-

حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ نَافِعٍ أَبِي غَالِبٍ قَالَكُنْتُ فِي سِكَّةِ الْمِرْبَدِ فَمَرَّتْ جَنَازَةٌ مَعَهَا نَاسٌ كَثِيرٌ قَالُوا جَنَازَةُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَيْرٍ فَتَبِعْتُهَا فَإِذَا أَنَا بِرَجُلٍ عَلَيْهِ كِسَاءٌ رَقِيقٌ عَلَى بُرَيْذِينَتِهِ وَعَلَى رَأْسِهِ خِرْقَةٌ تَقِيهِ مِنْ الشَّمْسِ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا الدِّهْقَانُ قَالُوا هَذَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَلَمَّا وُضِعَتْ الْجَنَازَةُ قَامَ أَنَسٌ فَصَلَّى عَلَيْهَا وَأَنَا خَلْفَهُ لَا يَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَهُ شَيْءٌ فَقَامَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَكَبَّرَ أَرْبَعَ تَكْبِيرَاتٍ لَمْ يُطِلْ وَلَمْ يُسْرِعْ ثُمَّ ذَهَبَ يَقْعُدُ فَقَالُوا يَا أَبَا حَمْزَةَ الْمَرْأَةُ الْأَنْصَارِيَّةُ فَقَرَّبُوهَا وَعَلَيْهَا نَعْشٌ أَخْضَرُ فَقَامَ عِنْدَ عَجِيزَتِهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا نَحْوَ صَلَاتِهِ عَلَى الرَّجُلِ ثُمَّ جَلَسَ فَقَالَ الْعَلَاءُ بْنُ زِيَادٍ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَكَذَا كَانَ يَفْعَلُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي عَلَى الْجَنَازَةِ كَصَلَاتِكَ يُكَبِّرُ عَلَيْهَا أَرْبَعًا وَيَقُومُ عِنْدَ رَأْسِ الرَّجُلِ وَعَجِيزَةِ الْمَرْأَةِ قَالَ نَعَمْ قَالَ يَا أَبَا حَمْزَةَ غَزَوْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ غَزَوْتُ مَعَهُ حُنَيْنًا فَخَرَجَ الْمُشْرِكُونَ فَحَمَلُوا عَلَيْنَا حَتَّى رَأَيْنَا خَيْلَنَا وَرَاءَ ظُهُورِنَا وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ يَحْمِلُ عَلَيْنَا فَيَدُقُّنَا وَيَحْطِمُنَا فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ وَجَعَلَ يُجَاءُ بِهِمْ فَيُبَايِعُونَهُ عَلَى الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَلَيَّ نَذْرًا إِنْ جَاءَ اللَّهُ بِالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ مُنْذُ الْيَوْمَ يَحْطِمُنَا لَأَضْرِبَنَّ عُنُقَهُ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجِيءَ بِالرَّجُلِ فَلَمَّا رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُبْتُ إِلَى اللَّهِ فَأَمْسَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُبَايِعُهُ لِيَفِيَ الْآخَرُ بِنَذْرِهِ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَتَصَدَّى لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَأْمُرَهُ بِقَتْلِهِ وَجَعَلَ يَهَابُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقْتُلَهُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ لَا يَصْنَعُ شَيْئًا بَايَعَهُ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَذْرِي فَقَالَ إِنِّي لَمْ أُمْسِكْ عَنْهُ مُنْذُ الْيَوْمَ إِلَّا لِتُوفِيَ بِنَذْرِكَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَوْمَضْتَ إِلَيَّ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَيْسَ لِنَبِيٍّ أَنْ يُومِضَقَالَ أَبُو غَالِبٍ فَسَأَلْتُ عَنْ صَنِيعِ أَنَسٍ فِي قِيَامِهِ عَلَى الْمَرْأَةِ عِنْدَ عَجِيزَتِهَا فَحَدَّثُونِي أَنَّهُ إِنَّمَا كَانَ لِأَنَّهُ لَمْ تَكُنْ النُّعُوشُ فَكَانَ الْإِمَامُ يَقُومُ حِيَالَ عَجِيزَتِهَا يَسْتُرُهَا مِنْ الْقَوْمِ قَالَ أَبُو دَاوُد قَوْلُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ نُسِخَ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ الْوَفَاءُ بِالنَّذْرِ فِي قَتْلِهِ بِقَوْلِهِ إِنِّي قَدْ تُبْتُ

