Hadith Representative
Jika masuk ke wc untuk buang hajat, janganlah menghadap ke arah kiblat atau membelakanginya
Imam Tirmidzi : 8حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءَ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَيْتُمْ الْغَائِطَ فَلَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ وَلَا بَوْلٍ وَلَا تَسْتَدْبِرُوهَا وَلَكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُواقَالَ أَبُو أَيُّوبَ فَقَدِمْنَا الشَّامَ فَوَجَدْنَا مَرَاحِيضَ قَدْ بُنِيَتْ مُسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةِ فَنَنْحَرِفُ عَنْهَا وَنَسْتَغْفِرُ اللَّهَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ الزُّبَيْدِيِّ وَمَعْقِلِ بْنِ أَبِي الْهَيْثَمِ وَيُقَالُ مَعْقِلُ بْنُ أَبِي مَعْقِلٍ وَأَبِي أُمَامَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَسَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي أَيُّوبَ أَحْسَنُ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَصَحُّ وَأَبُو أَيُّوبَ اسْمُهُ خَالِدُ بْنُ زَيْدٍ وَالزُّهْرِيُّ اسْمُهُ مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ شِهَابٍ الزُّهْرِيُّ وَكُنْيَتُهُ أَبُو بَكْرٍ قَالَ أَبُو الْوَلِيدِ الْمَكِّيُّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا مَعْنَى قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ وَلَا بِبَوْلٍ وَلَا تَسْتَدْبِرُوهَا إِنَّمَا هَذَا فِي الْفَيَافِي وَأَمَّا فِي الْكُنُفِ الْمَبْنِيَّةِ لَهُ رُخْصَةٌ فِي أَنْ يَسْتَقْبِلَهَا وَهَكَذَا قَالَ إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ و قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ رَحِمَهُ اللَّهُ إِنَّمَا الرُّخْصَةُ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي اسْتِدْبَارِ الْقِبْلَةِ بِغَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ وَأَمَّا اسْتِقْبَالُ الْقِبْلَةِ فَلَا يَسْتَقْبِلُهَا كَأَنَّهُ لَمْ يَرَ فِي الصَّحْرَاءِ وَلَا فِي الْكُنُفِ أَنْ يَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ
ба мо [Саъид ибни Абдурраҳмони Махзумӣ] гуфт, ба мо [Суфён ибни Уяйна] аз [Зуҳрӣ] аз [Атоъ ибни Язид ал-Лайтсӣ] аз [Абу Айюб ал-Аншарӣ] ривоят кардааст, ки Расули Худо (с) фармуд: «Агар рӯятонро ба қибла кунед ё нагардонед. ё ҳоҷат кардан. хурд. Аммо рӯ ба шарқ ё ғарб». Абу Айюб гуфт; «Вақте ба Сурия расидем, дидем, ки ҳоҷатхонаҳояшонро рӯ ба сӯи қибла сохтааст ва аз онҳо рӯй гардонидем ва аз Худо омурзиш хостем». Абу Исо гуфт; «Дар ин боб низ аз Абдуллоҳ ибни Ҳорис ибни Ҷазӣ Аз Зубайдӣ ва Мақил ибни Абулҳайсам, ки бо номи Маъқил ибни Абу Умома маъруф аст,, Абу Ҳурайра ва Суҳайл ибни Ҳаниф омадааст». Абу Исо гуфт; «Дар ин боб ҳадисе, ки Абу Айюб ривоят кардааст, беҳтарин ва саҳеҳтарин аст. Номи Абу Айюб Холид ибни Зайд, номи Аз Зуҳри Муҳаммад ибни Муслим ибни Убайдуллоҳ ибни Сайҳоб Аз Зуҳри ва лақаби ӯ Абубакр аст. Абулвалид ал Маккий гуфт; Абу Абдуллох Мухаммад ибни Идрис Аси Сёфиъй гуфт; «Маънои ягонаи суханони Паёмбари Худо (с) «Ҳангоми ҳоҷат кардан ё пешоб кардан ба қибла рӯ нагардон ва ба он пушт нагардон» дар ҷои кушод аст. Дар ҳамин ҳол, агар шумо дар бинои пӯшида бошед, рӯ ба самти қибла роҳат аст. Исҳоқ ибни Иброҳим низ чунин гуфтааст. Дар ҳамин ҳол Аҳмад ибни Ҳанбал Раҳималлоҳ гуфт: «Паёмбар соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳожат ва пешоб қилишда қулайликлари фақат у зотга юз ўгиришдан иборат эди, у билан рўбарў бўлиш ҳали ҳалол эмас». Гӯё Имом Аҳмад дар биёбон ва ё дар бинои пӯшида фарқ намекунад, то рӯ ба сӯи қибла бошад.