Hadith Representative
Rasulullah membaca doa qunut ketika shalat witir
Imam Tirmidzi : 426حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ أَبِي الْحَوْرَاءِ السَّعْدِيِّ قَالَ قَالَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَلِمَاتٍ أَقُولُهُنَّ فِي الْوِتْرِ اللَّهُمَّ اهْدِنِي فِيمَنْ هَدَيْتَ وَعَافِنِي فِيمَنْ عَافَيْتَ وَتَوَلَّنِي فِيمَنْ تَوَلَّيْتَ وَبَارِكْ لِي فِيمَا أَعْطَيْتَ وَقِنِي شَرَّ مَا قَضَيْتَ فَإِنَّكَ تَقْضِي وَلَا يُقْضَى عَلَيْكَ وَإِنَّهُ لَا يَذِلُّ مَنْ وَالَيْتَ تَبَارَكْتَ رَبَّنَا وَتَعَالَيْتَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الْحَوْرَاءِ السَّعْدِيِّ وَاسْمُهُ رَبِيعَةُ بْنُ شَيْبَانَ وَلَا نَعْرِفُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْقُنُوتِ فِي الْوِتْرِ شَيْئًا أَحْسَنَ مِنْ هَذَا وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْقُنُوتِ فِي الْوِتْرِ فَرَأَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ الْقُنُوتَ فِي الْوِتْرِ فِي السَّنَةِ كُلِّهَا وَاخْتَارَ الْقُنُوتَ قَبْلَ الرُّكُوعِ وَهُوَ قَوْلُ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَإِسْحَقُ وَأَهْلُ الْكُوفَةِ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّهُ كَانَ لَا يَقْنُتُ إِلَّا فِي النِّصْفِ الْآخِرِ مِنْ رَمَضَانَ وَكَانَ يَقْنُتُ بَعْدَ الرُّكُوعِ وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ
Пире [Кутайба] каласа пачӗ [Абу Аль-Ахваш] [Абу Исхакран] [Бураид бин Абу Марьямран] [Абу Аль-Хаураран] Ас Сади] вӑл каланӑ: [Аль-Хасан бин Али] радлиаллаху анхума каланӑ, Расулуллах Шаллаху алейхи ва саллам мана хӑш-пӗр предложенисене вӗрентнӗ, эпӗ кӗлӗре ҫапла калатӑп: АЛЛАХУММАХДИНИ ФИИМАН ХАДАЙТ, ВААФИНИ ФИИМАН АФАЙТ, ВАТАВАЛЛАНИ ФИИМАН ТАВАЛЛАЙТ, ВАБАРИК ЛИИ ФИИМА А'ТХАЙТ, ВАКИНИ СЬЯРРАМА КАДЛАЙТ, ФАИННАКА ТАКДЛИ ВАЛАА ЮКДЛА 'АЛАВАЛАВАИЛА, ЯВАЛАВАИЛА, ТАБАРАКТА РАББАНА ВАТА'ААЛАИТ. -калавҫӑ- терӗ, ҫак сыпӑкра -Алирен те -вӑрттӑн- истори пур. Абу Иса каланӑ: «Ку Хасан хадисӗ, эпир ҫак ҫулсӑр пуҫне, Абу Аль-Хаура хадисӗнчен пуҫне, Сади тата унӑн ячӗ Рабиа бин Сяибан, эпир ҫакӑнтан лайӑхраххи ҫинчен нимӗн те пӗлместпӗр. Ӑсчахсем кунут витри ыйтӑвӗпе уйрӑлса тӑраҫҫӗ, Абдулла бин Масуд кунут витри кашни ҫулах пулать тесе шутлать, хӑш-пӗр ученӑйсем пуҫ тайиччен кунут тума суйласа илеҫҫӗ, ҫав шутра Суфьян Ат Цаури, Ибну Мубарак, Исхак тата Куфа ҫыннисен сӑмахӗсем. Али бин Абу Талибран ҫапла каласа панӑ: вӑл Рамадлан уйӑхӗн варринче кӑна кунут туман, пуҫ тайнӑ хыҫҫӑн кунут тунӑ, хӑш-пӗр уламсем те ҫапла шухӑшлаҫҫӗ, ҫакна Сяфийпа Ахмад каланӑ.