Hadith Representative
Najasyi bersaksi bahwa Muhammad adalah Rasulullah, dialah orang yang kami dapatkan ciri-cirinya dalam Injil yang diberitakan Isa bin Maryam
Imam Ahmad : 4168حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ سَمِعْتُ حُدَيْجًا أَخَا زُهَيْرِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى النَّجَاشِيِّ وَنَحْنُ نَحْوٌ مِنْ ثَمَانِينَ رَجُلًا فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ وَجَعْفَرٌ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُرْفُطَةَ وَعُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ وَأَبُو مُوسَى فَأَتَوْا النَّجَاشِيَّ وَبَعَثَتْ قُرَيْشٌ عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ وَعُمَارَةَ بْنَ الْوَلِيدِ بِهَدِيَّةٍ فَلَمَّا دَخَلَا عَلَى النَّجَاشِيِّ سَجَدَا لَهُ ثُمَّ ابْتَدَرَاهُ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ ثُمَّ قَالَا لَهُ إِنَّ نَفَرًا مِنْ بَنِي عَمِّنَا نَزَلُوا أَرْضَكَ وَرَغِبُوا عَنَّا وَعَنْ مِلَّتِنَا قَالَ فَأَيْنَ هُمْ قَالَ هُمْ فِي أَرْضِكَ فَابْعَثْ إِلَيْهِمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ جَعْفَرٌ أَنَا خَطِيبُكُمْ الْيَوْمَ فَاتَّبَعُوهُ فَسَلَّمَ وَلَمْ يَسْجُدْ فَقَالُوا لَهُ مَا لَكَ لَا تَسْجُدُ لِلْمَلِكِ قَالَ إِنَّا لَا نَسْجُدُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ بَعَثَ إِلَيْنَا رَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَنَا أَنْ لَا نَسْجُدَ لِأَحَدٍ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَأَمَرَنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ قَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ فَإِنَّهُمْ يُخَالِفُونَكَ فِي عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ قَالَ مَا تَقُولُونَ فِي عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَأُمِّهِ قَالُوا نَقُولُ كَمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هُوَ كَلِمَةُ اللَّهِ وَرُوحُهُ أَلْقَاهَا إِلَى الْعَذْرَاءِ الْبَتُولِ الَّتِي لَمْ يَمَسَّهَا بَشَرٌ وَلَمْ يَفْرِضْهَا وَلَدٌ قَالَ فَرَفَعَ عُودًا مِنْ الْأَرْضِ ثُمَّ قَالَ يَا مَعْشَرَ الْحَبَشَةِ وَالْقِسِّيسِينَ وَالرُّهْبَانِ وَاللَّهِ مَا يَزِيدُونَ عَلَى الَّذِي نَقُولُ فِيهِ مَا يَسْوَى هَذَا مَرْحَبًا بِكُمْ وَبِمَنْ جِئْتُمْ مِنْ عِنْدِهِ أَشْهَدُ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ فَإِنَّهُ الَّذِي نَجِدُ فِي الْإِنْجِيلِ وَإِنَّهُ الرَّسُولُ الَّذِي بَشَّرَ بِهِ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ انْزِلُوا حَيْثُ شِئْتُمْ وَاللَّهِ لَوْلَا مَا أَنَا فِيهِ مِنْ الْمُلْكِ لَأَتَيْتُهُ حَتَّى أَكُونَ أَنَا أَحْمِلُ نَعْلَيْهِ وَأُوَضِّئُهُ وَأَمَرَ بِهَدِيَّةِ الْآخَرِينَ فَرُدَّتْ إِلَيْهِمَا ثُمَّ تَعَجَّلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ حَتَّى أَدْرَكَ بَدْرًا وَزَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَغْفَرَ لَهُ حِينَ بَلَغَهُ مَوْتُهُ
Биске [Хасан бин Муса] чугаалаан, ол мынча дээн; Мен [Худай] акызы Зухайр бин Муавияны [Абу Исхактан] [Абдулла бин Утбадан] [Ибн Масудтан] дыңнаан мен, ол мынча дээн: «Расулуллах шаллаллаху алейхи васаллам бисти Наджасиже чорудупкан, ол үеде бис сес хире кижи турган бис, оларның аразында Абдулла бин Мас, Абдуллах бин Урфул, Урфуллах бин Урфулхман». Мажун биле Абу Муса, олар Наджасиге келгеннер. Ол аразында Курайштар Амру бин Аш биле Умара бин Валидти белектер-биле чорудупкан. Олар ийи Наджасйи-биле ужуражып келгеш, ооң мурнунга мөгейип алгаш, ооң оң болгаш солагай талазынга туруп алганнар. Ооң соонда олар ийилээ Наджасйиге: «Шынап-ла, бистиң угбавыстың аймаандан чамдык улус силерниң чуртуңарга келгеш, бисти болгаш шажынывысты көөр хөңнү чок» - дээннер. Наджаси айтырган: «Олар кайда-дыр?» Экии: «Олар шупту силерниң чурттуңарда, оларны силерниң мурнуңарга чорудуптуңар» - деп харыылааннар. Наджаси оларны кыйгырган. Джафар: «Мен бөгүн силерниң оралакчыңар болур мен» - дээн. Ооң соонда эш-өөрү ооң соондан чорупкан, ооң соонда олар кирип келгеш, мөгейбейн мендилежип алганнар - Курейштиң элчиннери дег -. Улус оон айтырган: «Хаанга чүге мөгейбес сен?» Джафар харыылаан: «Бис чүгле Аллах Азза Ва Джаллага мөгейбес бис». Наджаси: «Чүге ындыг дээрзин тайылбырлап бер!» Джафар мынча дээн: «Шынап-ла, Аллах Азза Ва Джалла биске Бодунуң элчини саллаллаху алейхи васалламны чорудупкаш, чүгле Аллахка мөгейбезин дужааган, мөргүүрүн болгаш закат төлээрин дужааган». Амру бин Аш мынча дээн: «Шынап-ла, олар силер-биле Иса бин Марьям дугайында маргыжып турар!» Наджаси айтырган: «Иса бин Марьям биле ооң авазы дугайында чүү деп бодаар силер?» Эштери харыылаан: «Бис Аллах Тааланың чугаалааны дег, ол дээрге Аллахтың сөзү болгаш Ооң сүлдези-дир, Ол ону эр кижиге дегбээн, ажы-төлдүг болбаан кыс болгаш кызымак чүдүлгелиг херээжен кижиниң иштинге салган - Марьям». Ибн Масуд уламчылаан: «Ооң соонда Наджаси черден ыяшты ап алгаш: «О, Хабасияның чону болгаш бараалгакчылар! Аллах-биле даңгыраглап тур мен, олар бистиң чугаалап турарывыс чүүлге чүнү-даа немевес - Иисуска бүзүреңер -. Силерге болгаш силер-биле кады келген улуска уткуп тур мен, ол дээрге Аллахтың элчини деп херечилеп тур мен, ол дээрге Библияда овур-хевирлерни алган кижи-дир, ол дээрге Иса бин Марьямның суртаалдаан элчини-дир. Аллах-биле даңгыраглап тур, бир эвес хаанның херээ эвес болза, мен ооң ийи идик-хевин ап алгаш, арыглаашкын сугун ижиртиримге чедир, аңаа чедип кээр ийик мен. Ооң соонда Наджаси Курайштан белектерни эгидип бээрин дужааган. Ооң соонда Абдулла бин Масуд Бадр тулчуушкунунга киржир дээш, дораан-на Мединаже чанып келген.