- Thaharah Pemandian, Mandi besar (ghusl) dan Junub Tidak wajib mandi: sering keluar madzi hendaklah dia mencuci dzakarnya kemudian berwudhu

Tidak wajib mandi: sering keluar madzi hendaklah dia mencuci dzakarnya kemudian berwudhu

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو السَّوَّاقُ الْبَلْخِيُّ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ ح قَالَ و حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْجُعْفِيُّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَلِيٍّ قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمَذْيِ فَقَالَ مِنْ الْمَذْيِ الْوُضُوءُ وَمِنْ الْمَنِيِّ الْغُسْلُ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِ وَأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ مِنْ الْمَذْيِ الْوُضُوءُ وَمِنْ الْمَنِيِّ الْغُسْلُ وَهُوَ قَوْلُ عَامَّةِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ

бізге [Мұхаммед бин Амру Әс Саууақ әл-Балхи] былай деді; бізге [Хусәйім] [Язид бин Әбу Зиядтан] былай деді; бізге [Махмуд бин Гайлан] былай деді; бізге [Хусәйн әл-Джуфи] [Зайдадан] [Язид бин Әбу Зиядтан] [Абдуррахман бин Әбу Ләйладан] [Әлиден] былай деді: «Мен Пайғамбардан (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) мадзи туралы сұрадым, ол: «Мадзи шығару үшін дәрет алу керек, ал шәуеттің шығуы үшін шомылу керек», - деп жауап берді». Ол былай деді: «Бұл тарауда Әл-Миқдад бин Әл-Әсуад пен Убай бин Каъбтан да хадис бар». Әбу Иса былай деді: «Бұл хадис хасан сенімді. Бұл хадис Әли ибн Әбу Талибтен, Пайғамбардан (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) басқа бір хадис арқылы, атап айтқанда: «Мадзидің шығуы үшін дәрет алу керек, ал шәуеттің шығуы үшін ғұсыл алу керек» деген хадис арқылы да жеткізілген». Бұл Пайғамбардың (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) сахабаларының, табииндердің және олардан кейінгілердің көпшілігінің пікірі. Бұл пікірді Суфьян, Шафиғи, Ахмад және Исхақ та ұстанған.