Hadith Representative
Keutamaan dan saat mustajabah pada hari Jum’at juga tertera di Taurat
Imam Nasa'i : 1413أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُضَرَ عَنْ ابْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأَتَيْتُ الطُّورَ فَوَجَدْتُ ثَمَّ كَعْبًا فَمَكَثْتُ أَنَا وَهُوَ يَوْمًا أُحَدِّثُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيُحَدِّثُنِي عَنْ التَّوْرَاةِ فَقُلْتُ لَهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ فِيهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُهْبِطَ وَفِيهِ تِيبَ عَلَيْهِ وَفِيهِ قُبِضَ وَفِيهِ تَقُومُ السَّاعَةُ مَا عَلَى الْأَرْضِ مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا وَهِيَ تُصْبِحُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ مُصِيخَةً حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ شَفَقًا مِنْ السَّاعَةِ إِلَّا ابْنَ آدَمَ وَفِيهِ سَاعَةٌ لَا يُصَادِفُهَا مُؤْمِنٌ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ يَسْأَلُ اللَّهَ فِيهَا شَيْئًا إِلَّا أَعْطَاهُ إِيَّاهُ فَقَالَ كَعْبٌ ذَلِكَ يَوْمٌ فِي كُلِّ سَنَةٍ فَقُلْتُ بَلْ هِيَ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ فَقَرَأَ كَعْبٌ التَّوْرَاةَ ثُمَّ قَالَ صَدَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ فِي كُلِّ جُمُعَةٍفَخَرَجْتُ فَلَقِيتُ بَصْرَةَ بْنَ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيَّ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ جِئْتَ قُلْتُ مِنْ الطُّورِ قَالَ لَوْ لَقِيتُكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِيَهُ لَمْ تَأْتِهِ قُلْتُ لَهُ وَلِمَ قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تُعْمَلُ الْمَطِيُّ إِلَّا إِلَى ثَلَاثَةِ مَسَاجِدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَسْجِدِي وَمَسْجِدِ بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَلَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلَامٍ فَقُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي خَرَجْتُ إِلَى الطُّورِ فَلَقِيتُ كَعْبًا فَمَكَثْتُ أَنَا وَهُوَ يَوْمًا أُحَدِّثُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيُحَدِّثُنِي عَنْ التَّوْرَاةِ فَقُلْتُ لَهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ فِيهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُهْبِطَ وَفِيهِ تِيبَ عَلَيْهِ وَفِيهِ قُبِضَ وَفِيهِ تَقُومُ السَّاعَةُ مَا عَلَى الْأَرْضِ مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا وَهِيَ تُصْبِحُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ مُصِيخَةً حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ شَفَقًا مِنْ السَّاعَةِ إِلَّا ابْنَ آدَمَ وَفِيهِ سَاعَةٌ لَا يُصَادِفُهَا عَبْدٌ مُؤْمِنٌ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ يَسْأَلُ اللَّهَ شَيْئًا إِلَّا أَعْطَاهُ إِيَّاهُ قَالَ كَعْبٌ ذَلِكَ يَوْمٌ فِي كُلِّ سَنَةٍ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ كَذَبَ كَعْبٌ قُلْتُ ثُمَّ قَرَأَ كَعْبٌ فَقَالَ صَدَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ صَدَقَ كَعْبٌ إِنِّي لَأَعْلَمُ تِلْكَ السَّاعَةَ فَقُلْتُ يَا أَخِي حَدِّثْنِي بِهَا قَالَ هِيَ آخِرُ سَاعَةٍ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ قَبْلَ أَنْ تَغِيبَ الشَّمْسُ فَقُلْتُ أَلَيْسَ قَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُصَادِفُهَا مُؤْمِنٌ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ وَلَيْسَتْ تِلْكَ السَّاعَةَ صَلَاةٌ قَالَ أَلَيْسَ قَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ صَلَّى وَجَلَسَ يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ لَمْ يَزَلْ فِي صَلَاتِهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ الصَّلَاةُ الَّتِي تُلَاقِيهَا قُلْتُ بَلَى قَالَ فَهُوَ كَذَلِكَ