Powiedział nam [Daud bin Mu'adz], powiedział nam [Abdul Warits] od [Nafi' Abu Ghalib], powiedział; Byłem w rzędzie drzew w miejscu, gdzie uwiązany był wielbłąd, wtedy przeszło ciało (grupa towarzysząca) w towarzystwie wielu ludzi. Powiedzieli; To jest ciało Abdullaha bin 'Umaira, więc poszedłem za nim. Nagle znalazłem się blisko osoby ubranej w lekkie ubrania na koniu, a nad jego głową był kawałek materiału, który chronił go przed upałem słońca. Mówię; kim jest ta osoba? Powiedzieli; To jest Anas bin Malik. Następnie, gdy ciało zostało złożone, [Anas] wstał i modlił się nad nim, podczas gdy ja byłem za nim, nie było nic między mną a nim. Stał obok jego głowy i powiedział takbir cztery razy, niedługo i szybko. Potem poszedł i usiadł. Ci ludzie powiedzieli; O Abu Hamzah, to jest ciało kobiety Ansar. Potem przybliżyli ciało kobiety do niego, ciało było przykryte zieloną trumną. Następnie Anas stanął obok pośladków zwłok, po czym modlił się tak, jak modlił się do zwłok mężczyzny, a następnie usiadł. Al 'Ala' bin Ziyad powiedział; O Abu Hamzo, czy tak Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam modlił się za zwłoki, tak jak ty się modlisz, mówiąc takbir cztery razy i stojąc przy głowie zwłok mężczyzny i przy pośladkach zwłok kobiety? Powiedział; tak. Powiedział; O Abu Hamzo, czy kiedykolwiek walczyłeś z Prorokiem sallallaahu 'alaihi wasallam? powiedział; Tak, raz walczyłem z nim w bitwie Hunain. Politeiści wyszli i zaatakowali nas, aż zobaczyliśmy nasze konie za naszymi plecami. A wśród tych ludzi był mężczyzna, który nas zaatakował, uderzył nas i rozgniewał się na nas. Następnie Allah, i zostali oni przedstawieni Posłańcowi Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam i złożyli mu przysięgę wierności, aby przejść na islam. Następnie był przyjaciel Proroka, który powiedział: W rzeczywistości, ślubowałem, że jeśli Allah przyprowadzi kogoś, kto od tego dnia wyleje swój gniew na nas, z pewnością odetnę mu szyję, podczas gdy Posłaniec Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) pozostanie w milczeniu. Następnie osoba została przyprowadzona, a następnie, gdy zobaczyła Posłańca Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam, powiedziała: O Posłańcu Allaha, żałowałem Allahowi. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam powstrzymał się i nie złożył przysięgi wierności, aby inni ludzie mogli spełnić swój nazar. Następnie przyjaciel służył Prorokowi Allaha (sallallahu alaihi wasallam), tak że ten nakazał mu go zabić, a przyjaciel nie chciał, by Prorok Allaha (sallallahu alaihi wasallam) zabił tę osobę. Wtedy, gdy Prorok (sallallahu alaihi wasallam) zobaczył, że nic nie robi, złożył mu przysięgę wierności. Wtedy przyjaciel powiedział: O Posłańcu Allaha, co z moim nazarem? Odpowiedział: „Zaprawdę, nie powstrzymywałem się od składania mu hołdu od tego dnia, z wyjątkiem tego, byś wypełnił swoje śluby”. Przyjaciel powiedział: Czy nie dajesz mi znaku wzrokiem, O Posłańcu Allaha? Wtedy Prorok (sallallahu alaihi wasallam) powiedział: „Zaprawdę, nie przystoi prorokowi dawać znaki wzrokiem”. Abu Ghalib powiedział: Potem zapytałem o zachowanie Anasa, gdy modlił się nad zwłokami kobiety, na boku jej pośladków. Potem powiedzieli mi, że nie ma trumny, więc kapłan stanął twarzą do jego pośladków i zasłonił ją przed ludźmi. Abu Daud powiedział: słowa Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam: „Rozkazano mi walczyć z ludźmi, dopóki nie powiedzą: LAA ILAAHA ILLALLAAH”. Spełnienie nazar, czyli zabicie, zostało usunięte z tego hadisu słowami osoby, która miała zostać zabita: „Pokutowałem”.