Hadith Representative
Larangan shalat dalam keadaan mabuk
Imam Nasa'i : 5445أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ السُّنِّيُّ قِرَاءَةً عَلَيْهِ فِي بَيْتِهِ قَالَ أَنْبَأَنَا الْإِمَامُ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَحْمَدُ بْنُ شُعَيْبٍ النَّسَائِيُّ رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَى قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو دَاوُدَ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي مَيْسَرَةَ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَلَمَّا نَزَلَ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ قَالَ عُمَرُ اللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانًا شَافِيًا فَنَزَلَتْ الْآيَةُ الَّتِي فِي الْبَقَرَةِ فَدُعِيَ عُمَرُ فَقُرِئَتْ عَلَيْهِ فَقَالَ عُمَرُ اللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانًا شَافِيًا فَنَزَلَتْ الْآيَةُ الَّتِي فِي النِّسَاءِ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْرَبُوا الصَّلَاةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى }فَكَانَ مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَقَامَ الصَّلَاةَ نَادَى لَا تَقْرَبُوا الصَّلَاةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى فَدُعِيَ عُمَرُ فَقُرِئَتْ عَلَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانًا شَافِيًا فَنَزَلَتْ الْآيَةُ الَّتِي فِي الْمَائِدَةِ فَدُعِيَ عُمَرُ فَقُرِئَتْ عَلَيْهِ فَلَمَّا بَلَغَ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ انْتَهَيْنَا انْتَهَيْنَا
अबू बकर अहमद बिन् मुहम्मद बिन् इशाक यथा सुन्नी अस्मान् सूचितवान् - तस्य गृहे तस्य सम्मुखे पाठं कृत्वा - सः अवदत्; इमाम अबु अब्दुर्रहमान अहमद बिन् शुअइब अन नासा`ई रहिमहुल्लाहु ता'ला अस्मान् सूचितवान् इति सः अवदत्; [अबु दाऊद] अस्मान् सूचितवान् सः अवदत्; [उबैदुल्लाह बिन् मूसा] अस्मान् सूचितवान् सः अवदत्; [इजरायल] अस्मान् [अबू इशाक] इत्यस्मात् [अबू मैसाराहात्] [उमर रदलियाल्लाहु अन्हु] इत्यस्मात् सूचितवान् सः अवदत्; 'यदा मद्यनिषेधः श्लोकः प्रकाशितः तदा उमरः प्रार्थनां कृतवान्; 'हे अल्लाह, अस्मान् मद्यस्य विषये उपयुक्तव्याख्यानेन सह व्याख्यातु!' अतः सूरह अल बकाराह इत्यस्मिन् प्राप्तः श्लोकः प्रकटितः। ततः उमरः आहूय तस्मै श्लोकः पठितः। ततः उमरः पुनः प्रार्थनां कृतवान्; 'हे अल्लाह, अस्मान् मद्यस्य विषये उपयुक्तव्याख्यानेन सह व्याख्यातु!' अतः सूरह-अन नीसा` इत्यस्मिन् प्राप्तः श्लोकः प्रकटितः यत् 'हे विश्वासिनः, मत्ताः सन्तः प्रार्थनां न कुर्वन्तु...' इति। यदा नमाजस्य समयः आगच्छति स्म तदा अल्लाहस्य दूतस्य आह्वानकर्ता (स.अ.व.) आह्वयति स्म यत्, "वयं मत्ताः सन्तः प्रार्थनां मा कुर्वन्तु" इति। ततः उमरः आहूय तस्मै श्लोकः पठितः। तदनन्तरं उमरः पुनः प्रार्थनां कृतवान्, "हे अल्लाह, अस्मान् मद्यस्य विषये उपयुक्तव्याख्यानेन सह व्याख्यातु!" ततः सूरह-अल्-मैदायां श्लोकः प्रकटितः। उमरः आहूय तस्मै श्लोकः पठितः। यदा आगतं तदा "अतः तत् कार्यं कर्तुं त्यजतु" इति। तदा उमरः (अल्लाहः प्रसन्नः भवतु) अवदत्, "वयं स्थगयामः, निवर्तयामः!"