Hadith Representative
Shalat Rasulullah SAW, yang kalian tidak akan mampu mengerjakannya
Imam Tirmidzi : 544حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ قَالَسَأَلْنَا عَلِيًّا عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ النَّهَارِ فَقَالَ إِنَّكُمْ لَا تُطِيقُونَ ذَاكَ فَقُلْنَا مَنْ أَطَاقَ ذَاكَ مِنَّا فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَتْ الشَّمْسُ مِنْ هَاهُنَا كَهَيْئَتِهَا مِنْ هَاهُنَا عِنْدَ الْعَصْرِ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَإِذَا كَانَتْ الشَّمْسُ مِنْ هَاهُنَا كَهَيْئَتِهَا مِنْ هَاهُنَا عِنْدَ الظُّهْرِ صَلَّى أَرْبَعًا وَصَلَّى أَرْبَعًا قَبْلَ الظُّهْرِ وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ وَقَبْلَ الْعَصْرِ أَرْبَعًا يَفْصِلُ بَيْنَ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ بِالتَّسْلِيمِ عَلَى الْمَلَائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ وَالنَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلِينَ وَمَنْ تَبِعَهُمْ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ عَنْ عَلِيٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ و قَالَ إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَحْسَنُ شَيْءٍ رُوِيَ فِي تَطَوُّعِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي النَّهَارِ هَذَا وَرُوِي عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ كَانَ يُضَعِّفُ هَذَا الْحَدِيثَ وَإِنَّمَا ضَعَّفَهُ عِنْدَنَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ لِأَنَّهُ لَا يُرْوَى مِثْلُ هَذَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ عَنْ عَلِيٍّ وَعَاصِمُ بْنُ ضَمْرَةَ هُوَ ثِقَةٌ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ قَالَ سُفْيَانُ كُنَّا نَعْرِفُ فَضْلَ حَدِيثِ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ عَلَى حَدِيثِ الْحَارِثِ
Оё ба мо [Маҳмуд ибни Ғайлон] гуфтааст [Ваҳб ибни Ҷарир] ба мо [Суъба] аз [Абу Исҳоқ] аз [Ошим ибни Дламра] гуфтааст, ки мо [Алиро] дар бораи намози Расули Худо (с) дар давоми рӯз пурсидем?, ҷавоб дод, ки дар байни мо ин корро карда наметавонем? Гуфт: Расули Худо (с) ваќте ки офтоб аз тарафи машриќ ба мисли ѓуруби ваќти аср тулўъ кунад, ду ракаъат намоз мехонад ва чун офтоб аз тарафи машриќ дар ваќти нисфирўзї тулўъ кунад, чањор ракаъат намоз мехонад, баъд пеш аз нисфирузї чањор ракъат намоз мехонад, сипас ду ракъат намоз мехонад. ракъат пеш аз аср. мурсалин ва касе, ки рохи худро аз муъминону мусалмонон мегирад. Ба мо [Муҳаммад ибни Мутсанна] нақл кард [Муҳаммад ибни Ҷаъфар] ба мо [Суъба] аз [Аби Исҳоқ] аз [Ошим ибни Дламра] аз [Алӣ] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ба мисли ҳадиси боло ривоят кардааст. Абу Исо гуфт: Ин ҳадиси ҳасан аст. Исҳоқ ибни Иброҳим гуфт: Ин беҳтарин ҳадис аст, ки дар бораи намозҳои суннати Паёмбари Худо (с) дар рӯзона сухан меравад. Аз Абдуллоҳ ибни Муборак ривоят шудааст, ки ӯ ин ҳадисро заиф кардааст, зеро ин ҳадис танҳо аз тариқи ин роҳ, яъне аз Ошим ибни Дламра аз Али (р) ривоят шудааст, ҳарчанд Осим ибни Дламра ба назари баъзе уламо цика будааст. Алӣ ибни Мадинӣ гуфт: Яҳё ибни Саид Ал Қассон гуфт: Суфён гуфт, мо медонем, ки ҳадиси Ошим ибни Дламра аз ҳадиси Ҳорис муҳимтар аст.