Hadith Representative
Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya
Imam Tirmidzi : 237حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِوَزَادَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ فِي حَدِيثِهِ وَكَانَ لَا يَرْفَعُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَغْدَادِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ أَبِي عُمَرَ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عُمَرَ وَعَلِيٍّ وَوَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَمَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ وَأَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي حُمَيْدٍ وَأَبِي أُسَيْدٍ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَمُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ وَأَبِي قَتَادَةَ وَأَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ وَجَابِرٍ وَعُمَيْرٍ اللَّيْثِيِّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَبِهَذَا يَقُولُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ ابْنُ عُمَرَ وَجَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبُو هُرَيْرَةَ وَأَنَسٌ وَابْنُ عَبَّاسٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ وَغَيْرُهُمْ وَمِنْ التَّابِعِينَ الْحَسَنُ الْبَصْرِيُّ وَعَطَاءٌ وَطَاوُسٌ وَمُجَاهِدٌ وَنَافِعٌ وَسَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَسَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ وَغَيْرُهُمْ وَبِهِ يَقُولُ مَالِكٌ وَمَعْمَرٌ وَالْأَوْزَاعِيُّ وَابْنُ عُيَيْنَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ و قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ قَدْ ثَبَتَ حَدِيثُ مَنْ يَرْفَعُ يَدَيْهِ وَذَكَرَ حَدِيثَ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ وَلَمْ يَثْبُتْ حَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَرْفَعْ يَدَيْهِ إِلَّا فِي أَوَّلِ مَرَّةٍ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الْآمُلِيُّ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ زَمْعَةَ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ قَالَ و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ قَالَ كَانَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ يَرَى رَفْعَ الْيَدَيْنِ فِي الصَّلَاةِ و قَالَ يَحْيَى وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ كَانَ مَعْمَرٌ يَرَى رَفْعَ الْيَدَيْنِ فِي الصَّلَاةِ و سَمِعْت الْجَارُودَ بْنَ مُعَاذٍ يَقُولُ كَانَ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ وَعُمَرُ بْنُ هَارُونَ وَالنَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ يَرْفَعُونَ أَيْدِيَهُمْ إِذَا افْتَتَحُوا الصَّلَاةَ وَإِذَا رَكَعُوا وَإِذَا رَفَعُوا رُءُوسَهُمْ
huet eis [Qutaibah] an [Ibn Abu Umar] gesot; huet eis [Sufyan bin Uyainah] vun [Az Zuhri] vun [Salim] vun [Säi Papp] gesot, hie sot: 'Ech hunn de Messenger vun Allah sallallaahu 'alaihi wasallam beim Opmaache vum Gebied gesinn, wéi hien seng Hänn gehuewen huet, bis se parallel zu senge Schëlleren waren. Hien huet och seng Hänn gehuewen, wéi hien sech verbeugt huet, an huet säi Kapp vum Verbéien opgehuewen. Den Ibn Umar huet a sengem Hadith bäigefüügt: 'Hien huet seng Hänn net tëscht zwou Prostratiounen gehuewen'. Den Abu Isa sot: 'Et gouf eis gesot [Al Fadll bin Ash Shabbah Al Baghdadi] sot; huet eis gesot [Sufyan bin Uyainah] sot; huet eis [Az Zuhri] den Hadith vum Ibn Abu Umar mat dësem Sanad gesot'. Hie sot; 'An dësem Kapitel ginn et och narrations vum Umar, Ali, Wa'il bin Juhr, Malik bin Al Huwairits, Anas, Abu Hurairah, Abu Humaid, Abu Usaid, Sahl bin Sa'd, Muhammad bin Maslamah, Abu Qatadah, Abu Musa Al Asy'ari, Jabir an Umair Al Laitsi'. Abu Isa gesot; 'Dësen Hadith vum Ibn Umar ass hasan authentesch. Dës Meenung gëtt vu wëssenschaftlechen Experten aus de Begleeder vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam gehal. Wéi Ibnu Umar, Jabir bin Abdullah, Abu Hurairah, Anas, Ibnu Abbas an Abdullah Ibnu Az Zubair. Och vun anere wéi déi aus der Tabi'in wéi Al Hasan Al Bashri, 'Atha', Thawus, Mujahid, Nafi', Salim bin Abdullah, Sa'id bin Jubair an aner wéi si. Dës Meenung gouf och vum Malik, Mu'tamar, Al Auza'I, Ibn Uyainah, Abdullah bin Al Mubarak, Syafi'i, Ahmad an Ishaq' vertrueden. Den Abdullah bin Al Mubarak sot: 'Den Hadith iwwer d'Hiewe vu béide Hänn gëtt nach ëmmer -unerkannt-. Dann huet hien den Hadith vum Az Zuhri, vum Salim, vu sengem Papp ernimmt. An den Ibn Mas'ud, datt de Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam säi Kapp net gehuewen huet ausser am éischten Takbir - Takbiratul ikram - ass ongëlteg. Dëst gouf eis vum Ahmad bin Abdah Al Amuli gesot, sot hien; huet eis vum Wahb bin Zam'ah gesot, vum Sufyan bin Abdul Malik, vum Abdullah bin Al Mubarak'. Hien sot: 'An huet eis vum Yahya bin Musa erzielt, sot hien; huet eis vum Isma'il bin Abu Uwais erzielt, sot hien; 'De Malik bin Anas huet hien ugekuckt - hien huet - ugeuerdent, béid Hänn am Gebied ze hiewen'. Den Yahya sot; „Den Abdurrazaq huet eis erzielt, datt de Ma'mar geduecht huet - hien huet bestallt - seng Hänn am Gebied ze hiewen.“ An ech hunn den Al Jarud bin Mu'adz héieren soen; „Sufyan bin Uyainah, Umar bin Harun, An Nadlar bin Syumail, si hunn béid Hänn gehuewen, wéi si d'Gebied opgemaach hunn -takbiratul ihram-, si hunn sech verbeugt an hunn hir Käpp gehuewen.“
Hadith Corroboration :
Imam Ahmad : 679, 4312, 4445, 5502, 5579, 5899, 6046, 7905, 18095
Imam Bukhari : 693, 694, 696, 697, 744, 785
Imam Muslim : 586, 587, 594
Imam Abu Dawud : 619, 620, 627, 629, 632, 633, 634, 635
Imam Tirmidzi : 237, 280, 3345
Imam Nasa'i : 866, 867, 868, 1015, 1047, 1049, 1147, 1168, 1169
Imam Ibnu Majah : 848, 852, 854, 1051
Imam Malik : 149, 154
Imam Darimi : 1222, 1322