Hadith Representative
Najasyi bersaksi bahwa Muhammad adalah Rasulullah, dialah orang yang kami dapatkan ciri-cirinya dalam Injil yang diberitakan Isa bin Maryam
Imam Ahmad : 4168حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ سَمِعْتُ حُدَيْجًا أَخَا زُهَيْرِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى النَّجَاشِيِّ وَنَحْنُ نَحْوٌ مِنْ ثَمَانِينَ رَجُلًا فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ وَجَعْفَرٌ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُرْفُطَةَ وَعُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ وَأَبُو مُوسَى فَأَتَوْا النَّجَاشِيَّ وَبَعَثَتْ قُرَيْشٌ عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ وَعُمَارَةَ بْنَ الْوَلِيدِ بِهَدِيَّةٍ فَلَمَّا دَخَلَا عَلَى النَّجَاشِيِّ سَجَدَا لَهُ ثُمَّ ابْتَدَرَاهُ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ ثُمَّ قَالَا لَهُ إِنَّ نَفَرًا مِنْ بَنِي عَمِّنَا نَزَلُوا أَرْضَكَ وَرَغِبُوا عَنَّا وَعَنْ مِلَّتِنَا قَالَ فَأَيْنَ هُمْ قَالَ هُمْ فِي أَرْضِكَ فَابْعَثْ إِلَيْهِمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ جَعْفَرٌ أَنَا خَطِيبُكُمْ الْيَوْمَ فَاتَّبَعُوهُ فَسَلَّمَ وَلَمْ يَسْجُدْ فَقَالُوا لَهُ مَا لَكَ لَا تَسْجُدُ لِلْمَلِكِ قَالَ إِنَّا لَا نَسْجُدُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ بَعَثَ إِلَيْنَا رَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَنَا أَنْ لَا نَسْجُدَ لِأَحَدٍ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَأَمَرَنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ قَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ فَإِنَّهُمْ يُخَالِفُونَكَ فِي عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ قَالَ مَا تَقُولُونَ فِي عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَأُمِّهِ قَالُوا نَقُولُ كَمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هُوَ كَلِمَةُ اللَّهِ وَرُوحُهُ أَلْقَاهَا إِلَى الْعَذْرَاءِ الْبَتُولِ الَّتِي لَمْ يَمَسَّهَا بَشَرٌ وَلَمْ يَفْرِضْهَا وَلَدٌ قَالَ فَرَفَعَ عُودًا مِنْ الْأَرْضِ ثُمَّ قَالَ يَا مَعْشَرَ الْحَبَشَةِ وَالْقِسِّيسِينَ وَالرُّهْبَانِ وَاللَّهِ مَا يَزِيدُونَ عَلَى الَّذِي نَقُولُ فِيهِ مَا يَسْوَى هَذَا مَرْحَبًا بِكُمْ وَبِمَنْ جِئْتُمْ مِنْ عِنْدِهِ أَشْهَدُ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ فَإِنَّهُ الَّذِي نَجِدُ فِي الْإِنْجِيلِ وَإِنَّهُ الرَّسُولُ الَّذِي بَشَّرَ بِهِ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ انْزِلُوا حَيْثُ شِئْتُمْ وَاللَّهِ لَوْلَا مَا أَنَا فِيهِ مِنْ الْمُلْكِ لَأَتَيْتُهُ حَتَّى أَكُونَ أَنَا أَحْمِلُ نَعْلَيْهِ وَأُوَضِّئُهُ وَأَمَرَ بِهَدِيَّةِ الْآخَرِينَ فَرُدَّتْ إِلَيْهِمَا ثُمَّ تَعَجَّلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ حَتَّى أَدْرَكَ بَدْرًا وَزَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَغْفَرَ لَهُ حِينَ بَلَغَهُ مَوْتُهُ
