلَا فَخْرَ وَبِيَدِي لِوَاءُ الْحَمْدِ وَلَا فَخْرَ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ تَحْتَ لِوَائِي وَلَا فَخْرَ وَيَطُولُ يَوْمُ الْقِيَامَةِ عَلَى النَّاسِ فَيَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ انْطَلِقُوا بِنَا إِلَى آدَمَ أَبِي الْبَشَرِ فَلْيَشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُونَ يَا آدَمُ أَنْتَ الَّذِي خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْكَنَكَ جَنَّتَهُ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَدْ أُخْرِجْتُ مِنْ الْجَنَّةِ بِخَطِيئَتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا رَأْسَ النَّبِيِّينَ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ يَا نُوحُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي دَعَوْتُ بِدَعْوَةٍ أَغْرَقَتْ أَهْلَ الْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ اللَّهِ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ يَا إِبْرَاهِيمُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي كَذَبْتُ فِي الْإِسْلَامِ ثَلَاثَ كِذْبَاتٍ وَاللَّهِ إِنْ حَاوَلَ بِهِنَّ إِلَّا عَنْ دِينِ اللَّهِ قَوْلُهُ { إِنِّي سَقِيمٌ } وَقَوْلُهُ { بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا فَاسْأَلُوهُمْ إِنْ كَانُوا يَنْطِقُونَ } وَقَوْلُهُ لِامْرَأَتِهِ حِينَ أَتَى عَلَى الْمَلِكِ أُخْتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام الَّذِي اصْطَفَاهُ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَامِهِ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُونَ يَا مُوسَى أَنْتَ الَّذِي اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَّمَكَ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَتَلْتُ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى رُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُونَ يَا عِيسَى اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي اتُّخِذْتُ إِلَهًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ أَرَأَيْتُمْ لَوْ كَانَ مَتَاعٌ فِي وِعَاءٍ مَخْتُومٍ عَلَيْهِ أَكَانَ يُقْدَرُ عَلَى مَا فِي جَوْفِهِ حَتَّى يُفَضَّ الْخَاتَمُ قَالَ فَيَقُولُونَ لَا قَالَ فَيَقُولُ إِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمُ النَّبِيِّينَ وَقَدْ حَضَرَ الْيَوْمَ وَقَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْتُونِي فَيَقُولُونَ يَا مُحَمَّدُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَأَقُولُ أَنَا لَهَا حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَنْ شَاءَ وَيَرْضَى فَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنْ يَصْدَعَ بَيْنَ خَلْقِهِ نَادَى مُنَادٍ أَيْنَ أَحْمَدُ وَأُمَّتُهُ فَنَحْنُ الْآخِرُونَ الْأَوَّلُونَ نَحْنُ آخِرُ الْأُمَمِ وَأَوَّلُ مَنْ يُحَاسَبُ فَتُفْرَجُ لَنَا الْأُمَمُ عَنْ طَرِيقِنَا فَنَمْضِي غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ أَثَرِ الطُّهُورِ فَتَقُولُ الْأُمَمُ كَادَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ أَنْ تَكُونَ أَنْبِيَاءَ كُلُّهَا فَنَأْتِي بَابَ الْجَنَّةِ فَآخُذُ بِحَلْقَةِ الْبَابِ فَأَقْرَعُ الْبَابَ فَيُقَالُ مَنْ أَنْتَ فَأَقُولُ أَنَا مُحَمَّدٌ فَيُفْتَحُ لِي فَآتِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُرْسِيِّهِ أَوْ سَرِيرِهِ شَكَّ حَمَّادٌ فَأَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَأَحْمَدُهُ بِمَحَامِدَ لَمْ يَحْمَدْهُ بِهَا أَحَدٌ كَانَ قَبْلِي وَلَيْسَ يَحْمَدُهُ بِهَا أَحَدٌ بَعْدِي فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَسَلْ تُعْطَهْ وَقُلْ تُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا لَمْ يَحْفَظْ حَمَّادٌ ثُمَّ أُعِيدُ فَأَسْجُدُ فَأَقُولُ مَا قُلْتُ فَيُقَالُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا دُونَ الْأَوَّلِ ثُمَّ أُعِيدُ فَأَسْجُدُ فَأَقُولُ مِثْلَ ذَلِكَ فَيُقَالُ لِيَ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَقَالَ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا دُونَ ذَلِكَ
['Affan] díxonos [Hammad] de [Ali bin Zaid] de [Abu Nadhroh], dixo: [Ibn Abbas] unha vez predicounos no púlpito en Bashrah. El dixo; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dixo: De feito, non hai profeta a menos que teña unha oración que use no mundo. E de feito gardei as miñas oracións para poder interceder polo meu pobo. Son o líder dos fillos de Adán no Día do Xuízo, non arrogante. Tamén fun a primeira persoa á que lle abriron a tumba, non que fose arrogante. Nas miñas mans colócase unha bandeira de eloxio, non de orgullo. Adán e os demais están baixo a miña bandeira, non arrogantes. Para os humanos, o día do xuízo é moi longo, polo que algúns deles dinlles a outros: Vaiamos a Adán, o pai da humanidade, para que lle pida a Alá azza wa jalla que interceda por nós e decida asuntos entre nós. Entón, viñeron a Adán (a paz estea con el) e dixeron: "Oh Adán, ti es aquel a quen Alá creou