- Shalat Wajib dan Sunnah Keringanan dalam masalah shalat Jika panas nampak menyengat maka tunggu sampai dingin untuk melaksanakan shalat, karena sesungguhnya panas yang menyengat itu dari hembusan neraka jahannam

Jika panas nampak menyengat maka tunggu sampai dingin untuk melaksanakan shalat, karena sesungguhnya panas yang menyengat itu dari hembusan neraka jahannam

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي ذَرٍّ وَابْنِ عُمَرَ وَالْمُغِيرَةِ وَالْقَاسِمِ بْنِ صَفْوَانَ عَنْ أَبِيهِ وَأَبِي مُوسَى وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَنَسٍ قَالَ وَرُوِيَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا وَلَا يَصِحُّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ اخْتَارَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ تَأْخِيرَ صَلَاةِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا الْإِبْرَادُ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ إِذَا كَانَ مَسْجِدًا يَنْتَابُ أَهْلُهُ مِنْ الْبُعْدِ فَأَمَّا الْمُصَلِّي وَحْدَهُ وَالَّذِي يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ فَالَّذِي أُحِبُّ لَهُ أَنْ لَا يُؤَخِّرَ الصَّلَاةَ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَمَعْنَى مَنْ ذَهَبَ إِلَى تَأْخِيرِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ هُوَ أَوْلَى وَأَشْبَهُ بِالِاتِّبَاعِ وَأَمَّا مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ أَنَّ الرُّخْصَةَ لِمَنْ يَنْتَابُ مِنْ الْبُعْدِ وَالْمَشَقَّةِ عَلَى النَّاسِ فَإِنَّ فِي حَدِيثِ أَبِي ذَرٍّ مَا يَدُلُّ عَلَى خِلَافِ مَا قَالَ الشَّافِعِيُّ قَالَ أَبُو ذَرٍّ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَذَّنَ بِلَالٌ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بِلَالُ أَبْرِدْ ثُمَّ أَبْرِدْ فَلَوْ كَانَ الْأَمْرُ عَلَى مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ لَمْ يَكُنْ لِلْإِبْرَادِ فِي ذَلِكَ الْوَقْتِ مَعْنًى لِاجْتِمَاعِهِمْ فِي السَّفَرِ وَكَانُوا لَا يَحْتَاجُونَ أَنْ يَنْتَابُوا مِنْ الْبُعْدِ

o n’à dito [Qutaibah] o l’à dito; o n’à dito [Al Laits] da [Ibn Shihab] da [Sa’id bin Al Musayyib] e [Abu Salama] da [Abu Hurairah] o l’à dito; 'O Messaggê de Allah o l'à dito: 'Se o giorno o l'é ben ben cado aloa aspëtâ ch'o se freide pe pregâ, perché o cado cado o l'é da-i colpi de l'inferno de Jahannam'. O l'à dito; 'Inte sto capitolo gh'é ascì unn'istöia da-o Abu Sa'id, o Abu Dzar, o Ibnu Umar, o Al Mughirah, o Al Qasim bin Shofwan da seu poæ, o Abu Musa, o Ibnu Abbas e o Anas. O l'à dito; 'O l'é stæto ascì narrao da-o Umar da-o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam in sce questo, ma sta narraçion a no l'é ascì autentica'. Abu Isa o l'à dito; O hadith de Abu Hurairah o l'é autentico hasan. E un gruppo de sciençiati o l'à çernou de mette fin a-e preghee de mezogiorno quande o sô o l'ea ben ben cado. St'opinion a l'é sostegnua da-o bin Al Mubarak, o Ahmad e o Ishaq'. O Shafi'i o l'à dito; 'A permiscibilitæ d'aspëtâ e preghee de mezogiorno fin à quande l'atmospera a se freida a l'é se a moschea a fa cado a gente – quande se va a-a moschea – pe caxon da distansa. Pe quello ch'o l'à da fâ con quarchedun ch'o prega da solo ò quarchedun ch'o prega inta moschea do seu pòpolo, aloa gh'é ciù cao ch'o l'anesse avanti à pregâ ascì ben che o sô o l'é ben ben cado'. Abu Isa o l'à dito; «Quelli che finiscian a preghea de mezogiorno quande o sô o l'é cado, aloa quello o l'é ciù importante e in conformitæ co-a sunnah». Pe quello ch'o l'à da fâ con l'opinion piggiâ da-o Syafi'i che o relievo o l'é inteiso à de persoñe che a seu rescidensa a l'é lontaña e diffiçile, aloa into hadith do Abu Dzar gh'é un argomento ch'o mostra o conträio de quello che o Syafi'i o l'à dito. O Abu Darr o l'à dito; 'Eimo unna vòtta co-o Profeta in viægio, dapeu o Bilal o l'à ciammou a-a preghea pe-a preghea de mezogiorno, dapeu o Profeta o l'à dito: 'O Bilal, aspëta ch'o se freide'. Se vëgnemmo apreuvo à l'opinion do Shafi'i, aloa no gh'à de senso aspëtâ perché se son riunii in sciâ stradda e no an da fâse preoccupâ perché ne vëgnan da-a lontan».