-

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ وَعَبْدِ الْحَمِيدِ صَاحِبِ الزِّيَادِيِّ وَعَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍفِي يَوْمٍ رَدْغٍ فَلَمَّا بَلَغَ الْمُؤَذِّنُ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ فَأَمَرَهُ أَنْ يُنَادِيَ الصَّلَاةُ فِي الرِّحَالِ فَنَظَرَ الْقَوْمُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ فَقَالَ فَعَلَ هَذَا مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ وَإِنَّهَا عَزْمَةٌ

[Musaddad] nam powiedział, [Hammad] nam powiedział od [Ajjuba] i [Abdul Hamida], towarzyszy Az Zajadiego, a [Aszim Al Ahwal] od [Abdullaha bin Al Haritha] powiedział: „Pewnego razu, gdy drogi były pełne wody i błota (zabłocenia) z powodu deszczu, [Ibn Abbas] wygłosił nam kazanie. Kiedy muadzin doszedł do słów: „Hajja 'Alas salaah (Przyjdźcie na modlitwę)”, nakazał muadzinowi zawołać: „Módlcie się w domach”. Wtedy ludzie spojrzeli na siebie ze zdziwieniem. Wtedy Abdullah bin Al Harith powiedział: „To zrobili ludzie lepsi od niego i jest to obowiązek Muakkadu (co jest podkreślone)”.