-

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ وَهَذَا لَفْظُهُ جَمِيعًا عَنْ هِشَامِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّهُ رَأَى رَجُلًا يَتَّكِئُ عَلَى يَدِهِ الْيُسْرَى وَهُوَ قَاعِدٌ فِي الصَّلَاةِ قَالَ هَارُونُ بْنُ زَيْدٍ سَاقِطًا عَلَى شِقِّهِ الْأَيْسَرِ ثُمَّ اتَّفَقَا فَقَالَ لَهُ لَا تَجْلِسْ هَكَذَا فَإِنَّ هَكَذَا يَجْلِسُ الَّذِينَ يُعَذَّبُونَ

Powiedział nam [Harun bin Zaid bin Abu Az Zarqa], powiedział nam [mojemu ojcu], a zostało to przekazane z innej drogi, powiedział nam [Muhammad bin Salamah], powiedział nam [Ibn Wahb], podczas gdy lafadz pochodzi od [Hisyam bin Sa'd], od [Nafi'], od [Ibn Umara], że widział kogoś pochylającego się lewą ręką, siedząc w modlitwie. Harun bin Yazid powiedział: „pochylający się w lewo”, po czym obaj zgodzili się co do lafadz. Więc Ibn Umar powiedział do niego: „Nie siadaj w ten sposób, ponieważ jest to jak siedzenie kogoś, kto jest karany”.