Hadith Representative
Waroqoh bin Naufal menulis Kitab Injil dalam Bahasa Ibrani dengan izin Allah
Imam Bukhari : 3حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
Ne l’é stæto dito [Yahya bin Bukair] o l’à dito, Ne l’é stæto dito da [Al Laits] da [’Uqail] da [Ibn Shihab] da [’Urwah bin Az Zubair] da [Aisyah] –a Moæ di Mu’minin-, ch’a l’à dito: ‘O comenso da revelaçion ch’o peu ëse un sonnâ in sonno. E O no sogna se o no vëgne comme a luxe de l’arba. Dapeu o l'é stæto benedito con un amô pe-a solitudine, donca o l'à çernou a barma de Hiro e o l'à sopportâ, saieiva à dî o venerâ a-a neutte pe quarche tempo avanti de tornâ inta seu famiggia pe inandiâ e provixoin pe sopravive torna. Dapeu o l'à conosciuo a Khadijah pe inandiâ e provixoin. Fin à quande in sciâ fin o Al Haq o l'é vegnuo quand'o l'ea inta barma do Hiro, un angelo o l'é vegnuo e o l'à dito: «Leze?» O l'à respòsto: «No posso leze». O Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à spiegou: Coscì l'angelo o m'à arreiso e o m'à abbrassou ben ben dapeu o m'à lasciou anâ e o l'à dito torna: 'Leze!' O l'à respòsto: «No posso leze». Coscì l'angelo o m'à arreiso e o m'à abbrassou ben ben dapeu o m'à lasciou anâ e o m'à dito torna: «Leggi!». O l'à respòsto: «No posso leze». L’angelo o m’à torna afferrou e o m’à abbrassou pe-a tersa vòtta ben ben fòrtemente dapeu o m’à lasciou anâ, e o m’à dito torna: -Leggi -mençionando- o nomme do teu Dio ch’o l’à creou, O l’à creou i òmmi da un còllo de sangue. Leze, e o to Segnô o l'é o Ciù Graçioso-'. O Profeta o l'é tornou inta seu famiggia co-e poule da revelaçion inte un stato anxioso. O l'à conosciuo Khadijah bint Khawailidh e o l'à dito: «Coprîme, coprîme!». O l'é stæto avvolto fin à quande o l'à perso a paura. Dapeu o l'à dito a-a Khadija quello ch'o l'ea avvegnuo: «Son preoccupou pe mi mæximo». Coscì a Khadijah a l'à dito: 'Pe Allah, Allah o no ti farà mâ pe sempre, perché ti l'é unna persoña ch'a pòrta avanti l'amixiçia'. Dapeu a Khadijah a l'à invitou à conosce o Waroqoh bin Naufal bin Asad bin Abdul 'Uzza, o figgio do tio da Khadijah, ch'o l'ea un crestian inte l'era Jahiliyyah. O l'à scrito ascì di libbri in ebraico, e o l'à scrito ascì a Bibbia in ebraico co-o permisso de Allah. À quelli tempi o Waroqoh o l'ea vegio e i seu euggi ean òrbi. A Khadijah a l'à dito: «O figgio de mæ tio, stæ à sentî quello che o figgio de to fræ o l'à da dî». O Waroqoh o l'à dito: «O figgio de mæ fræ, cöse t'æ sperimentou». Coscì o Rasulullah o l'à contou quello ch'o gh'é avvegnuo. O Waroqoh o l’à dito: ‘Questo o l’é Namus, comme Allah o l’à revelou unna vòtta a-o Mosè. Oh, vorrieiva ëse ancon zoeno e ancon vivo quande ti l'æ scorrio da-o to pòpolo». O Rasulullah o l'à domandou: «Saiò cacciou feua da loiatri?» O Waroqoh o l'à respòsto: «Sì. Pecöse nisciun o vegnià con quello che ti porti se no seggian ferii - fæti nemixi -. Se fïse stæto lì quande l'é avvegnuo quello, t'avieiva aggiuttou do megio che poeiva». Waroqoh o no l'à sperimentou l'evento ch'o creddeiva perché o l'ea mòrto primma inta revelaçion do fatroh – veuo. [O Ibn Shihab] o l’à dito; m'aiva informou [Abu Salamah bin Abdurrahman] che [Jabir bin Abdullah Al Ansari] o parlava do veuo da revelaçion, comme o Messaggê de Allah o l'à dito: «Mentre camminava ò sentio unna voxe da-o çê, ò guardou verso de lê e o s'é descoverto che l'ea vegnuo in sce mi un angelo ch'o l'ea tra o chairro». çê e tæra. Me son avuo paû e son anæto à cà, e ò dito: «Coprîme. Coprîme'. Coscì Allah Ta'ala o l'à mandou zu unna revelaçion: -O ti che ti te copri- fin a-a paròlla de Allah -e lasci i idoli-. Da aloa in avanti e revelaçioin son anæte avanti à vegnî zu delongo». Sto hadith o l'é stæto contou ascì da-o [Abdullah bin Yusuf] e da-o [Abu Shalih] coscì comme da-o [Hilal bin Raddad] da-o [Az Zuhri]. E [Giona] o l’à dito; e [Ma'mar] o l'à açettou ch'o l'agge ottegnuo da Az Zuhri.