Hadith Representative
Umar bin khaththab membaca an-nahl dari mimbar, lalu turun untuk sujud tilawah
Imam Bukhari : 1015حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّيْمِيِّ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهُدَيْرِ التَّيْمِيِّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ رَبِيعَةُ مِنْ خِيَارِ النَّاسِ عَمَّا حَضَرَ رَبِيعَةُ مِنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُقَرَأَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ عَلَى الْمِنْبَرِ بِسُورَةِ النَّحْلِ حَتَّى إِذَا جَاءَ السَّجْدَةَ نَزَلَ فَسَجَدَ وَسَجَدَ النَّاسُ حَتَّى إِذَا كَانَتْ الْجُمُعَةُ الْقَابِلَةُ قَرَأَ بِهَا حَتَّى إِذَا جَاءَ السَّجْدَةَ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا نَمُرُّ بِالسُّجُودِ فَمَنْ سَجَدَ فَقَدْ أَصَابَ وَمَنْ لَمْ يَسْجُدْ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ وَلَمْ يَسْجُدْ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُوَزَادَ نَافِعٌ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا إِنَّ اللَّهَ لَمْ يَفْرِضْ السُّجُودَ إِلَّا أَنْ نَشَاءَ
Ба мо [Иброҳим бин Мусо] ривоят шудааст, ки гуфт: Ба мо [Ҳишом бин Юсуф] ривоят шудааст, ки [Ибни Ҷурайҷ] ба онҳо гуфтааст, ки ӯ ба ман [Абу Бакр бин Абу Мулайка] аз [Усмон бин Абдурраҳмон Ат-Таймӣ] аз [Рабиа бин Абдуллоҳ ал-Ҳудайр Ат-Таймӣ] нақл кардааст. Абу Бакр гуфт: «Рабиа беҳтарин шахсест, ки ҳар чизеро, ки аз маҷлис омадааст, нақл мекунад», рӯзи ҷумъа Умар бин ал-Хаттоб аз минбар сураи Наҳлро хонд, то он ки ба ояти саҷда расид, аз минбар фаромада, саҷдаи тиловатро анҷом дод. Пас мардум низ саҷда карданд. Сипас, дар вақти намози ҷумъаи оянда ҳамон сураро хонд, то он даме ки ба ояти саҷда расид, гуфт: «Эй мардум, мо ояти саҷдаро хондем ва аз он гузаштем. Пас, ҳар кӣ саҷда кунад, ҳақ аст». Аммо ҳар кӣ саҷда накунад, гуноҳе бар ӯ нест. Ва Умар ибни Хаттоб (Худо аз ӯ розӣ бошад) саҷда накардааст. [Нофи] аз [Ибни Умар (Худо аз ӯ розӣ бошад)] илова кардааст: «Худо субҳонаҳу ва таъоло саҷдаро дар қироат воҷиб накардааст. Ба ҷуз ҳар кӣ хоҳад, метавонад саҷда кунад».