Hadith Representative
Najasyi bersaksi bahwa Muhammad adalah Rasulullah, dialah orang yang kami dapatkan ciri-cirinya dalam Injil yang diberitakan Isa bin Maryam
Imam Ahmad : 4168حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ سَمِعْتُ حُدَيْجًا أَخَا زُهَيْرِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى النَّجَاشِيِّ وَنَحْنُ نَحْوٌ مِنْ ثَمَانِينَ رَجُلًا فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ وَجَعْفَرٌ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُرْفُطَةَ وَعُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ وَأَبُو مُوسَى فَأَتَوْا النَّجَاشِيَّ وَبَعَثَتْ قُرَيْشٌ عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ وَعُمَارَةَ بْنَ الْوَلِيدِ بِهَدِيَّةٍ فَلَمَّا دَخَلَا عَلَى النَّجَاشِيِّ سَجَدَا لَهُ ثُمَّ ابْتَدَرَاهُ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ ثُمَّ قَالَا لَهُ إِنَّ نَفَرًا مِنْ بَنِي عَمِّنَا نَزَلُوا أَرْضَكَ وَرَغِبُوا عَنَّا وَعَنْ مِلَّتِنَا قَالَ فَأَيْنَ هُمْ قَالَ هُمْ فِي أَرْضِكَ فَابْعَثْ إِلَيْهِمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ جَعْفَرٌ أَنَا خَطِيبُكُمْ الْيَوْمَ فَاتَّبَعُوهُ فَسَلَّمَ وَلَمْ يَسْجُدْ فَقَالُوا لَهُ مَا لَكَ لَا تَسْجُدُ لِلْمَلِكِ قَالَ إِنَّا لَا نَسْجُدُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ بَعَثَ إِلَيْنَا رَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَنَا أَنْ لَا نَسْجُدَ لِأَحَدٍ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَأَمَرَنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ قَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ فَإِنَّهُمْ يُخَالِفُونَكَ فِي عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ قَالَ مَا تَقُولُونَ فِي عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَأُمِّهِ قَالُوا نَقُولُ كَمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هُوَ كَلِمَةُ اللَّهِ وَرُوحُهُ أَلْقَاهَا إِلَى الْعَذْرَاءِ الْبَتُولِ الَّتِي لَمْ يَمَسَّهَا بَشَرٌ وَلَمْ يَفْرِضْهَا وَلَدٌ قَالَ فَرَفَعَ عُودًا مِنْ الْأَرْضِ ثُمَّ قَالَ يَا مَعْشَرَ الْحَبَشَةِ وَالْقِسِّيسِينَ وَالرُّهْبَانِ وَاللَّهِ مَا يَزِيدُونَ عَلَى الَّذِي نَقُولُ فِيهِ مَا يَسْوَى هَذَا مَرْحَبًا بِكُمْ وَبِمَنْ جِئْتُمْ مِنْ عِنْدِهِ أَشْهَدُ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ فَإِنَّهُ الَّذِي نَجِدُ فِي الْإِنْجِيلِ وَإِنَّهُ الرَّسُولُ الَّذِي بَشَّرَ بِهِ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ انْزِلُوا حَيْثُ شِئْتُمْ وَاللَّهِ لَوْلَا مَا أَنَا فِيهِ مِنْ الْمُلْكِ لَأَتَيْتُهُ حَتَّى أَكُونَ أَنَا أَحْمِلُ نَعْلَيْهِ وَأُوَضِّئُهُ وَأَمَرَ بِهَدِيَّةِ الْآخَرِينَ فَرُدَّتْ إِلَيْهِمَا ثُمَّ تَعَجَّلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ حَتَّى أَدْرَكَ بَدْرًا وَزَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَغْفَرَ لَهُ حِينَ بَلَغَهُ مَوْتُهُ
O n'à dito [Hasan bin Musa] ch'o l'à dito; Ho sentio [Hudaij] fræ Zuhair bin Mu'awiyah da [Abu Ishaq] da [Abdullah bin Utbah] da [Ibn Mas'ud] ch'o l'à dito: «O Rasulullah o n'à mandou à Najasyi, à quelli tempi gh'ea pöco assæ ottanta de nòi, tra de quelli gh'ea o Bifarudlah, o Abdullah, o Abdullah, o Abdullah. Urfuta, Otman bin Maz'un e Abu Musa, son vegnui Najasyi. Into mentre i Quraysh an mandou Amru bin 'Ash e Umarah bin Walid con di regalli. Quande i doî se son affrontæ con Najasyi, tutti doî se son inchinæ davanti à lê e dapeu se son missi à drita e à manciña. Dòppo quello tutti doî an dito a-o Najasyi: «De fæto, quarchedun da tribù do nòstro tio o l'é vegnuo into vòstro paise e o ne detestan e a nòstra religion». O Najasyi o l'à domandou: «Dove son?» Tutti doî an respòsto: «Son tutti into teu paise, mandili a-a teu presensa». O Najasyi dapeu o î à ciammæ. O Ja'far o l'à dito, 'Saieiva o vòstro pòrtavô ancheu'. I compagni dapeu gh'an anæto apreuvo, dapeu son intræ e gh'an saluou sensa prostrae – comme favan i messaggê Quraish –. O pòpolo o gh'à domandou: «Perché no ti te inchini a-o re?» O Ja'far o l'à respòsto: «No se inchinemmo feua che à Allah Azza Wa Jalla». O Najasyi o l'à domandou: «Spiega perché l'é coscì!» O Ja'far o l'à dito: «De fæto, Allah Azza Wa Jalla o n'à mandou o seu Messaggê e o n'à ordenou de no prostrae feua che solo à Allah, o n'à ordenou de pregâ e de pagâ o zakat». O Amru bin 'Ash o l'à dito: «De fæto se discuttan con ti in sce l'Isa bin Maryam!» O Najasyi o l'à domandou: «Cose ne pensa de Isa bin Maryam e de seu moæ?» I compagni an respòsto: «Dimmo comme o dixe Allah Ta'ala, o l'é a paròlla de Allah e do seu spito, o l'à missa into ventre de unna dònna vergine e ch'a l'adorava con diligensa – Maryam – ch'a no l'ea mai stæta tocca da un òmmo, e a no l'aiva mai avuo di figgi». O Ibn Mas’ud o l’à continuou: «Donca o Najasyi o l’à piggiou un tòcco de legno da-a tæra e o l’à dito: «O pòpolo de Habasyah e prævi! Pe Allah, no azzonzan ninte à quello che dixemmo – credde in sce Gexù –. Benvenuo à ti e à quelli che vëgnan con ti, testimonio ch’o l’é o Messaggê de Allah, o l’é a persoña che e seu caratteristiche ottëgnemmo inta Bibbia e o l’é l’apòstolo pregou da Isa bin Maryam. Sta comme ti veu, pe Allah, se no fïse pe-i affari reæ, ghe saieiva vegnuo fin à quande no gh’avieiva piggiou e doe sandale e gh’avieiva dæto l’ægua d’abluçion. O Najasyi dapeu o l'à ordenou de restituî i regalli da-i Quraysh'. Dapeu de quello o Abdullah bin Mas'ud o l'é tornou de botto à Mediña coscì ch'o poeiva piggiâ parte a-a Battaggia de Badr'.