Hadith Representative
Pelajarilah surat Al Baqarah dan Ali 'Imran karena keduanya adalah dua bunga yang menaungi pemiliknya pada hari kiamat
Imam Darimi : 3257حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا بَشِيرٌ هُوَ ابْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ تَعَلَّمُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ فَإِنَّ أَخْذَهَا بَرَكَةٌ وَتَرْكَهَا حَسْرَةٌ وَلَا يَسْتَطِيعُهَا الْبَطَلَةُ ثُمَّ سَكَتَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ تَعَلَّمُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَآلِ عِمْرَانَ فَإِنَّهُمَا الزَّهْرَاوَانِ وَإِنَّهُمَا تُظِلَّانِ صَاحِبَهُمَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ أَوْ غَيَايَتَانِ أَوْ فِرْقَانِ مِنْ طَيْرٍ صَوَافَّ وَإِنَّ الْقُرْآنَ يَلْقَى صَاحِبَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حِينَ يَنْشَقُّ عَنْهُ الْقَبْرُ كَالرَّجُلِ الشَّاحِبِ فَيَقُولُ لَهُ هَلْ تَعْرِفُنِي فَيَقُولُ مَا أَعْرِفُكَ فَيَقُولُ أَنَا صَاحِبُكَ الْقُرْآنُ الَّذِي أَظْمَأْتُكَ فِي الْهَوَاجِرِ وَأَسْهَرْتُ لَيْلَكَ وَإِنَّ كُلَّ تَاجِرٍ مِنْ وَرَاءِ تِجَارَتِهِ وَإِنَّكَ الْيَوْمَ مِنْ وَرَاءِ كُلِّ تِجَارَةٍ فَيُعْطَى الْمُلْكَ بِيَمِينِهِ وَالْخُلْدَ بِشِمَالِهِ وَيُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ تَاجُ الْوَقَارِ وَيُكْسَى وَالِدَاهُ حُلَّتَيْنِ لَا يُقَوَّمُ لَهُمَا الدُّنْيَا فَيَقُولَانِ بِمَ كُسِينَا هَذَا وَيُقَالُ لَهُمَا بِأَخْذِ وَلَدِكُمَا الْقُرْآنَ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ اقْرَأْ وَاصْعَدْ فِي دَرَجِ الْجَنَّةِ وَغُرَفِهَا فَهُوَ فِي صُعُودٍ مَا دَامَ يَقْرَأُ هَذًّا كَانَ أَوْ تَرْتِيلًا
O n’à dito [Abu Nu’aim] o n’à dito [Basyir] ch’o l’é Ibn Al Muhajir o m’à dito [Abdullah bin Buraidah] da [seu poæ] o l’à dito; Unna vòtta son stæto assettou da-a rente a-o Profeta, ò sentio dî: ‘Studiâ a Surah Al Baqarah perché studiâla a l’é unna benediçion e lasciâla a l’é unna perdia. I maghi no an posciuo guägnâlo». Dapeu o l’à fæto mutto pe un momento, dapeu o l’à dito: ‘Studiâ a Surah Al Baqarah e a Surah Ali Imran, de fæto ste doe lettie se ciammavan ‘az zahrawan’ e ste doe lettie protezzan ascì i seu lettoî into Giorno do Giudiçio. L'ea comme se e doe lettie fïsan comme doe nuvie ò doî oggetti che pe commun mettan à l'arrembo di òmmi ò doî gruppi d'öxelli che spantegan e ae. De fæto, o Coran o l'incontrâ i seu lettoî into Giorno do Giudiçio quande e tombe se spartian comme un òmmo pâ da-a paura. O dixe a-i seu lettoî; Me conosci? O l'à respòsto; No te conosco. O l'à dito; Son o to amigo, o Coran, ch'o l'asmorta a seu inti giorni cadi e o t'à fæto stâ despiægio a-a tarda neutte. De fæto, ògni commerciante o l'ottëgne un guägno da-o seu commercio. De fæto, ancheu ti ottëgni unna compensaçion pe ògni commercio ch’æ fæto. Dapeu o regno o l’é dæto inta man drita do lettô do Coran e l’eternitæ inta man manciña, e unna coroña de tranquillitæ a l’é missa in sciâ seu testa. Into mentre, a-i seu genitoî an reçevuo doî bixó che no poeivan ëse stimmæ into mondo. Tutti doî i genitoî dixan; Perché ne son stæti dæti sta giöia? O l'ea dito à tutti doî; Pecöse o teu figgeu o studia o Coran. Allora gh'é stæto dito; Lezelo e montâ e scæ do çê e de seu camie. Coscì o l'é anæto avanti à montâ fintanto ch'o lezeiva, tanto a-a spedia comme a-a lenta».