Hadith Representative
Laki-laki yang paling beruntung adalah abdullah, jikalau dia mau shalat malam
Imam Bukhari : 1054حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ ح و حَدَّثَنِي مَحْمُودٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَانَ الرَّجُلُ فِي حَيَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَأَى رُؤْيَا قَصَّهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَمَنَّيْتُ أَنْ أَرَى رُؤْيَا فَأَقُصَّهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُنْتُ غُلَامًا شَابًّا وَكُنْتُ أَنَامُ فِي الْمَسْجِدِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَأَيْتُ فِي النَّوْمِ كَأَنَّ مَلَكَيْنِ أَخَذَانِي فَذَهَبَا بِي إِلَى النَّارِ فَإِذَا هِيَ مَطْوِيَّةٌ كَطَيِّ الْبِئْرِ وَإِذَا لَهَا قَرْنَانِ وَإِذَا فِيهَا أُنَاسٌ قَدْ عَرَفْتُهُمْ فَجَعَلْتُ أَقُولُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ النَّارِ قَالَ فَلَقِيَنَا مَلَكٌ آخَرُ فَقَالَ لِي لَمْ تُرَعْ فَقَصَصْتُهَا عَلَى حَفْصَةَ فَقَصَّتْهَا حَفْصَةُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ نِعْمَ الرَّجُلُ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ كَانَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ فَكَانَ بَعْدُ لَا يَنَامُ مِنْ اللَّيْلِ إِلَّا قَلِيلًا
अस्मान् [अब्दुल्लाह बिन् मुहम्मद] इत्यस्मै कथितं यत् सः अवदत्, अस्मान् [हिशाम] इत्यस्मै कथितं यत् सः अवदत्, अस्मान् [मा'मर] इत्यस्मै कथितम्। मम [महमूद] इत्यस्मै अपि कथितं यत् सः अवदत्, अस्मान् ['अब्दुर रजाक] इत्यस्मै कथितं यत् सः अवदत्, अस्मान् [मा'मर] इत्यस्मै [अज ज़ुह्रीय] इत्यस्मात् [सलीम] इत्यस्मात् [तस्य पितुः, अल्लाहः तस्य प्रसन्नः भवतु] इत्यस्मै कथितं यत् सः अवदत् 'नबी, नबी इत्यस्य जीवने अल्लाहः तस्मै शान्तिं ददातु, यदा तस्य स्वप्नः आसीत्, तदा सः प्रायः अल्लाहस्य दूते, अल्लाहस्य आशीर्वादं ददातु, शान्तिं च ददातु इति प्रथा आसीत्। अहम् अपि आशां कृतवान् यत् अहं स्वप्नं द्रष्टुं शक्नोमि येन अहं तत् अल्लाहस्य दूतं, अल्लाह तस्मै आशीर्वादं ददातु, शान्तिं च ददातु इति। तस्मिन् समये अहं किशोरः एव आसम्। एकस्मिन् दिने अल्लाहस्य दूतस्य समये अल्लाहः तस्मै शान्तिं ददातु, अहं मस्जिदे सुप्तः आसम् तदा अहं स्वप्नं दृष्टवान् यत् द्वौ स्वर्गदूतौ मां गृहीत्वा नरकं नयति। अहं नरकं दृष्टवान् यत् कूप इव महत् छिद्रं - अथवा खड्गम् - इति निष्पन्नम्। नरकस्य द्वौ ओसारा आस्ताम्, तस्मिन् मया पूर्वं ज्ञाताः जनाः दृष्टाः। तान् दृष्ट्वा अहं अवदम्,; 'अहं अग्नितः अल्लाहस्य शरणं गच्छामि' इति सः अवदत्,; 'तदा वयं अन्यं दूतं मिलितवन्तः सः मां अवदत्; 'मा भयम्' इति । ततः अहं मम स्वप्नं [हफशाह] इत्यस्मै अवदम्, ततः हफशाहः अल्लाहस्य दूतं (स.अ.व.) इत्यस्मै अवदत्। ततः सः अवदत्- 'ननु अब्दुल्लाह -बिन उमर- रात्रौ प्रार्थनायां भाग्यशाली व्यक्तिः अस्ति' इति। अस्याः घटनायाः अनन्तरं 'अब्दुल्लाह बिन् उमरः किञ्चित् व्यतिरिक्तं रात्रौ न निद्राति स्म' ।