-

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا عِيسَى هُوَ ابْنُ يُونُسَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ شُبَيْلٍ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ قَالَ قَالَ لِي زَيْدُ بْنُ أَرْقَمَإِنْ كُنَّا لَنَتَكَلَّمُ فِي الصَّلَاةِ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكَلِّمُ أَحَدُنَا صَاحِبَهُ بِحَاجَتِهِ حَتَّى نَزَلَتْ{ حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ }فَأُمِرْنَا بِالسُّكُوتِ

Powiedział nam [Ibrahim bin Musa], powiedział nam [Isa], że jest synem Yunusa z [Isma'ila], z [Al Harith bin Shubail], z [Abu 'Amru]. Asy Syaibaniy powiedział: [Zaid bin Arqam] powiedział mi: „Rzeczywiście, kiedyś rozmawialiśmy podczas modlitwy, aż jeden z nas rozmawiał ze swoim przyjacielem o jego potrzebach, aż do tego czasu zeszło słowo Allaha Ta'ala (w Surze Al-Baqarah): „Odprawiajcie wszystkie swoje modlitwy i modlitwę Al-Wustha i stójcie (w modlitwie) dla Allaha z pokorą” (QS. Albaqarah, 238). Dlatego nakazano nam milczeć”.