Hadith Representative
Rasulullah melakukan witir dengan lima atau tujuh raka'at, di antara raka'at tersebut tidak terpisahkan oleh perkataan, dan tidak pula salam
Imam Nasa'i : 1700أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَوْتَرَ بِتِسْعِ رَكَعَاتٍ لَمْ يَقْعُدْ إِلَّا فِي الثَّامِنَةِ فَيَحْمَدُ اللَّهَ وَيَذْكُرُهُ وَيَدْعُو ثُمَّ يَنْهَضُ وَلَا يُسَلِّمُ ثُمَّ يُصَلِّي التَّاسِعَةَ فَيَجْلِسُ فَيَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَيَدْعُو ثُمَّ يُسَلِّمُ تَسْلِيمَةً يُسْمِعُنَا ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ فَلَمَّا كَبِرَ وَضَعُفَ أَوْتَرَ بِسَبْعِ رَكَعَاتٍ لَا يَقْعُدُ إِلَّا فِي السَّادِسَةِ ثُمَّ يَنْهَضُ وَلَا يُسَلِّمُ فَيُصَلِّي السَّابِعَةَ ثُمَّ يُسَلِّمُ تَسْلِيمَةً ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ
अस्मान् [जकारिया बिन् याह्या] इत्यस्मै कथितं यत् सः अवदत्; अस्मान् [इशाक बिन् इब्राहिम्] इत्यस्मै कथितं यत् सः अवदत्; अस्मान् [मुअध बिन् हिशाम्] इत्यस्मै कथितं यत् सः अवदत्; [मम पिता] [कतदाह] तः [जुराराह बिन औफा] तः [सअद् बिन् हिशाम] तः [ऐशाह] तः मां अवदत् यत् सा अवदत् - 'यदा अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) नव रकातस्य वितरस्य प्रार्थनां करोति स्म तदा सः अष्टम रकाहं विहाय उपविश्य एव तत् करोति स्म। ततः सः अल्लाहस्य स्तुतिं करोति स्म, तस्य स्मरणं करोति स्म, तस्य याचनां करोति स्म। अथ सलामं न वदन् पुनः उत्तिष्ठति स्म - अष्टमे रकाहे -। ततः सः नवमं रकाहं प्रार्थनां कृतवान्, ततः उपविश्य परमात्मनः अल्लाहस्य स्मरणं कृतवान्। तदनन्तरं सः याच्य सलामम् उक्तवान् यत् अस्माभिः श्रुतम्। ततः उपविश्य द्वौ रकाहौ प्रार्थितवान्। यदा सः वृद्धः दुर्बलः च अभवत् तदा सः सप्त रकाहस्य वितरस्य नमाजं कृतवान्, षष्ठं रकाहं विहाय न उपविष्टवान्, ततः पुनः उत्थाय सप्तमं रकाहं निरन्तरं कर्तुं सलामं न उक्तवान्। तदनन्तरं सः सलामम् अवदत्। ततः उपविश्य द्वौ रकाहौ प्रार्थितवान्।