प्रतिनिधि हदीस
Tata cara duduk tasyahud akhir
Imam Tirmidzi : 270حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمَدَنِيُّ حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ سَهْلٍ السَّاعِدِيُّ قَالَاجْتَمَعَ أَبُو حُمَيْدٍ وَأَبُو أُسَيْدٍ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَذَكَرُوا صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَلَسَ يَعْنِي لِلتَّشَهُّدِ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَأَقْبَلَ بِصَدْرِ الْيُمْنَى عَلَى قِبْلَتِهِ وَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُمْنَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُمْنَى وَكَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ يَعْنِي السَّبَّابَةَقَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَبِهِ يَقُولُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالُوا يَقْعُدُ فِي التَّشَهُّدِ الْآخِرِ عَلَى وَرِكِهِ وَاحْتَجُّوا بِحَدِيثِ أَبِي حُمَيْدٍ قَالُوا يَقْعُدُ فِي التَّشَهُّدِ الْأَوَّلِ عَلَى رِجْلِهِ الْيُسْرَى وَيَنْصِبُ الْيُمْنَى
हामीलाई [बन्दर मुहम्मद बिन बस्स्य्यार] ले बताएका छन्; हामीलाई [अबू 'अमीर अल अकादी] ले भनेका छन्; हामीलाई [फुलाइह बिन सुलेमान अल मदनी] ले भनेका छन्; मलाई [अब्बास बिन सहल अस सईदी] ले भनेका छन्; 'अब्बास बिन सहल, अबू उसैद, सहल बिन साद र मुहम्मद बिन मस्लामा भेला भए, तिनीहरूले रसूलूल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको नमाजको उल्लेख गरे। तब [अबू हुमैद] ले भने, 'म त्यो व्यक्ति हुँ जसले रसूलूल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको नमाजलाई तिमीहरू सबै भन्दा राम्रोसँग जान्दछ। रसूलूल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले तस्याहुद बस्नुभयो र आफ्नो बायाँ खुट्टा फैलाएर आफ्नो दाहिने खुट्टाको अगाडि किब्लातिर फर्काउनुभयो, उहाँले आफ्नो दाहिने हातको हत्केला आफ्नो दाहिने घुँडामा र आफ्नो देब्रे हातको हत्केला आफ्नो देब्रे घुँडामा राख्नुभयो। त्यसपछि आफ्नो औंलाले इशारा गर्नुभयो, अर्थात् चोर औंला। अबू ईसाले भने; 'यो हदीस हसन प्रामाणिक छ।' केही विद्वानहरूले यस हदीसलाई मान्छन्। यो इमाम शफीई, अहमद र इस्हाकको राय हो। उनीहरूले भने, "अन्तिम तस्याहुदमा, व्यक्तिले आफ्नो तिघ्राको फेदमा बस्नु पर्छ।" उनीहरूले अबु हुमैदको हदीस उद्धृत गरे, जसले भने, "अन्तिम तस्याहुदमा, व्यक्तिले आफ्नो देब्रे खुट्टामा बस्नु पर्छ र आफ्नो दाहिने खुट्टा सीधा गर्नुपर्छ।"