Hadith Representative
Doa at tahiyyat, salam, syahadat - 1: ATTAHIYYAATUL MUBAARAKAATUSH SHALAWAATUTH THAYYIBAATU LILAHI …
Imam Tirmidzi : 267حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ وَطَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَلِّمُنَا التَّشَهُّدَ كَمَا يُعَلِّمُنَا الْقُرْآنَ فَكَانَ يَقُولُ التَّحِيَّاتُ الْمُبَارَكَاتُ الصَّلَوَاتُ الطَّيِّبَاتُ لِلَّهِ سَلَامٌ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ سَلَامٌ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَى عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حُمَيْدٍ الرُّؤَاسِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ نَحْوَ حَدِيثِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ وَرَوَى أَيْمَنُ بْنُ نَابِلٍ الْمَكِّيُّ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ وَهُوَ غَيْرُ مَحْفُوظٍ وَذَهَبَ الشَّافِعِيُّ إِلَى حَدِيثِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي التَّشَهُّدِ
ба мо хабар дод [Қутайба] гуфт; [Ал-Лайтс]-ро аз [Абуаз Зубайр] аз [Саъид ибни Ҷубайр] ва [Савус] аз [Ибни Аббос] ба мо нақл кардааст. Расулуллох саллаллоху алайхи васаллам бизга тайсахудни ўргатгани каби бизга Куръон ўргатди, дедилар: АТТАХИЯТУЛ МУБАРАКАТУШ ШАЛАВАТУТ ТАЙЙИБАТУЛИЛЛОХ САЛАМУН АЛАЙКА АЙЮХАН-НАБИЮ АЛАЙКА АЙЮХАН-НАБИЮ АЛЛАХУ АЛЛАХУ АЛАЙХУМА. АЛАЙНА ВА АЛЪА ИБАДИЛЛОХИШ ШАЛИХИН АСЙХАДУ АНЛАА ИЛААХА ИЛЛАЛЛОХ, ВА АСЙХАДУ АННА МУХАММАДДАН РАСУЛУЛЛОХ - Хама иззату баракат аз они Аллох аст. -Ҳамин тавр - ҳама лутфу некӣ. Салому дуруд бар ту эй паёмбар ва раҳмату дуруди Аллоҳ. Бар мову бандагони солеҳи Аллох обод бод. Гувоҳӣ медиҳам, ки ҳеҷ маъбуде ба ҷуз Аллоҳ нест ва гувоҳӣ медиҳам, ки Муҳаммад банда ва фиристодаи Худост». Гуфт; «Ин ҳадиси Ибни Аббос саҳеҳ аст. [Абдурраҳмон ибни Ҳумайди Рӯасӣ] низ ин ҳадисро аз [Абуаз Зубайр] ҳамчун ҳадиси Ал-Лайс ибни Саъд ривоят кардааст. Ва [Аймон ибни Набил ал-Макки] ин хадисро аз [Абуаз Зубайр] аз [Ҷобир] ривоят кардааст, вале санод ҳифз нашудааст. То имом Софеъӣ дар масъалаи тасёҳуд ба ҳадиси Ибни Аббос пойбанд шуд.