[कुतैबः] अस्मान् अवदत् यत् सः अवदत्; [बकर बिन् मुधर] अस्मान् [इब्नुल हद्] इत्यस्मात् [मुहम्मद बिन् इब्राहिम] इत्यस्मात् [अबू सलामाह बिन् अब्दुर्रहमान] इत्यस्मात् [अबू हुरैरा] इत्यस्मात् अवदत् सः अवदत्; 'अहं एकदा -माउण्ट्- गुरुः आगतः तत्रैव का'बं प्राप्नोमि।' ततः अहं सः च तत्र दिवसं यावत् स्थितवन्तौ। अहं तस्मै अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) इत्यस्य हदीसं तस्मै कथितवान्, सः तु तौराहं कथितवान्। अहं तस्मै अवदम् यत् अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) उक्तवान् - यस्मिन् दिने सूर्योदयः उत्तमः दिवसः शुक्रवासरः अस्ति। तस्मिन् दिने आदम-पैगम्बरस्य सृष्टिः अभवत्, तस्मिन् दिने सः अवतरितः, तस्मिन् दिने तस्य पश्चात्तापः स्वीकृतः, तस्मिन् दिने सः मृतः, तस्मिन् दिने च घण्टा आगमिष्यति। पृथिव्याः मुखस्य सर्वे पशवः शुक्रवासरे प्रातःकाले मनुष्यान् विहाय प्रहरस्य आगमनस्य भयात् सूर्योदयपर्यन्तं श्रवणशक्तिं अनुकूलतां प्राप्तुं अवस्थायां भवन्ति शुक्रवासरे एकः समयः अस्ति यदा प्रार्थनायाः समये प्रार्थनां कुर्वन् विश्वासी अपि तस्मिन् समये ईश्वरं किमपि न याचते, यावत् ईश्वरः तत् न प्रदास्यति। क'अबः तदा अवदत्; 'सः कालः प्रतिवर्षे एकस्मिन् दिने एव विद्यते' इति । तदा अहं अवदम् - 'सः अपि समयः प्रतिशुक्रवासरे भवति' इति। ततः का'बः तौराहं पठितवान्। अथ उवाच; 'रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु 'अलैहि व सल्लम् सम्यक् वदति, सः दिवसः प्रत्येकं शुक्रवासरे भवति'। ततः अहं बहिः गत्वा [बसराह बिन् अबू बशराह अल घिफारी] इत्यनेन सह मिलितवान्, सः च अवदत्; 'कुतः आगच्छसि ? ' अहं 'थुरात्' इति प्रत्युवाच । स आह; 'यदि अहं भवन्तं गुरु-आगमनात् पूर्वं मिलितवान् स्यात् तर्हि भवन्तः तस्य समीपं न आगमिष्यन्ति स्म'। अहं तं पृष्टवान्; 'किमर्थम् एवम् ? ' व्याख्यातवान्; 'मया एकदा अल्लाहस्य दूतस्य, शान्तिः, आशीर्वादः च भवतु इति श्रुतवान् यत् - 'मस्जिदिल् हरम्, मम मस्जिदः, बैतुल मक्दीस् मस्जिदः इति त्रीणि मस्जिदानि विहाय कोऽपि वाहनम् - यात्रा - सज्जीकृता नास्ति' इति। अहम् अपि अब्दुल्ला बिन् सलाम इत्यनेन सह मिलितवान्, अहं अवदम् यत् अहं गुरुतः बहिः आगत्य क'ब इत्यनेन सह मिलितवान्, ततः अहं सः च तत्र एकदिनं यावत् स्थितवन्तौ, अहं च तस्मै अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) इत्यस्य हदीसं कथितवान् तथा च सः मां तौराहं कथितवान्, ततः अहं तस्मै अवदम् यत् अल्लाहस्य दूतः (सा शुक्रवारं। तस्मिन् दिने आदम-पैगम्बरस्य सृष्टिः अभवत्, तस्मिन् दिने सः अवतरितः, तस्मिन् दिने तस्य पश्चात्तापः स्वीकृतः, तस्मिन् दिने सः मृतः, तस्मिन् दिने च घण्टा भविष्यति। पृथिव्याः मुखस्य सर्वे पशवः शुक्रवासरे प्रातःकाले मनुष्यान् विहाय सूर्योदयपर्यन्तं श्रवणशक्तिं अनुकूलतां प्राप्नुवन्ति शुक्रवासरे एकः समयः अस्ति, यदा कोऽपि आस्तिकः स्वस्य प्रार्थनायां प्रार्थयति, तस्मिन् समये अल्लाहात् किमपि याचते, केवलं अल्लाहः तत् प्रदास्यति इति।'' ततः कबः अवदत् यत्, 'समयः प्रत्येकस्मिन् वर्षे एकस्मिन् दिने भवति।'' [अब्दुल्लाह बिन् सलाम] ततः अवदत् यत् काअबः मृषावादितवान्, अतः अहं अवदम् यत् काबः तौराहं पठितवान् ततः अवदम्, 'अल्लाहस्य दूतः सम्यक् आसीत्, सः दिवसः प्रत्येकं शुक्रवासरे एव'। तदा अब्दुल्ला बिन् सलामः अवदत्, 'काअबः सम्यक् आसीत्, अहं च तस्य समयस्य विषये बहु सम्यक् जानामि! अहं तं प्रार्थितवान् - भो भ्राता तत् कथयतु? ' सः अवदत् - 'सः समयः शुक्रवासरे अन्तिमः समयः, सूर्यास्तात् पूर्वं' इति । तदा अहं तस्य खण्डनं कृतवान् यत्, 'किं भवन्तः अल्लाहस्य दूतस्य सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमस्य वचनं न श्रुतवन्तः यत् - 'कोऽपि आस्तिकः तस्मिन् समये स्वस्य प्रार्थनायां प्रार्थनां न कर्तव्यः?' किं सः समयः यदा सः प्रार्थनां कुर्वन् आसीत् तदा एव न आसीत् ? ' सः पृष्टवान् यत्, 'किं भवद्भिः अपि अल्लाहस्य दूतस्य सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमस्य वचनं न श्रुतम् - 'यः कोऽपि प्रार्थनां करोति ततः नमाजस्य प्रतीक्षां कर्तुं उपविशति, तदा सः नमाजस्य अवस्थायां गण्यते यावत् अग्रिमस्य नमाजस्य समयः न आगच्छति? 'अहं 'आम्' इति अवदम्। सोऽब्रवीत्-तथा तदपि तथैव' इति ।