Безгә [Хәсән бин Муса] сөйләгәнчә, ул болай диде: Мин [Худайҗ] абыйсы Зөһәйр бин Муавиядән [Әбу Исхактан] [Абдуллаһ бин Үтбәдән] [Ибн Мәсгудтан] ишеттем: "Рәсүлуллаһ галәйһиссәлам безне Нәҗасига җибәрде, ул вакытта без сиксәнләп идек, алар арасында Габдуллаһ бин Мәсуд, Җәгъфәр, Габдуллаһ бин Урфута, Госман бин Мәҗүн һәм Әбу Муса бар иде, алар Нәҗаси килделәр. Шул арада Корәешләр Әмрү бин Әш һәм Гомәрә бин Вәлидне бүләкләр белән җибәрделәр. Икесе дә Нәҗасига карагач, икесе дә аның алдында баш иделәр, аннары аның уң һәм сул ягында тордылар. Шуннан соң алар икесе дә Нәҗасига: "Чыннан да, безнең абыебыз кабиләсеннән кайбер кешеләр сезнең илегезгә килделәр һәм алар безне һәм динебезне нәфрәт итәләр", - диделәр. Нәҗаси: "Алар кайда?" - дип сорады. Икесе дә: "Алар барысы да сезнең илегездә, аларны үзегезнең хозурыгызга җибәрегез", - дип җавап бирделәр. Шуннан соң Нәҗаси аларны чакырды. Җәгъфәр: "Мин бүген сезнең сүзчегез булачакмын", - диде. Аннары сәхабәләре аның артыннан киттеләр, аннары эчкә керделәр һәм Корәеш илчеләре кебек сәҗдә кылмыйча сәламләделәр. Кешеләр аңардан: "Ни өчен син патшага баш имисең?" - дип сорадылар. Җәгъфәр: "Без Аллаһ Әззә вә Җәлләдә генә баш иәбез", - дип җавап бирде. Нәҗаси: "Ни өчен шулай икәнен аңлат!" - дип сорады. Җәгъфәр: "Чыннан да, Аллаһ Әззә вә Җәлләдә безгә Үзенең илчесен - салләллаһу галәйһи вәссәлам - җибәрде һәм безгә Аллаһка гына гыйбадәт кылырга боерды, намаз укырга һәм зәкят бирергә боерды", - диде. Әмрү бин Әш: "Чыннан да, алар синең белән Гайсә бин Мәрьям турында бәхәсләшәләр!" - диде. Нәҗаси: "Гайсә бин Мәрьям һәм аның әнисе турында нәрсә уйлыйсың?" - дип сорады. Сәхәбәләр җавап бирделәр: "Без Аллаһ Тәгалә әйткәнчә, ул Аллаһ сүзе һәм Аның рухы, Ул аны гыйффәтле һәм тырышып гыйбадәт кылучы хатын-кызның - Мәрьямнең - карынына салды, аңа беркайчан да ир-ат кагылмаган һәм балалары булмаган". Ибн Мәсгуд дәвам итте: "Шуннан соң Нәҗаси җирдән бер кисәк агач алды һәм әйтте: "Әй, Хәбәшә халкы һәм руханилар! Аллаһ белән ант итәм, алар безнең әйткәннәребезгә - Гайсә турында ышаныгыз - бернәрсә дә өстәмиләр. Сезгә һәм сезнең белән килгәннәргә рәхим итегез, мин аның Аллаһның илчесе булуына шаһитлек бирәм, ул Инҗилдә аның сыйфатларын күргән кеше һәм ул Гайсә бин Мәрьям вәгазьләгән рәсүл. Аллаһ белән ант итәм, әгәр патша эшләре булмаса, мин аның янына ике сандалиен алып, аңа тәһарәт суы биргәнче килер идем. Шуннан соң Нәҗаси Корәештән бүләкләрне кире кайтарырга кушты". Шуннан соң Абдулла бин Мәсгуд шунда ук Мәдинәгә кайтып, Бәдр сугышында катнаша алды.