- Thaharah Pemandian, Mandi besar (ghusl) dan Junub Tidak wajib mandi: sering keluar madzi hendaklah dia mencuci dzakarnya kemudian berwudhu

Tidak wajib mandi: sering keluar madzi hendaklah dia mencuci dzakarnya kemudian berwudhu

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو السَّوَّاقُ الْبَلْخِيُّ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ ح قَالَ و حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْجُعْفِيُّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَلِيٍّ قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمَذْيِ فَقَالَ مِنْ الْمَذْيِ الْوُضُوءُ وَمِنْ الْمَنِيِّ الْغُسْلُ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِ وَأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ مِنْ الْمَذْيِ الْوُضُوءُ وَمِنْ الْمَنِيِّ الْغُسْلُ وَهُوَ قَوْلُ عَامَّةِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ

het vir ons gesê [Muhammad bin 'Amru As Sawwaq Al Balkhi] gesê; het vir ons gesê [Husyaim] van [Yazid bin Abu Ziyad], en hy het gesê; het vir ons gesê [Mahmud bin Ghailan] gesê; het vir ons gesê [Husain Al Ju'fi] van [Za`idah] van [Yazid bin Abu Ziyad] van [Abdurrahman bin Abu Laila] van [Ali] het hy gesê; 'Ek het die Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam oor madzi gevra, toe het hy geantwoord: 'Die uitkom van die madzi vereis wassing, en die uitkom van sperma vereis bad'. Hy het gesê; 'In hierdie hoofstuk is daar ook 'n geskiedenis van Al Miqdad bin Al Aswad en Ubai bin Ka'ab'. Abu Isa het gesê; 'Hierdie hadith is hasan outentiek.' Hierdie hadith is ook op 'n ander manier van Ali ibn Abu Thalib, van die Profeet (vrede en seëninge van Allah op hom), vertel, naamlik die hadith: "Die afskeiding van madhi vereis wassing, en die afskeiding van semen vereis ghusl." Dit is die mening van die meeste geleerdes onder die Metgeselle van die Profeet (vrede en seëninge van Allah op hom), sy volgelinge en diegene wat na hulle gekom het. Hierdie mening is ook deur Sufyan, Syafi'i, Ahmad en Ishaq aangeneem.