Hadith Representative
Keutamaan Al-Fatihah: Ummul Qur’an (Al-Fatihah) adalah Assab’u al matsaani dan Al-Qur’an yang agung
Imam Bukhari : 4334حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي سَعِيدِ بْنِ الْمُعَلَّى قَالَمَرَّ بِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أُصَلِّي فَدَعَانِي فَلَمْ آتِهِ حَتَّى صَلَّيْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ فَقَالَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَأْتِيَنِي فَقُلْتُ كُنْتُ أُصَلِّي فَقَالَ أَلَمْ يَقُلْ اللَّهُ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ }ثُمَّ قَالَ أَلَا أُعَلِّمُكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ فِي الْقُرْآنِ قَبْلَ أَنْ أَخْرُجَ مِنْ الْمَسْجِدِ فَذَهَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَخْرُجَ مِنْ الْمَسْجِدِ فَذَكَّرْتُهُ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ هِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُوتِيتُهُ
[Муҳаммад бин Башёр] ба ман гуфт [Ғундар] ба мо гуфт [Шуъба] ба мо гуфт [Хубайб бин Абдурраҳмон] аз [Ҳафш бин Осим] аз [Абу Саъид бин Ал Муъалла] гуфт: Дар ҳоле ки ман намоз мехондам, Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аз он ҷо гузашт, сипас маро даъват кард, аммо ман то он даме, ки намозамро тамом накардам, ба назди ӯ наомадам. Сипас бо ӯ вохӯрдам. Ӯ гуфт: Чӣ чиз шуморо аз омадан ба назди ман боздошт? Абу Саъид гуфт: Ман намоз мехондам. Ӯ гуфт: «Оё Аллоҳи мутаол нагуфтааст: «Эй касоне, ки имон овардаед, вақте ки шуморо ба сӯи он чизе, ки ба шумо ҳаёт мебахшад, даъват мекунад, ба даъвати Аллоҳ ва даъвати Паёмбар посух диҳед». —Анфол: 24-. Сипас гуфт: «Оё ман пеш аз он ки аз ин масҷид берун шавам, ба шумо бузургтарин сураи Қуръонро таълим диҳам?» Абу Саъид бин Ал Муъалла гуфт: Вақте ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) мехост биравад, ман ба ӯ хотиррасон кардам ва ӯ гуфт: «Ҳама ситоиш барои Худо, Парвардигори ҷаҳониён аст». -Фотиҳа: 2-, ки ин сураи «Ассабуъл-матсонӣ» - ҳафт ояти такроршаванда - ва Қуръони бузургеро, ки ба ман дода шудааст, дар бар мегирад.