Hadith Representative
Rasulullah ingin mandi besar, maka beliau berwudhu dengan wudhu seperti shalat
Imam Tirmidzi : 97حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَغْتَسِلَ مِنْ الْجَنَابَةِ بَدَأَ فَغَسَلَ يَدَيْهِ قَبْلَ أَنْ يُدْخِلَهُمَا الْإِنَاءَ ثُمَّ غَسَلَ فَرْجَهُ وَيَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ يُشَرِّبُ شَعْرَهُ الْمَاءَ ثُمَّ يَحْثِي عَلَى رَأْسِهِ ثَلَاثَ حَثَيَاتٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ الَّذِي اخْتَارَهُ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْغُسْلِ مِنْ الْجَنَابَةِ أَنَّهُ يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ يُفْرِغُ عَلَى رَأْسِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ يُفِيضُ الْمَاءَ عَلَى سَائِرِ جَسَدِهِ ثُمَّ يَغْسِلُ قَدَمَيْهِ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ وَقَالُوا إِنْ انْغَمَسَ الْجُنُبُ فِي الْمَاءِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ أَجْزَأَهُ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ
D’inis [Ibn Abu Umar] dúinn gur inis [Sufyan bin Uyainah] dúinn ó [Hisham bin Urwah] óna [athair] ó [Aisha] a dúirt: 'Nuair a bhí Teachtaire Allah (síocháin agus beannachtaí Allah air) chun níocháin dheasghnátha (ghusl) a dhéanamh le haghaidh janaabah (measarthacht), nighfeadh sé a lámha ar dtús sula gcuirfeadh sé sa soitheach iad. Ina dhiaidh sin, nighfeadh sé a chuid baill ghiniúna, dhéanfadh sé níocháin mar a dhéanann sé le haghaidh paidir, agus sruthlaigh sé a chuid gruaige le huisce. Ina dhiaidh sin, dhoirtfeadh sé trí bhraon uisce thar a cheann.' Dúirt Abu Isa: 'Is hasan sahih an hadith seo, agus is é an hadith seo an ceann a roghnaíonn scoláirí maidir leis an níocháin dheasghnátha le haghaidh janaabah. Gur cheart do dhuine níocháin a dhéanamh mar a dhéanann sé le haghaidh paidir, ansin trí bhraon uisce a dhoirteadh thar a cheann. Ina dhiaidh sin, doirt uisce thar a chorp ar fad agus nigh a chosa.' Cleachtann scoláirí an hadith seo, deir siad: 'Má thumann duine atá ina janaabah é féin in uisce fiú mura ndéanann sé nigh, is leor sin.' Seo tuairim Shafi'i, Ahmad agus Ishaq.