-

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ قَالَ بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ أَمُوتُ وَأَحْيَا وَإِذَا اسْتَيْقَظَ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَمَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ

ਇਹ ਸਾਨੂੰ [ਵਕੀ'] ਨੇ ਸੁਣਾਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ [ਸੁਫ਼ਯਾਨ] ਤੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ [ਅਬਦੁਲ ਮਾਲਿਕ ਬਿਨ ਉਮੈਰ] ਤੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ [ਰਿਬ'ਈ ਬਿਨ ਹਿਰਾਸ] ਤੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ [ਹੁਜ਼ੈਫ਼ਾ] ਤੋਂ ਸੁਣਾਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਲੇਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਰਸੂਲੂਲਲਾਹ, ਸੱਲਲਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ, ਦੁਆ ਕਰਦੇ: "ਤੇਰੇ ਹੀ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਏ ਅੱਲਾਹ! ਮੈਂ ਮਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹਾਂ।" ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਠਦੇ, ਤਾਂ ਦੁਆ ਕਰਦੇ: "ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਉਸ ਅੱਲਾਹ ਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜ਼ਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੱਲ ਵਾਪਸੀ ਹੈ।"