coa súa man e te colocou no seu Paraíso e fixo que os anxos se prostrasen ante ti. Así que pídelle ao noso Señor que interceda por nós e decida entre nós". Adán dixo: "Non son apto para ti e fun expulsado do Paraíso por mor dos meus pecados. E non hai nada máis importante para min neste día que eu mesmo". Pero ven a Noé, o líder dos Profetas. Entón, viñeron a Noé e dixeron: "Oh Noé, pídelle ao noso Señor que interceda por nós e decida entre nós". Noé dixo: "Non son apto para ti; usei a miña súplica coa que afoguei os habitantes da terra. E non hai nada máis importante para min que eu mesmo". Pero ven a Abraham, o amado de Alá. Entón, viñeron a Ibrahim 'Alaihis Salam e dixeron: Oh Ibrahim, pídelle ao noso Rabb que interceda por nós e decida asuntos entre nós. Entón respondeu: De feito, non son a persoa axeitada para ti, de feito, mentín tres veces. E por Alá, non fixo iso excepto para manter a relixión de Alá, é dicir, as súas palabras "Entón dixo: 'De verdade estou enfermo'". -QS. Ash Shoffaat: 89- e as súas palabras... En realidade, esa gran estatua fíxoo. Así que pregunta aos ídolos se poden falar". -QS. Al Anbiya': 63- tamén o que lle dixo á súa muller cando foi a un rei, dicindo que era a miña irmá. E en realidade nada é máis importante para min hoxe, excepto eu mesmo. Non obstante, chegou Musa 'Alaihis Salam, a quen Alá glorificara coa súa mensaxe e as súas palabras. Entón viñeron a el e dixeron: Oh Musa, ti es a quen Alá glorificou coa súa mensaxe e te invitou a falar, pedirlle ao teu Rabb que interceda e decidir asuntos entre nós. Entón el respondeu: De feito, non son a persoa axeitada para ti, de feito, matei unha alma que non debería ser morta. E verdadeiramente nada é máis importante para min hoxe que eu mesmo. Pero chegou a Xesús o espírito de Deus e as súas palabras. Entón viñeron a Xesús e dixeron: Oh, Xesús, pídelle ao noso Rabb que interceda por nós e decida asuntos entre nós. Entón Xesús respondeu: En realidade, eu non son a persoa axeitada para vós, de feito, fun convertido nun deus ademais de Alá. E verdadeiramente nada é máis importante para min hoxe ca min mesmo. Non obstante, que pensades que se as xoias se colocan nun recipiente pechado, podemos saber o valor do obxecto do interior ata que se abra a tapa? El dixo: Responderon: Non. El dixo: Entón Xesús dixo: En realidade, Muhammad, sallallaahu alaihi wasallam, é o Selo dos Profetas, e tamén está presente neste día, e todos os seus pecados pasados e futuros foronlle perdoados. O Rasulullah, sallallahu Alaihi wasallam, dixo: Entón viñeron a min e dixeron: Oh, Muhammad, pídelle ao noso Rabb que interceda por nós e decida asuntos entre nós. Entón eu respondín: Teño dereito a facelo ata que Alá 'azza wajalla o permita para quen El queira e estea satisfeito. E se Alá 'azza wajalla quere transmitir algo entre as súas criaturas, hai un berro que chama "Onde están Ahmad e o seu pobo?". Somos os últimos e tamén somos os primeiros, somos as últimas persoas e somos as primeiras persoas coas que se debe contar. Entón, as outras persoas foron apartadas do noso camiño e nós falecemos cos nosos rostros e membros brillantes coas marcas da ablución. Entón, a xente dixo: Case todas estas persoas convertéronse en profetas. Entón chegamos á porta do ceo, entón collín a porta e chamei, entón alguén preguntou: Quen es ti? Eu respondín: Son Muhammad. Entón, abriuse a porta, entón atopei ao meu Rabb 'azza wajalla que estaba na súa cadeira ou trono - Hammad dubidou - así que caín e me prostrei, entón louveino con eloxios que nunca foran ditos por ninguén antes de min nin por ninguén despois de min. Entón díxoseme: Oh Muhammad, levanta a cabeza! Pide e seráche dado, dilo e as túas palabras serán escoitadas e pide intercesión e será concedida! Entón erguin a cabeza e dixen; Oh, meu Rabb, meu pobo... Meu pobo... Entón El dixo: Saca a calquera que teña no seu corazón este ou aquel tamaño, Hammad non o sabe de memoria. Entón repetíno, inclineime e dixen o que dixera. Entón díxoseme: Levanta a cabeza e fala e será escoitado, pide e será dado e pide intercesión e será concedida. Entón dixen: Oh, meu Rabb, meu pobo... Meu pobo... Entón El dixo: Saca a calquera cuxo corazón teña este ou aquel tamaño, ademais dos mencionados anteriormente. Entón repetíno de novo, prostreime e dixen como antes. Entón díxoseme: Levanta a cabeza, fala e será escoitado, pide e será dado e pide intercesión e será concedida. Entón dixen: Oh, meu Rabb, meu pobo... Meu pobo... Entón El dixo: Saca a calquera que teña no seu corazón esta ou aquela medida que non sexa a primeira e a segunda.